tag:blogger.com,1999:blog-302251172012-01-20T18:02:01.155+05:30വാക്കാകുന്നൂ വെളിച്ചം! വെളിച്ചമേ നയിച്ചാലും!ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.comBlogger1401100tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-33844426845240916192011-09-09T23:10:00.001+05:302011-09-09T23:10:00.646+05:30<div>എന്തുപറഞ്ഞാലും അതിന്റെ വിപരീതം പറയാന്‍ ഒരു രസമുണ്ടായിരുന്ന കാലം. ഏട്ടന്മാരുടെയെല്ലാം മലയാളപാഠപുസ്തകത്തിലെ ‘വിപരീതം’ എഴുതുക എന്ന അഭ്യാസം രണ്ടാംക്ലാസുകാരിയുടെ വിനോദമായിരുന്നു.</div><br /><div> </div><br /><div>ഇരുട്ട് - വെളിച്ചം</div><br /><div>സത്യം - അസത്യം</div><br /><div>സുഖം - ദുഃഖം</div><br /><div>ശീതം - ഉഷ്ണം</div><br /><div>ഉച്ചം - നീചം</div><br /><div>പുരാതനം - നവീനം ഈ ഘട്ടമെല്ലാം കടന്ന്,</div><br /><div>പണ്ഡിതന്‍ - പാ‍മരന്‍</div><br /><div>യാഥാസ്ഥിതികന്‍ - ഉത്പതിഷ്ണു എന്നഘട്ടത്തിലേയ്ക്കു പുരോഗമിച്ചകാലം.</div><br /><div>അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരുദിവസം നാലാം ക്ലാസുകാരന്‍ ചെറിയഏട്ടന്‍ ചോദിച്ചു. “എളുപ്പമുള്ള കുറച്ചുവാക്കുകള്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ അതിന്റെ വിപരീതം പറയാമോ” എന്ന്.</div><br /><div>അഭിമാനവും അഹങ്കാരവും നിറഞ്ഞ സ്വരത്തോടെ ഞാന്‍ ഞെളിഞ്ഞുനിന്നു.</div><br /><div>ഏട്ടന്‍ ക്വിസ് മാസ്റ്ററുടെ ഭാവത്തോടെ ചോദ്യം തുടങ്ങി-</div><br /><div><strong>രാത്രി </strong></div><br /><div><strong><span style="color:#33cc00;">രാവിലെ </span>(</strong>എന്തുകൊണ്ട് ഉച്ച ആയിക്കൂടാ?)</div><br /><div><strong>ഗുരു </strong></div><br /><div><span style="color:#009900;"><strong>ശിഷ്യന്‍</strong></span></div><br /><div><strong>അമ്മ</strong></div><br /><div><strong><span style="color:#33cc00;">അച്ഛന്‍</span></strong> (എന്തുകൊണ്ട് മകന്‍ ആയിക്കൂടാ?)</div><br /><div><strong>കുന്ന് </strong></div><br /><div><span style="color:#009900;"><strong>കുഴി </strong></span>(എന്തുകൊണ്ട് സമനിലം ആയിക്കൂടാ?)</div><br /><div><strong>സ്ലേറ്റ് </strong></div><br /><div><strong><span style="color:#33cc00;">സ്ലേറ്റ്പെന്‍സില്‍</span></strong></div><br /><div><strong>അമ്മാവന്‍</strong></div><br /><div><strong><span style="color:#009900;">അമ്മായി </span></strong></div><br /><div>ഒന്നുരണ്ടുതവണ വല്യേട്ടന്‍ ഞങ്ങളുടെ കളി തടസ്സപ്പെടുത്താന്‍ശ്രമിച്ചു. ഒന്നു മിണ്ടാണ്ടിരിക്ക്ണുണ്ടോ? ഇതു വിപരീതമൊന്നുമല്ല. എല്ലാത്തിനും വിപരീതം ഉണ്ടാവില്ല. അമ്മ എന്നതിന്റെ വിപരീതം അല്ല അച്ഛന്‍. അമ്മാമന്‍ എന്നതിന്റെ വിപരീതമല്ല അമ്മായി. കള്ളന്‍ - എന്നതിന്റെ വിപരീതം കള്ളത്തി എന്നല്ലല്ലോ? കള്ളന്റെ എതിര്‍ലിംഗ പദമാണു കള്ളത്തി എന്നു പറഞ്ഞു. കള്ളന്റെ കാര്യം കേട്ടപ്പോള്‍ ഏതാണ്ടു കാര്യം മനസ്സിലായി. </div><br /><div>അപ്പൊ മടിയന്‍ - മടിച്ചി</div><br /><div>ചിത്രകാരന്‍ - ചിത്രകാരി </div><br /><div>തൂപ്പുകാരന്‍ - തൂപ്പുകാരി എന്നിങ്ങനെ എതിര്‍ലിംഗപദങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റും അടുക്കിക്കൂട്ടുക എന്നതൊരു ഹരമായിത്തുടങ്ങി.</div><br /><div>എന്തിനാ ഇപ്പൊ ഇതൊക്കെ പറയുന്നത് എന്നല്ലേ? </div><br /><div>അന്ന്, ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു ചെറിയ സംശയം ഇപ്പോഴും മാറിയില്ല. അറിവുള്ളവരുടെ അഭിപ്രായം അറിയാമല്ലോ എന്നുകരുതി ബ്ലോഗിലിടുന്നു-</div><br /><div>ഭര്‍ത്താവ് എന്നതിന്റെ എതിര്‍ലിംഗപദം ഭാര്യ എന്നാവുന്നതെങ്ങനെ?</div><br /><div>ഭര്‍ത്താവ് - ഭരിക്കുന്നവന്‍</div><br /><div>ഭര്‍ത്രീ - ഭരിക്കുന്നവള്‍</div><br /><div>കര്‍ത്താവ് - കര്‍ത്രീ </div><br /><div> </div>കൂട്ടിവായിക്കാന്‍ : ഭാര്യ എന്നതിന്റെ എതിര്‍ലിംഗപദം ഭാര്യന്‍.<br /><br /><br /><div> </div><br /><div> </div><br /><div> </div><br /><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-3384442684524091619?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-43468465516415965142011-08-20T20:03:00.005+05:302011-08-20T20:23:32.711+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-pRAJvO3cu8M/Tk_I3BXl25I/AAAAAAAAAH0/gyo9dsF60H0/s1600/Photo0687.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-pRAJvO3cu8M/Tk_I3BXl25I/AAAAAAAAAH0/gyo9dsF60H0/s200/Photo0687.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5642949705704266642" border="0" /></a>മുക്കുറ്റി. പണ്ട് താളിലക്കുമ്പിളില്‍ എത്രയെത്ര മുക്കുറ്റിപ്പൂ പറിച്ചിരുന്നെന്നോ! <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-jcWWov9u4mo/Tk_I2IUBDAI/AAAAAAAAAHs/0jmAKFsNvKo/s1600/Photo0686.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-jcWWov9u4mo/Tk_I2IUBDAI/AAAAAAAAAHs/0jmAKFsNvKo/s200/Photo0686.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5642949690388450306" border="0" /></a> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/--q5tmr_x1d0/Tk_I1_ZhP6I/AAAAAAAAAHk/BI2yC_wQRvE/s1600/Photo0685.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/--q5tmr_x1d0/Tk_I1_ZhP6I/AAAAAAAAAHk/BI2yC_wQRvE/s200/Photo0685.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5642949687995613090" border="0" /></a>തെച്ചിപ്പൂങ്കുല <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-4Uslrk0N3PA/Tk_I1xfWVBI/AAAAAAAAAHc/uT7hRL27GIQ/s1600/Photo0684.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-4Uslrk0N3PA/Tk_I1xfWVBI/AAAAAAAAAHc/uT7hRL27GIQ/s200/Photo0684.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5642949684261966866" border="0" /></a> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-rsB6kjlQdsM/Tk_I1bf9xHI/AAAAAAAAAHU/CpHPPHEMzAE/s1600/Photo0682.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-rsB6kjlQdsM/Tk_I1bf9xHI/AAAAAAAAAHU/CpHPPHEMzAE/s200/Photo0682.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5642949678358971506" border="0" /></a>ഇതു കൃഷ്ണകിരീടം. <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/--oCSv4kSe88/Tk_G0iUmzmI/AAAAAAAAAHM/A76xjqcI7XY/s1600/Photo0887.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 150px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/--oCSv4kSe88/Tk_G0iUmzmI/AAAAAAAAAHM/A76xjqcI7XY/s200/Photo0887.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5642947463987252834" border="0" /></a>ഇതു ഇപ്പോഴത്തെ വീട്ടുമുറ്റത്തെ തെച്ചി <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-GzGarqDPK0w/Tk_G0Xq2bOI/AAAAAAAAAHE/QXxlZd4L674/s1600/Photo0882.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-GzGarqDPK0w/Tk_G0Xq2bOI/AAAAAAAAAHE/QXxlZd4L674/s200/Photo0882.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5642947461127761122" border="0" /></a>ഈ പൂവിനു പേരുണ്ടോ? <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-VgE5QM9wudY/Tk_G0CoA0JI/AAAAAAAAAG8/OxVpFul2nZw/s1600/Photo0879.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 150px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-VgE5QM9wudY/Tk_G0CoA0JI/AAAAAAAAAG8/OxVpFul2nZw/s200/Photo0879.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5642947455478714514" border="0" /></a>ഒരു പൂ വിടരുന്നു. പറിച്ചുകാണിച്ചാല്‍ ഹൃദയമാണെന്നു പറയില്ല.. വെണ്‍ചെമ്പരുത്തി. <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-4346846551641596514?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-16368945742228145192011-08-16T22:10:00.010+05:302011-08-20T20:02:37.958+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-uMxiUwgdvk0/Tk_FVO2lzaI/AAAAAAAAAG0/jphe_4ZQ4eY/s1600/Photo0868.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-uMxiUwgdvk0/Tk_FVO2lzaI/AAAAAAAAAG0/jphe_4ZQ4eY/s320/Photo0868.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5642945826673511842" border="0" /></a> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-WILWYc4VJRM/Tkqg_LjfiHI/AAAAAAAAAGs/x4BrWZNMYZU/s1600/Photo0724.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-WILWYc4VJRM/Tkqg_LjfiHI/AAAAAAAAAGs/x4BrWZNMYZU/s200/Photo0724.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5641498490528827506" border="0" /></a> <br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;"> <br /> <br />പരിമളം പൊഴിച്ചിന്ദുസമ്മുഖം</span> <br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">ചിരിവിടര്‍ന്നപോലങ്കണാന്തികം</span> <br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">സുരസുമം നിശാഗന്ധി, കാണുവാന്‍</span> <br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">വരിക മത്സഖേ വന്നി<span style="color: rgb(255, 0, 0);">താവണി!</span></span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-1636894574222814519?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-32993898044341834382011-04-28T22:58:00.003+05:302011-04-28T23:02:17.181+05:30വരദൃശ്യജാലമിരുള്‍നീക്കി, നേത്രമാം<br />ചെറുതായൊരിന്ദ്രിയമതില്‍പ്പതിയ്ക്കവേ<br />കരിയെന്നുമല്ല ഗിരി സൂര്യഗോളവും<br />പരിചോടൊതുങ്ങു, മിഹ ദൃഷ്ടി ശിഷ്ടമാം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-3299389804434183438?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-42794034012551566662011-04-26T13:55:00.000+05:302011-04-26T13:57:01.398+05:30നനഞ്ഞുപോയെന്നുടെകണ്ണുനീരിനാല്‍<br />പിറന്നവീടിന്നണിമുറ്റമൊക്കെയും<br />ഉണര്‍ന്നപുല്‍നാമ്പുകളില്‍ വിടര്‍ന്നതാ<br />നനുത്ത ബാല്യസ്മൃതിതന്‍ സുമങ്ങളും<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-4279403401255156666?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-85042702017156000842011-04-04T11:35:00.002+05:302011-04-04T11:38:36.878+05:30അറിഞ്ഞുചെയ്തുള്ളൊരു പാപസഞ്ചയം<br />തിരിഞ്ഞുകുത്തും പശുവായ് വരുന്നിതാ<br />വരിഞ്ഞു മൂക്കില്‍ക്കയറിട്ടു കെട്ടി, ഞാന്‍<br />പറിച്ചുപുല്ലേകുകിലെന്തതിന്‍ ഫലം?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-8504270201715600084?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-75796911373286035292011-03-15T20:46:00.003+05:302011-03-15T20:53:30.595+05:30.... ആരും തിരക്കു കൂട്ടരുത്, ക്യൂ പാലിക്കുക. ബീഡിയല്ല, ഒരു ശ്ലോകം തരാം....<br /> <br /><br /><br />വരിനിന്നരിയും പലസാധനവും<br />വരമഞ്ഞളുമുപ്പുപഴക്കുലയും<br />തരമാക്കുവതെങ്ങനെയായതുപോല്‍<br />നരനായകര്‍ ചീടിക*തേടുകയായ്<br /><br /><br />*ചീടിക = ചീട്ട്, ചിട്ട്, ടിക്കറ്റ്<br /><br />[ജപ്പാനെപ്പറ്റി എഴുതണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു... വയ്യ.. മനസ്സു നില്‍ക്കുന്നില്ല, ചിത്രങ്ങള്‍ കാണാന്‍ പോലും. ജപ്പാന്‍ കാരുടെ അച്ചടക്കവും മനോധൈര്യവും അത്യന്തം ആദരണീയം തന്നെ]<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-7579691137328603529?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-32101333320067139112011-02-15T19:31:00.000+05:302011-02-15T19:33:04.869+05:30മലര്‍വാടിയിലേറിയ പൈങ്കിളിയൊ-<br />ന്നളിവൃന്ദമതോടുരചെയ്തിതുപോല്‍<br />പലപൂവുകള്‍തേടിമരന്ദമിയ-<br />ന്നലയാതെ പഴം നുണയാനണയൂ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-3210133332006713911?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-39194685377868626142011-01-17T19:43:00.002+05:302011-01-17T19:47:05.737+05:30<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);">മകരമാസമണഞ്ഞു, ഹിമാംബരം</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);">സകലസോമനിളയ്ക്കരുളുന്നിതാ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);">ദിനകരന്‍ കനകാംബരവും, തദാ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);">ഹരിതകാന്തി പരന്നിതു ഭൂമിയില്‍</span><br /><br />രാത്രിയിലെ ചന്ദ്രികയും മഞ്ഞും, പകലത്തെ വെളിച്ചവും വെയിലും ഓഷധികളുടെ വളര്‍ച്ചക്ക് അത്യാവശ്യമാണെന്നാണറിവു്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-3919468537786862614?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-82929262256666506322011-01-08T14:49:00.003+05:302011-01-08T14:54:14.826+05:30ഭുജംഗപ്രയാതവൃത്തത്തില്‍ ഒരു ശ്ലോകം<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">സഹായം തരേണം നിനയ്ക്കുമ്പോഴെയ്ക്കും</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">ദയാസാഗരന്‍ ദേവ, നെന്നെന്റെ ചിത്തം</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">അഹങ്കാരഭാരത്തിനാല്‍ കുമ്പിടാനും</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">മടിയ്ക്കും ഫണത്തില്‍ പദം വെപ്പതെന്നോ?</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-8292926225666650632?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-31495415608046836332010-12-07T23:00:00.001+05:302010-12-07T23:03:12.848+05:30<span style="color: rgb(51, 153, 153);">ഇന്ദുവദന വൃത്തത്തില്‍ ഒരു ശ്ലോകം</span><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;"><br /><br />ഏതുനിറ, മേതുതര, മേതൊരുവലിപ്പം</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">കാതിലണിയാനൊരു കടുക്കനിനി വേണം</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">മാറിയണയുന്നപലഫാഷനു സമംതാന്‍</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">മാറണമതാണു പുതുനാരി*യുടെ ലക്ഷ്യം</span><br /><br />*മോഡേണ്‍ ഗേള്‍<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-3149541560804683633?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-23166239259223739182010-09-14T20:49:00.002+05:302010-09-14T20:53:48.655+05:30അടുക്കളയില്‍ നിന്നും അരങ്ങിലെത്തിയവര്‍ക്കുള്ള സമര്‍പ്പണം<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">കരി, പുക, വിറകും പഴഞ്ചനായി-</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">പ്പുരകളില്‍നിന്നു പുറംകടത്തി നമ്മള്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">അരിവില, പലവേല, വേവലാതി-</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ക്കരിപടരുന്നതു കാണ്‍ക പെണ്മനസ്സില്‍</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-2316623925922373918?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-83098420682687046562010-08-14T14:09:00.005+05:302010-08-20T06:45:42.839+05:30<div class="para"> <span style="color: rgb(0, 132, 0);"><b>വിത്തിനുള്ളിലുണര്‍ന്നപ്പോള്‍<br />രണ്ടല്ലോ വഴികണ്ടത്<br />അമ്മതന്നുള്ളിലേക്കാകും<br />അമ്മിഞ്ഞ വഴിയെത്തുക<br /><br />ആകാശത്തുള്ളൊരാള്‍ മാടി<br />വിളിപ്പൂ വഴികാട്ടിയായ്<br />അച്ഛനാണേ കണ്ടിടാനായ്<br />തലയൊട്ടു നിവര്‍ത്തിടാം<br /><br />വീഴാതിരിക്കുവാനമ്മ <br />ചേര്‍ത്തു വീണ്ടും പിടിച്ചതും<br />അമ്മതന്നുള്ളു കാണാനാ-<br />യാവഴിക്കായിഴഞ്ഞതും<br /><br />ചെടിയായ് മരമായ് ഞാനി<br />ന്നഹങ്കാരമുണര്‍ത്തിടാ<br />പുഷ്പം ഫലം വിത്തുവീണ്ടും<br />കാലചക്രനിയാമകം<br /><br />തലതാഴ്ത്തി നമിക്കട്ടേ<br />ധരയാമമ്മയെസ്സദാ<br />വെളിച്ചമാം കരം നീട്ടി<br />കൂടെക്കൂട്ടിയ താതനെ.<br /><br />ഭൂമിയെ സൂര്യനെ വിട്ടു<br />വിത്തെന്തു മരമായിടും<br />തുടക്കം വിട്ടൊടുക്കം വി-<br />ട്ടഹം- കാരമലിഞ്ഞുപോയ്!<br /><br /></b><b><br /></b></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-8309842068268704656?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-73384723787800008162010-08-11T19:00:00.000+05:302010-08-11T19:00:01.079+05:30പനിമതിചിരിതൂകീ വെണ്‍‌നിലാവള്ളിപൂത്തൂ<br />കവനവനികതന്നില്‍ പോരു നീയൂയലാടാന്‍<br />വിരിയുമിനിയുമെന്നാല്‍ നമ്മള്‍ തന്‍ ഹൃത്തടത്തില്‍<br />പുതിയകവിതപോലേ ഭാവനാഹൃദ്യപുഷ്പം<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-7338472378780000816?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-45421406514496338092010-08-10T17:45:00.000+05:302010-08-10T17:46:25.595+05:30<div class="para"> <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">കര്‍ക്കിടകം കറുത്ത സുന്ദരി</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">കരഞ്ഞും പിഴിഞ്ഞും ആവലാതി പറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">അവളെ കരിമ്പടം പുതപ്പിച്ച്</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">സുഖചികിത്സക്കു കിടത്തി</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">പ്രതീക്ഷയുടെ ഇളവെയില്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">മഴത്തുള്ളിക്കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക്</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">മഴവില്ലുണ്ടാക്കിക്കൊടുത്തു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">കുഞ്ഞുമുഖങ്ങളില്‍ ചിരി പരന്നു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ഓണനിലാവിന്‍ തെളിമയോടെ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ചിങ്ങപ്പെണ്ണൊരുങ്ങിവരുന്നു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">വരവേല്‍ക്കാന്‍ പൂത്തുമ്പത്താലമുണ്ട്</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">പൂവിളിക്കുരവയുണ്ട്</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">നിലാവള്ളികൊണ്ടൊരൂഞ്ഞാലും...</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">“ഊഞ്ഞാലേ പാണ്ട്യമ്മേ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">പാട്ടുണ്ടേ കളിയുണ്ടേ“</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">കൂട്ടാമോ കുട്ടികളെ </span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">നക്ഷത്രപ്പൂ പറിക്കാന്‍? </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-4542140651449633809?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-28391796064333785232010-06-29T22:12:00.003+05:302010-06-29T22:15:30.775+05:30<span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">കിടക്കയിലാരോ!</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">സൂക്ഷിച്ചുനോക്കി</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">തെറ്റിയില്ല...ഞാന്‍ തന്നെ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">മരണക്കിടക്ക എന്നു ചുറ്റുമുള്ളവര്‍ പറയുന്നു</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">“ഇനിയും ഇങ്ങനെ മെനക്കെടുത്തണോ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">എന്താണസുഖം</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ഒന്നുമില്ല... പ്രായാധിക്യം”</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">മിണ്ടാതെ അനങ്ങാതെ കിടക്കുക</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">കാര്യസ്ഥ ചമയാതിരിക്കുക</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">കാര്യത്തിനു കൊള്ളാതായാല്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);"> മിണ്ടുന്നതെല്ലാം അധികപ്രസംഗം</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">മൌനമേ വരം</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">എണീറ്റുനടന്നാല്‍ വീഴുമത്രേ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">അനങ്ങരുത്</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">മയങ്ങിക്കിടക്കാം</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ഹോസ്പിറ്റല്‍ ബില്‍ </span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">അവധിയെടുത്തവക </span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ശമ്പളക്കമ്മി</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">കൂട്ടിക്കിഴിച്ചാല്‍ നഷ്ടക്കണക്ക്</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">“ഇപ്പോഴെങ്ങനെ....?”</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ചോദ്യം ചെവിയില്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ഭേദമാകേണ്ടായിരുന്നു.... </span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ഉത്തരം തൊണ്ടയില്‍ കുരുങ്ങി</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">പ്രാണന്‍ പോയാല്‍ മതിയായിരുന്നു...</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ഉണരണോ ഉറങ്ങണോ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-2839179606433378523?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-62492808737757468752010-06-28T15:23:00.000+05:302010-06-28T15:24:48.972+05:30വാക്ക്<br />ഒരോളം.<br />വാക്യപ്പുഴയിലൊഴുകി<br />കടല്‍‌വിരാമത്തിലെത്തിയാല്‍<br />കടലോളം പൊരുള്‍<br />പൊരുളില്‍ മഹാസമാധി.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-6249280873775746875?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-29351325681625276312010-06-15T22:49:00.003+05:302010-06-16T16:28:12.539+05:30ഇലകളധികമായീശാഖയില്‍, വേറെയൊന്നില്‍-<br />ക്കുലകളമിതമായീയെന്നുമേയില്ല തര്‍ക്കം<br />നിലയിലിരുളുനീളും രാവിലും, ചുട്ടുപൊള്ളും-<br />പകലിലുമൊരുപോലേ സസ്യലോകം വളര്‍ന്നൂ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-2935132568162527631?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-54291868113558384902010-06-09T14:04:00.001+05:302010-06-09T14:05:54.569+05:30<div class="para"> കിളിപ്പാട്ടുകളിലുണര്‍വ്വ്<br />അമ്പലക്കുളത്തില്‍ക്കുളി<br />കഞ്ഞുണ്ണിയും വെള്ളിലയും തലോടാന്‍<br />മുക്കുറ്റിച്ചാന്ത്<br />പൂവാംകുരുന്നിലക്കണ്മഷി<br /><br />ഹരിതകം<br />ഓരോ ശ്വാസത്തിലും<br />മുത്തശ്ശി ശ്വസിച്ചു<br />ജീവന്റെ പച്ച.<br /><br /><br />കുക്കറിന്റെ വിസിലില്‍ ഇപ്പോള്‍<br />ഉറക്കം ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നു<br />എണ്ണ തേച്ചില്ലെങ്കിലും വഴുക്കുന്ന<br />കുളിമുറിട്ടൈല്‍‌സില്‍<br />സര്‍ക്കസ്സാണു കുളി<br />വീഴാതെ പിടിച്ചുനടക്കാന്‍<br />ചുമരുകള്‍ നാലുണ്ട്...<br />നാലും അടുത്തടുത്ത്<br />പേടി വേണ്ട.<br /><br />“മാധവാ വൈശാഖക്കഞ്ഞിക്ക്<br />ചക്കേം തേങ്ങേം കൊണ്ടുക്കൊടുക്കണേ”<br /><br />“ഈ മുത്തശ്ശിക്കൊന്നു മിണ്ടാതെ നാമം ജപിച്ചിരുന്നൂടെ...<br />മനുഷ്യനിവിടെ ഒന്ന് ഓര്‍ക്കൂട്ടാന്‍ പോലും നേരല്ല്യാണ്ടിരിക്കുമ്പൊഴാ... ഒരു...”<br /><br />മിണ്ടാതെ നാമം ജപിക്കാമായിരുന്നു.. പണ്ടും<br /><br />“ഈ അമ്മക്കെപ്പോഴും ഒരു നാമജപം...<br />ഒന്നിങ്ങട്ടു വരുന്നുണ്ടോ.. വിശന്നിട്ടുവയ്യ”<br /><br />ചട്ടുകം പിടിച്ചു ദേവീമാഹാത്മ്യം<br />ചൊല്ലിത്തീര്‍ത്തതിന്‍ പുണ്യം<br />നന്നായി ഉപദേശിക്കുന്ന<br />പേരക്കുട്ടികളെ കിട്ടിയല്ലൊ<br />അമ്മേ നാരാ‍യണ! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-5429186811355838490?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-53602618267012961302010-06-08T12:58:00.001+05:302010-06-08T13:00:19.630+05:30<span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">നാറുന്നതിനെ വളമാക്കും</span><br /><div style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;" class="para">കൂടുതല്‍ കരുത്തോടെ വളരാന്‍<br /><br />തളിരു വിടരും<br />പൂ വിരിയും<br />പൂമണം പടരും<br />നാറ്റം വഴിതെറ്റിപ്പോലും പൂവിലെത്താറില്ല<br /><br /><br />വേരു ചെളിയില്‍<br />പൂവു വെളിയില്‍<br />പൂച്ചെടിയുടെ തപസ്സിദ്ധി<br /><br /><br />പൂവിനും കവിതയ്ക്കും<br />തൂമണം സ്വഭാവം<br />ജീവിതത്തിന്‍ നേര്‍ക്കാഴ്ചയില്‍പ്പോലും<br />നാറ്റം പൂവില്‍ കുത്തിവെയ്ക്കരുത്! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-5360261826701296130?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-23337558618981287782010-05-31T14:33:00.004+05:302010-05-31T20:29:29.062+05:30“വരൂ”<br />വിളിച്ചിരുത്തും.<br />നാക്കിലയില്‍<br />കാളനോലനെരിശ്ശേരി<br />പപ്പടം പായസവും<br />ചോറ്റൂട്ടാന്‍ വിളമ്പുമല്ലോ<br />കൊതി നാവിലൂറി.<br /><br />കവിതാ വാര്‍ഷികം<br />‘ചെലവു’ണ്ടു്.<br />കവിയുടെ വക<br />ഒരു കാപ്സ്യൂള്‍.<br />ഫുഡ് സപ്ലിമെന്റ്!<br /><br />ചതിച്ചതാരേ?<br />കാലമാണത്രേ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-2333755861898128778?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-70403224736361016382010-05-29T10:11:00.003+05:302010-05-29T10:19:01.342+05:30എഴുതിയതെത്ര<br />കണക്കില്ല<br />ചിലരക്ഷരങ്ങള്‍ കണ്ടു<br />ചിലര്‍ വാക്കും<br />അതിനപ്പുറം ആരും ഒന്നും കണ്ടില്ല<br />ഒരു പുരസ്കാരവും തേടിവന്നില്ല<br /><br />നിറം‌പിടിപ്പിച്ചെഴുതി<br />നീട്ടിയും കുറുക്കിയും എഴുതി<br />രാപകല്‍, ചോരനീരാക്കി എഴുതി<br />എന്നിട്ടുമെന്തേ.....<br />പാവം..... പാവം.....<br />പേന.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-7040322473636101638?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-47642324490137309232010-05-28T23:16:00.003+05:302010-05-29T21:28:51.054+05:30വായ<br />വയറിനുമേലായാല്‍<br />വഴിയെത്രലാഭം!<br />പണിയും!<br />പണവും!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-4764232449013730923?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-61281069430703911092010-05-28T21:48:00.002+05:302010-05-28T21:50:24.530+05:30അഭിനയം<br />അതെത്ര സുന്ദരം<br />ജീവിക്കുന്നതുപോലെ ആവണം<br /><br /><br />ജീവിതം<br />അതെത്ര സുന്ദരം<br />അഭിനയം പോലെ തോന്നണം<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-6128106943070391109?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-72298310289163083862010-05-27T12:00:00.001+05:302010-05-27T12:02:39.945+05:30<h3 class="smller">ഡിസൈനര്‍ കവിത</h3> <div class="para"> <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">രണ്ടേവേണ്ടൂ </span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">വാക്കുകളന്തിമവരിയില്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">തുടക്കവുമതേമട്ട്</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">ഇടയ്ക്ക് വര്‍ണ്ണം -</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചാലും മതി.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">ചോദ്യമൊന്നെങ്കിലും വേണം</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">ഹൃദയത്തില്‍ കൊളുത്താന്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">കണ്ണില്‍നിന്നും ഊര്‍ന്നൊഴുകി</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">ത്തുളുമ്പാന്‍ വെമ്പുന്നൊരമ്പരപ്പില്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">ദുഃഖം ചാലിക്കാതെ ആശ്ചര്യചിഹ്നവും</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">വെളുപ്പിനേക്കാള്‍ കറുപ്പായാല്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">പരഭാഗശോഭ തെളിയും</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">കണ്ടതിനേക്കാള്‍ ഭംഗി </span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">കാണാത്തതിനു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">ന്യായം തുണയാവും </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-7229831028916308386?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-54712120660552729602010-04-28T07:27:00.003+05:302010-04-28T07:49:46.802+05:30<span style="color:#008400;">ഒരിടത്തൊരിടത്ത് ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. അലസതയ്ക്കു പേരുകേട്ട ഒരു രാജാവ്. സ്വയം മടിയനായിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിനു് എല്ലാ മടിയന്മാരേയും വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. മഹാമടിയന്മാരെ അദ്ദേഹം നന്നായി ആദരിച്ചുപോന്നു.<br /><br />ഒരുദിവസം അലസരാജാവിന്ന് ഒരാശ തോന്നി. തന്റെ രാജ്യത്തിലെ അങ്ങേയറ്റം കുഴിമടിയനായ ആളെ കണ്ടെത്തി കനത്ത ഒരു പാരിതോഷികം സമ്മാനിക്കണം എന്ന്. മന്ത്രിയുടെ ഉത്തരവാദിത്തത്തില്‍ നാടൊട്ടുക്കും വിളംബരം നടത്തി. പിറ്റേന്നുമുതല്‍ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് നിലക്കാത്ത ജനക്കൂട്ടം പ്രവഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പലരും അവരവരുടെ മടിയെപ്പറ്റി സഭയില്‍ വിസ്തരിച്ചു.<br /><br />ചിലര്‍ക്കു ഉറക്കമുണരാന്‍ മടി, ചിലര്‍ക്കു കുളിക്കാന്‍ മടി, ചിലര്‍ക്കു ജോലിയെടുക്കാന്‍ മടി, ചിലര്‍ക്കു യാത്ര ചെയ്യാന്‍ മടി, ചിലര്‍ക്കു പഠിക്കാന്‍ മടി, ചിലര്‍ക്കു ബ്ലോഗെഴുതാന്‍ മടി, ചിലര്‍ക്കു കമന്റിനു മറുപടി പറയാന്‍ മടി..... എന്തിനു പറയ്ണൂ... രാജാവിനു അവരെയൊന്നും മഹാമടിയനാ‍യി അംഗീകരിക്കാന്‍ തോന്നിയില്ല. വിളംബരം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഒരുമാസമായിട്ടും മഹാമടിയനെ കണ്ടെത്താനാവാത്തതില്‍ രാജാവു സങ്കടപ്പെട്ടു. മന്ത്രിയേയും ബുദ്ധിമാനായ വിദൂഷകനേയും അന്വേഷണത്തിനു ചുമതലപ്പെടുത്തി.<br /><br />രാജ്യത്തിന്റെ മുക്കും മൂലയും പരിശോധിച്ച് അവസാനം അവര്‍ ഒരു മഹാമടിയനെ കണ്ടെത്തി. കൊട്ടാരത്തില്‍ വന്നാല്‍ മഹാമടിയനുള്ള കനത്തപാരിതോഷികം കിട്ടുമെന്നു പറഞ്ഞു... അയാള്‍ക്കു കൊട്ടാരത്തിലേക്കു വരാന്‍ മടി... രാജാവ് വേണമെങ്കില്‍ അയാളുടെ അടുത്തുവരട്ടെ എന്ന് അയാള്‍... വിദൂഷകന്‍ രാജാവിനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നു.... രാജാവിനു സന്തോഷമായി എങ്കിലും മഹാമടിയനായി അംഗീകരിക്കാന്‍ തക്ക യോഗ്യത അയാള്‍ക്കില്ലെന്നു രാജാവു വിധിച്ചു.<br /><br />വിദൂഷകനും മന്ത്രിയും കൂടി വീണ്ടും അന്വേഷണം തുടങ്ങി... ദിവസങ്ങളുടെ പരിശ്രമത്തിനൊടുവില്‍ അവര്‍ ഒരാളെ കണ്ടെത്തി. രാജാവിനെ വിവരം ധരിപ്പിച്ചു.... മഹാമടിയന്റെ അടുത്തേക്കു രാജാവിനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നു. രാജാവു അമ്പരന്നു.........<br /><br />മഹാമടിയന്‍ ഇരിയ്ക്കുന്നതെവിടെയെന്നോ... ഒരു നീണ്ടതെങ്ങിന്റെ മുകളില്‍. രാജാവിനു അല്പം ദേഷ്യം വന്നു. വിദൂഷകനോടു കയര്‍ത്തു... ഹേയ്..ഇയാള്‍ അത്ര മടിയനാവാന്‍ തരമില്ല. ഈ തെങ്ങിനുമുകളില്‍ കയറിയില്ലേ.... തന്നെ വെറുതേ ഇത്രദൂരം കൊണ്ടുവന്ന വിദൂഷകനു തക്കതായ ശിക്ഷ കൊടുക്കാന്‍ മന്ത്രിയോടുത്തരവിട്ടു.<br /><br />അപ്പോള്‍ വിദൂഷകന്‍... “മഹാരാജാവേ... ഞാന്‍ പറയുന്നതു കേള്‍ക്കാന്‍ ക്ഷമയുണ്ടാവണം.. ഈ തെങ്ങിനുമുകളില്‍ ഉള്ളവന്‍ തന്നെയാണു ‘മമ്മഹാമടിയന്‍’. ഇയാള്‍ തെങ്ങില്‍ കയറിതല്ല രാജാവേ.<br />കുഞ്ഞായിരുന്നുപ്പോള്‍ ഒരു തേങ്ങയുടെ മുകളില്‍ ഇരുന്നതായിരുന്നു.. ആ തേങ്ങയാണു വളര്‍ന്നു തെങ്ങായത്...<br />രാജാവിനു സന്തോഷമായി, തെങ്ങിന്മണ്ടയിലുള്ള ആളെ തന്റെ രാജ്യത്തിലെ ‘മമ്മഹാമടിയന്‍’ ആയി രാജാവു അംഗീകരിച്ചു.<br /><br /><br />[ഞാന്‍ എഴുതിയ കഥയല്ല... കഴിഞ്ഞദിവസം കേട്ട കഥയാണു്. മടി കാരണം പോസ്റ്റു വൈകി.. ഏപ്രില്‍ ഒന്നിനു പോസ്റ്റു ചെയ്യാന്‍ വിചാരിച്ചിരുന്നതാണു്... എല്ലാ വായനക്കാര്‍ക്കും ഏപ്രില്‍ ഒന്നാശംസകള്‍]<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-5471212066055272960?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-19663309925455700542010-03-22T23:17:00.003+05:302010-03-23T11:15:48.507+05:30“ചന്തം തിങ്ങും മിഴിയുമുടലും കാണ്‍കവേ യെന്റെഹൃത്തോ<br />കാന്തം കണ്ടാലുരുതരമടുത്തൊട്ടുമാ കാരിരുമ്പായ്<br />ചിന്താതാപം കളക ലളിതേ നിന്‍സഖാ, വിന്നുഞാ”നെ-<br />ന്നോതും ലങ്കാപതിയൊരുതൃണം തന്നെ, സീതയ്ക്കുതോന്നീ<br /><br />ആള്‍വലിപ്പം അളക്കാം അല്ലേ ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-1966330992545570054?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-58737700971429791132010-02-19T19:25:00.002+05:302010-02-19T19:33:05.612+05:30<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);">വന്നെത്തീ സന്ധ്യവീണ്ടും കരതളിരിലതാ ദീപ്തമാം ദീപമേന്തി</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);">ച്ചന്തത്തില്‍ച്ചെമ്പനീരിന്നഴകൊടുസമമാമാടയും ചുറ്റി, വാനില്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);">നാമം ചൊല്ലാനിരുന്നൂകുതുകമൊടരികില്‍ത്താരകാജാലവും വ-</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 0);">ന്നന്തിയ്ക്കിന്നീവിളക്കില്‍ത്തെളിമപകരവേ; സുന്ദരം സാന്ധ്യചിത്രം!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-5873770097142979113?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-10650562181652678472010-02-17T17:26:00.002+05:302010-02-17T17:32:52.583+05:30<span style="font-weight: bold;"></span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-weight: bold;">എന്തേ മാമകഹൃത്തുലഞ്ഞു മിഴിനീരാലേ മുഖം മങ്ങുവാ-</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-weight: bold;">നെന്തേ പൂവിതള്‍വാടിവീണതു കണക്കാക്കാതെ നില്പീമരം?</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-weight: bold;">ചിന്തിച്ചീവിധമമ്പരന്നനില ഞാന്‍ കൈക്കൊള്‍കവേ മാമരം</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-weight: bold;">തണ്ടൊന്നെന്നുടെ നേര്‍ക്കുനീട്ടി, യതില്‍ഞാന്‍ കണ്ടൂ പഴങ്ങള്‍ മുദാ<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">മരം ഒരു വലിയതത്വം പഠിപ്പിച്ചു. അതെന്താവാം?</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-1065056218165267847?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-19524972738808464422010-01-24T06:00:00.004+05:302010-01-24T16:42:14.330+05:30<span style="font-size: 78%;">പ്രാതസ്സന്ധ്യയിലും പ്രദോഷസന്ധ്യയിലും വിളക്കുവെച്ചു നാമം ജപിക്കുക എന്നതു ഒരു ശീലമായിരുന്നു. ഇന്നും ഇതു മുടങ്ങാതെ തുടരുന്ന വീടുകളും കുടുംബങ്ങളും ഉണ്ടു്. വലിയവര്‍ ചൊല്ലുന്ന സ്തുതികളിലൂടെ കൊച്ചുകുട്ടികള്‍ക്ക് ഭാഷയും ഈണവും ഭക്തിയും വിശ്വാസവും പകര്‍ന്നുകിട്ടിയിരുന്നു. വീട്ടില്‍ ഒരുമയും ശാന്തിയും പുലരാനും ഈ ശീലം സഹായിച്ചിരുന്നിരിയ്ക്കാം.<br /><br />പരമ്പരയാ ചൊല്ലിക്കേട്ടു പകര്‍ന്നുകിട്ടിയ ഒരു സ്തുതി<br /></span><br /><span style="font-size: 78%;"><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">ഗോപികാജീവനം</span></span><br /><span style="font-size:78%;"><br />കൃഷ്ണമയം തന്നെയായിരുന്നു ഗോപികകമാരുടെ ഓരോദിവസവും.<br /><br /><br />ഗോപികാജീവനം ഇവിടെ കേള്‍ക്കാം<br /><br /><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://v6.tinypic.com/player.swf?file=nqcsjk&amp;s=6" width="440" height="80"></embed><br /><br />അമ്മമാര്‍ കുഞ്ഞുകുട്ടികളെ ഊട്ടാനും ഉറക്കാനും ഒക്കെ ഇതു ചൊല്ലാറുണ്ടായിരുന്നു.<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">പ്രത്യുഷസ്സിലുത്ഥിതരായ് കൈകഴുകി ഭദ്രദീപം</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">കത്തിച്ചുടന്‍ കട്ടത്തയിര്‍ കടഞ്ഞിടുമ്പോള്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ആമോദമോടമ്പാടിയില്‍ പെണ്‍‌കിടാങ്ങള്‍ പാടീടുന്നു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">രാമകൃഷ്ണദാമോദര...എന്നിപ്രകാരം.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ബാലസൂര്യരശ്മിജാലമൊത്തപൊന്നിന്‍ ചൂലുകൊണ്ടു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">കാലത്തണിമുറ്റമെല്ലാമടിച്ചീടുമ്പോള്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">സാമഗാനം ഗോപാലകബാലികമാര്‍ പാടീടുന്നു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">രാമകൃഷ്ണാദാമോദര എന്നിപ്രകാരം</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ആരാമത്തില്‍ നിന്നറുത്തുകൊണ്ടുവന്ന പുഷ്പങ്ങള്‍ കൊ-</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ണ്ടാരമ്യമാം വണ്ണമുണ്ടമാലകെട്ടുമ്പോള്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">തൂമിഴിനീര്‍ തൂകിക്കൊണ്ടു ഗോപികമാര്‍ പാടീടുന്നു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">രാമകൃഷ്ണദാമോദര എന്നിപ്രകാരം</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">നെല്ലുകുത്തിയരിയാക്കിക്കല്ലുരലിലിട്ടമച്ചു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">നല്ലവണ്ണം പുത്തന്മുറം കൊണ്ടു ചേറുമ്പോള്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">പ്രേമപൂര്‍വ്വം ഗദ്ഗദത്തില്‍ ഗോപസ്ത്രീകള്‍ പാടീടുന്നു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">രാമ കൃഷ്ണ ദാമോദര എന്നിപ്രകാരം</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">അമ്മുണ്ണിത്തം കൊണ്ടുണ്ണുവാന്‍ കൂട്ടാക്കാത്ത സോദരിതന്‍-</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">പൊന്നുണ്ണിയെ പുന്നാരങ്ങള്‍ ചൊല്ലിയൂട്ടുമ്പോള്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">മെയ്‌മറന്നുകൊണ്ടിടയപ്പെണ്‍കുട്ടികള്‍ പാടീടുന്നു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">രാം കൃഷ്ണ ദാമോദര എന്നിപ്രകാരം</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ഉത്സാഹത്തോടിടനേരം ജോലികഴിഞ്ഞുണ്ണികളെ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ഉത്സംഗത്തില്‍കേറ്റിവെച്ചു താലോലിക്കുമ്പോള്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">സോമമുഖിമാരാം വ്രജകന്യകമാര്‍ പാടീടുന്നു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">രാമകൃഷ്ണ ദാമോദര എന്നിപ്രകാരം</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">വാശിമൂലം കേണീടുന്നപൈതലിനെതോഷിപ്പിക്കാന്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">പേശലമതിന്‍‌തുടമേല്‍ മെല്ലെക്കൊട്ടുമ്പോള്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ഓമനിച്ചും കൊണ്ടു ഗോപസുന്ദരിമാര്‍ പാടീടുന്നു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">രാം കൃഷ്ണ ദാമോദര എന്നിപ്രകാരം</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">വീട്ടിലേക്കു പൈക്കൂട്ടത്തെയോരോന്നായി കാട്ടില്‍നിന്നും</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ആട്ടിത്തെളിച്ചന്തിനേരം കൊണ്ടുപോരുമ്പോള്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">സീമയറ്റ ഭംഗിയോടെ വല്ലവിമാര്‍ പാടീടുന്നു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">രാം കൃഷ്ണ ദാമോദര എന്നിപ്രകാരം</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ശ്രദ്ധയോടേ സന്ധ്യകളില്‍ സന്ധ്യപോലെ നിത്യ പരി-</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ശുദ്ധകളാം ധേനുക്കളെ കറന്നീടുമ്പോള്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">രോമോത്സവം പൂണ്ടു ഗോപകന്യകമാര്‍ പാടീടുന്നു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">രാമ കൃഷ്ണ ദാമോദര എന്നിപ്രകാരം</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">വൈകുന്നേരം കേളികഴിഞ്ഞെത്തിടുന്നബാലന്മാരെ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">മെയ്‌കഴുകിച്ചാഭരണം ചാര്‍ത്തിച്ചീടുമ്പോള്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">കോള്‍മയിര്‍ക്കൊണ്ടത്യുച്ചത്തില്‍ വല്ലവികള്‍ പാടീടുന്നു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">രാമകൃഷ്ണ ദാമോദര എന്നിപ്രകാരം</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">പൊന്‍‌കുടത്തില്‍ വെള്ളം മുക്കിക്കാളിന്ദിയില്‍ നിന്നും കേറ്റി</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">പൂങ്കാവിലെപ്പൂച്ചെടിക്കു നനച്ചിടുമ്പോള്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">പ്രേമസ്മിതം തൂകിക്കൊണ്ടു ചന്ദ്രാവലി പാടീടുന്നു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">രാമ കൃഷ്ണ ദാമോദര എന്നിപ്രകാരം</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">അമ്മയുടെ കല്‍പ്പനയാല്‍ സന്ധ്യക്കങ്ങുകുറിയിട്ടു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">നന്മയേറുന്നൊരു മഹാമന്ത്രം ചൊല്ലുമ്പോള്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">വ്യാമോഹത്താല്‍ ശ്രീരാധിക മന്ത്രം മാറി പാടീടുന്നു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">രാമ കൃഷ്ണ ദാമോദര എന്നിപ്രകാരം</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">തൊട്ടികളില്‍ മെത്തവിരിച്ചന്തിനേരം കിടത്തിയ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">കുട്ടികളെ മന്ദമാട്ടിയുറക്കീടുമ്പോള്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">കോമളമാം ശാരീരത്തില്‍ ഗോപസ്ത്രീകള്‍ പാടീടുന്നു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">രാമ കൃഷ്ണ ദാമോദര എന്നിപ്രകാരം</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">പുണ്യവൃന്ദാവനത്തിങ്കല്‍ പൂര്‍ണ്ണചന്ദ്രവെണ്ണിലാവില്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">പൊന്നുഴിഞ്ഞാല്‍പ്പൂമ്പടിമേല്‍ കേറിയാടുമ്പോള്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ശ്യാമളനെച്ചിന്തിച്ചായര്‍പ്പെണ്മണികള്‍ പാടീടുന്നു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">രാമ കൃഷ്ണ ദാമോദര എന്നിപ്രകാരം</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">പൂമെത്തയില്‍ കിടന്നിട്ടും തെക്കന്‍ കുളിര്‍കാറ്റേറ്റിട്ടും</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">കാമം മൂലം നിദ്രവരാന്‍ താമസിക്കുമ്പോള്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">യാമിനിയില്‍ ദീര്‍ഘകാലം ഗോപികമാര്‍ പാടീടുന്നു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">രാമ കൃഷ്ണ ദാമോദര എന്നിപ്രകാരം</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">********************************************</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-1952497273880846442?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-3199810916451367352010-01-22T10:47:00.006+05:302010-01-24T08:29:30.620+05:30പ്രാതസ്സന്ധ്യയിലും പ്രദോഷസന്ധ്യയിലും വിളക്കുവെച്ചു നാമം ജപിക്കുക എന്നതു ഒരു ശീലമായിരുന്നു. ഇന്നും ഇതു മുടങ്ങാതെ തുടരുന്ന വീടുകളും കുടുംബങ്ങളും ഉണ്ടു്. വലിയവര്‍ ചൊല്ലുന്ന സ്തുതികളിലൂടെ കൊച്ചുകുട്ടികള്‍ക്ക് ഭാഷയും ഈണവും ഭക്തിയും വിശ്വാസവും പകര്‍ന്നുകിട്ടിയിരുന്നു. വീട്ടില്‍ ഒരുമയും ശാന്തിയും പുലരാനും ഈ ശീലം സഹായിച്ചിരുന്നിരിയ്ക്കാം.<br /><br />പരമ്പരയാ ചൊല്ലിക്കേട്ടു പകര്‍ന്നുകിട്ടിയ ഒരു സ്തുതി<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">വൃന്ദാരണ്യത്തില്‍ വാണൊരു കൃഷ്ണാ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">സൌന്ദര്യത്തിന്റെ സത്തായ കൃഷ്ണാ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ഇന്ദുചൂഡനും ബ്രഹ്മനുമെല്ലാം</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">വന്ദിച്ചീടുന്ന ലോകൈകനാഥാ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ആടിപ്പാടിവരുന്നൊരു നിന്റെ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">മോടിയേറിന കോമളരൂപം</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">തേടിത്തേടി വലഞ്ഞുഞാന്‍ കണ്ണാ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ഓടി വന്നീടുകെന്മുന്നില്‍ വേഗം</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">പീലി തന്നീടാം മൌലിയില്‍ ചാര്‍ത്താന്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">കോലുതന്നീടാം പൈക്കളെ മേയ്ക്കാന്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">കാലിലിട്ടുകിലുകിലെ യോടാന്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ചേലേറീടും ചിലമ്പുകളേകാം</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">മാലോകരുടെ മാലകറ്റീടാന്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ബാലകൃഷ്ണാ വരികെന്നരികില്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">നന്മയേറിയ നാമവെണ്ണയും</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">മേന്മയേറിയ പ്രേമപ്പൈമ്പാലും</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">എന്മനസ്സായ കൊച്ചു കിണ്ണത്തില്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">നിന്‍‌മുന്‍പിലിതാ വെച്ചു കാക്കുന്നൂ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">മിന്നും നിന്നുടെ പൊന്നുകരത്താല്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">വന്നെടുത്തമൃതേത്തു കഴിപ്പാന്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">പൊന്നോമനേ നീ തെല്ലും മടിയാ-</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">തൊന്നുവേഗം വരികെന്നരികില്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">എന്നുമീമട്ടില്‍ വെണ്ണപാലെല്ലാം</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">തന്നീടാമെന്റെ കാര്‍മുകില്‍ വര്‍ണ്ണാ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">എന്നുമെന്നുടെ ഹൃത്താരില്‍ വാഴൂ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">പൊന്നുമാരുതമന്ദിരവാസാ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ഉല്ലാസത്തോടെ നിന്‍പാദപദ്മം</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">നല്ലോണം ഹൃദി ലാളന ചെയ്‌വാന്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">എല്ലായ്പ്പോഴും തിരുനാമമോതാന്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">കല്യാണാലയ കാരുണ്യമേകൂ.. </span><br /><br />ഈ സ്തുതി ഇവിടെ <br /><embed width="440" height="80" type="application/x-shockwave-flash" src="http://v6.tinypic.com/player.swf?file=ehk552&s=6"></embed><br /><br />കേള്‍ക്കാം<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-319981091645136735?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-36897020437806629592010-01-21T18:15:00.001+05:302010-01-21T21:11:39.545+05:30<span style=";font-family:monotype corsiva;font-size:100%;" ><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">വാരഞ്ചും പിക<span style="color: rgb(255, 102, 102);">കാകളീ</span>സ്വരിതവും കേ, ളാരവം <span style="color: rgb(255, 102, 102);">കേക</span>യും</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">നേരില്‍ക്കാണ്‍ക <span style="color: rgb(204, 51, 204);">വസന്തമാലിക</span> പരം <span style="color: rgb(0, 0, 0);">മത്തേഭ</span>മോടുന്നതും</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">നേരുന്നൂ ചെറു<span style="color: rgb(204, 153, 51);">പുഷ്പിതാഗ്ര</span>ലതയും നാസയ്ക്കു സൌഗന്ധിക-</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">പ്പൂരം താ, നിതുകാണ്‍ക കാവ്യവനികാ<span style="color: rgb(153, 51, 0);">ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം!</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ഇതൊരു കുട്ടിപ്പുലിക്കളിയാണ്. അമ്മപ്പുലിക്കളി കാണണമെങ്കില്‍ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">ശ്രീ. കൈതയ്ക്കല്‍ ജാതവേദന്‍ നമ്പൂതിരി</span>യുടെ, താഴെക്കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ശ്ലോകം വായിക്കൂ.<br /><br />മറ്റൊരുതരത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ‘മാതൃശ്ലോകം’ താഴെക്കൊടുത്തിരിക്കുന്നു. മുകളിലുള്ളതു ‘കുട്ടിശ്ശ്ലോകം’</span>.<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">വാരഞ്ചും പിക</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="color: rgb(255, 102, 102);">കാകളീ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">സ്വരിതമി,ല്ല</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="color: rgb(255, 102, 0);">ക്കേക</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">യും വിട്ടുപോയ്‌<br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">നേരാ,ണില്ല </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 102, 102);">വസന്തമാലിക</span> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">പരം </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="color: rgb(255, 153, 102);">മത്തേഭ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">മുദ്ധൂതമായ്;<br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">വേരറ്റൂ ചെറു</span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="color: rgb(255, 102, 102);">പുഷ്പിതാഗ്ര</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ലതയും </span><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(255, 102, 102);">ശാര്‍ദൂലവിക്രീഡിതം</span>-</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">തീരെപ്പോയ് വനമിന്നഹോ കവനവും വിദ്ധ്വസ്തവൃത്താത്മകം</span>.<br /></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-3689702043780662959?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-91919805443180376722010-01-20T06:08:00.004+05:302010-01-20T06:29:13.533+05:30<span class="il">മന്ദമെന്നുടെ</span> <span class="il">കരം</span> <span class="il">പിടിച്ചു</span> മനതാരിലീശ്വരനെയോര്‍ത്തുകൊ-<br />ണ്ടിന്ദുവാരശുഭനാളിലെന്‍‌ജനകനേകവേ വരകരങ്ങളില്‍<br /><div class="im">വന്ദ്യനായപരമേശ്വരന്നുമയെനല്‍കി<wbr>ടുന്ന ഹിമവല്‍‌പിതാ-<br />വെന്നപോലെ കൃതകൃത്യനായ് മമ വരന്നു നല്‍കി പരമാദരം !<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-9191980544318037672?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-71062426610541602232010-01-19T07:48:00.002+05:302010-01-19T07:52:32.331+05:30<h3 class="smller" style="font-weight: normal;"> </h3> <div class="para"> മടക്കച്ചീട്ടുമായ് വന്നി-<br />ട്ടിന്നേയ്ക്കാണ്ടുകളെത്രയോ<br />കൊഴിഞ്ഞുപോകിലും തോന്നീ<br />യിന്നാണെന്റെ പിറന്നനാള്‍.<br />“ഇന്നാണു നിന്‍ പിറന്നാളെ-<br />ന്നോതിയിംഗ്ലീഷ് കലണ്ടറും”<br />“മകരത്തില്‍ പുണര്‍തം താന്‍<br />നിന്‍പിറന്നാള്‍ മറക്കൊലാ<br />കുളിച്ചും തൊഴുതും നാലാള്‍-<br />ക്കൂണ്‍ വിളമ്പിയുമുണ്ണണം<br />സമ്മാനം വാങ്ങിയിട്ടല്ലാ<br />പിറന്നാള്‍വട്ട; മോര്‍ക്കണം”<br />അമ്മയോതീ, “മറക്കാതെ<br />നമിക്കേണം പിതാവിനെ”.....<br /><br />ഈവിധം മാനസം വീണ്ടും<br />പിറന്നാള്‍വട്ടമാക വേ<br />പിറപ്പും പിറവിതന്‍ കാ-<br />ത്തിരിപ്പും മാത്രമോര്‍ക്കവേ<br />മടക്കച്ചീട്ടിന്റെ കാര്യത്തെ<br />യോര്‍മ്മിപ്പിച്ചൂ മഹാന്‍ സുഹൃത്<br />കാലമെത്തുമെനിയ്ക്കിപ്പോള്‍<br />കാലം കാല്‍ നീട്ടിവെയ്ക്കയാല്‍<br />കാക്കേണമൊട്ടുനാളെന്നു<br />ചൊല്ലാനാവില്ല, യാകയാല്‍<br />ഒരുക്കം വേണ്ടാത്തയാത്രയ്ക്കാ-<br />യൊരുങ്ങിത്താനിരിപ്പുഞാന്‍!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-7106242661054160223?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-2947679480779318372010-01-14T13:17:00.004+05:302010-01-14T16:17:44.811+05:30സൂര്യന്‍ ഉത്തരായണത്തിലേയ്ക്കു സംക്രമിക്കുന്നു.<br /><br /><br /><br />നന്മ, നിന്നരുണവീചിജാലമതിലൂടെ വിസ്തരണമേല്‍ക്കയാല്‍<br />നന്മണിക്കതിരുലബ്ധമായിതു മരീചിമാലി! ഭവദാശയാ<br />കണ്മണിയ്ക്കു കണിയായതും പ്രസവിതാവു നീ ദിവസദേവതേ-<br />യിന്നുസംക്രമണദിവ്യവേള; യതു സംക്രമന്മകരദീപമായ്!<br /><br />[സംക്രമം, പൊങ്കല്‍, മകരജ്യോതി]<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-294767948077931837?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-13908962463502505262010-01-09T22:07:00.002+05:302010-01-09T22:12:18.324+05:30ഇത്തവണ ആതിരപ്പെണ്ണു താലമേന്തിവരവേറ്റു പുതുവര്‍ഷത്തെ-<br /><br />അതൊരു ശ്ലോകമാക്കി, കുസുമമഞ്ജരി വൃത്തത്തില്‍-<br /><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">കാലചക്രഗതി കാണ്‍ക ഭാനുശശിവാ‍നതാരകപരിക്രമം</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">താലമേന്തിയണയുന്നുവീണ്ടുമിവളാര്‍ദ്ര മംഗളവിശുദ്ധയായ്</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">ദോലയാടിയുയരുന്നപോലെ വരുമെന്നതാണുസുഖദുഃഖമെ-</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">ന്നാലപിച്ചു പുതുവത്സരപ്പുലരിയേകിടട്ടെ നവദര്‍ശനം!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-1390896246350250526?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-56602647158368165362009-12-16T10:02:00.001+05:302009-12-16T10:52:50.480+05:30<span style="font-weight: bold;">ഒന്നാം ദര്‍ശനം</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">കട്ടയും മണ്ണും ചുമന്നുകൊണ്ടും</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">മെയ്യിലഴുക്കുപുരണ്ടുകൊണ്ടും</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">കല്ലും സിമന്റും കുഴച്ചൊരുക്കി-</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ത്തന്വിയാളൊന്നു പണിപ്പെടുന്നൂ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ഒക്കത്തിരിക്കുന്ന പൈതലിനെ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">തൊട്ടില്‍പ്പഴന്തുണിക്കുള്ളിലാട്ടാന്‍</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">കെട്ടീട്ടുഞാത്തിയചേലയുമു-</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ണ്ടൊട്ടുനാളായിഞാന്‍ കണ്ടിടുന്നൂ</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">രണ്ടാം ദര്‍ശനം</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ആയയാമമ്മയുരുട്ടിനീക്കും</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">‘പ്രാമെ’ന്നകുട്ടിയുരുട്ടുവണ്ടി</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ഉണ്ടതില്‍കെട്ടിപ്പൊതിഞ്ഞുകൊണ്ടേ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">രണ്ടുനാളായൊരു കുഞ്ഞുവാവ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ഡേകെയര്‍ സെന്ററില്‍നിന്നുമായ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">വീട്ടിലേയ്ക്കെന്നുമുരുട്ടിയാക്കും</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ജോലികഴിഞ്ഞുതളര്‍ന്നണയു</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">മമ്മയ്ക്കു നേരമില്ലാത്തകുറ്റം</span><br /><span style="font-weight: bold;">മൂന്നാം ദര്‍ശനം</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">തൊട്ടില്‍പ്പഴന്തുണിയ്ക്കുള്ളിലോലും</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">കുഞ്ഞിന്മുഖത്തു ഞാനെത്തിനോക്കീ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">അമ്മവരുന്നതുകാത്തിരുന്നോ-</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">രമ്മിണിമെല്ലെച്ചിരിച്ചുകാട്ടി</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">പല്ലില്ലാമോണകള്‍കാട്ടി,മന്ദം</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">തെല്ലുകൈനീട്ടി കുതിച്ചുപൊങ്ങീ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">കയ്യിലെടുത്തൊരുമുത്തമേകീ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">പയ്യെനിറഞ്ഞുവെന്നന്തരംഗം</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">എന്തുപറയേണ്ടു! ഞാനലിഞ്ഞോ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">രാനന്ദസാഗരമായിമാറീ</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">പിറ്റേന്നാള്‍ കുട്ടിയുരുട്ടുവണ്ടി</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">യ്ക്കുള്ളിലെക്കുഞ്ഞിനെക്കാത്തുനിന്നൂ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">പാവമീക്കുഞ്ഞുങ്ങ, ളമ്മമാരേ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">വേവുന്നതില്ലേ ഹൃദയമൊട്ടും</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">ചോദ്യമുപദേശരൂപമാര്‍ന്നീ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">‘മാന്യ’യാമെന്നുടെയുള്ളില്‍വന്നൂ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">വന്നണഞ്ഞപ്പോഴാക്കുഞ്ഞുപൈതല്‍</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">ചെന്നുഞാന്‍ കൈനീട്ടിമുന്നില്‍നിന്നൂ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">കണ്ണില്‍ക്കുതൂഹലം ചേര്‍ത്തുവെച്ച-</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">ക്കണ്ണനാമുണ്ണിയും പുഞ്ചിരിച്ചൂ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">രണ്ടുകൈനീട്ടി ഞാനൊന്നെടുത്തൂ</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">കുഞ്ഞിന്‍‌ഹൃദയംകടമെടുത്തൂ...............</span><br /><span style="font-weight: bold;">ത്രിമാനദര്‍ശനം</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">ചിന്തതന്‍ മുള്‍വേലിക്കെട്ടുകളോ</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">പന്തിയില്ലാത്തപരാതികളോ</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">ഇല്ലാപരിഭവമാവലാതി</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">വല്ലായ്മയൊന്നുമിളം മനസ്സില്‍</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">തൊട്ടിലാട്ടാന്‍ മൃദുമെത്തയാണോ</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">കെട്ടീട്ടുഞാത്തിയചേലയാണോ</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">പ്ലാവിലകെട്ടിയതൊപ്പിയാണോ</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">കിന്നരിപ്പട്ടിന്‍ തലപ്പാവാണോ</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">ഇല്ലയീമട്ടിലെപ്പാഠഭേദം</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">വല്യോര്‍ക്കുമാത്രമാണാവലാതി!</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">കുഞ്ഞു വിശന്നാല്‍ കരഞ്ഞെന്നാലും</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">സന്തോഷമാണതിന്‍സ്ഥായിഭാവം.</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">ആനന്ദസാന്ദ്രമാണന്തരംഗ-</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">മാ</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">ലയ</span><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">മാര്‍ക്കുമനുഭവിയ്ക്കാം!</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">കുഞ്ഞിന്‍‌ഹൃദയം നാമെന്നുമെന്നും</span><br /><span style="color: rgb(51, 153, 153); font-weight: bold;">നെഞ്ഞോടു ചേര്‍ത്തുതാന്‍ വെച്ചിടേണം</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-5660264715836816536?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-73429746441628950532009-12-11T11:55:00.014+05:302009-12-22T23:45:02.112+05:30പെണ്ണിന്റെ ഹൃദയത്തില്‍ എങ്ങനെ കേറിക്കൂടാം?<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 204, 204);">“നര്‍മ്മാലാപത്തിനാലല്ലറിയുക, വിരുതുണ്ടെങ്കിലോ സ്ത്രീജനത്തിന്‍-</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 204, 204);">ധര്‍മ്മം രക്ഷിപ്പതിന്നാ, യതുമതി വനിതാമാനസം പൂകിടാനായ്.</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 204, 204);">നിര്‍മ്മായം ചേല നല്‍കീട്ടിവളുടെ യഭിമാനത്തിനെക്കാത്ത ദേവ-</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 204, 204);">ന്നിമ്മട്ടില്‍ സ്ഥാനമേകീ മമമനസി മുദാ”, ചൊല്ലി പാഞ്ചാലിപോലും!</span><br /><br />(സ്രഗ്ദ്ധരാവൃത്തത്തില്‍ എഴുതിയ ശ്ലോകം)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-7342974644162895053?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-50373537560724461742009-12-08T23:53:00.001+05:302009-12-08T23:55:01.727+05:30<div class="para"> കരിമുകിലുപോലൊഴുകാന്‍ വെമ്പുന്നൂ<br />കരിപിടിച്ചൊരെന്‍ ഹൃദയത്തിന്‍ കണ്ണീര്‍<br />കരഞ്ഞുതീര്‍ക്കുവാന്‍ കരിങ്കടലുണ്ടേ<br />കറുത്തൊരു കാരാഗൃഹത്തിലാണു ഞാന്‍<br />തുറുങ്കിലാണു നിന്‍ പിറവിയെന്നാരോ<br />പറഞ്ഞറിഞ്ഞുഞാന്‍ കരിമുകില്‍ വര്‍ണ്ണാ!<br />തരുന്നതീചിന്ത പരമൊരാശ്വാസം<br />വരും വരും ഭവാന്‍ ഹൃദന്തരംഗത്തില്‍!<br />തിരിതെളിച്ചു ഞാനിരുട്ടിലും മിഴി<br />തുറന്നുകാത്തുകാത്തിരിപ്പാണേ കണ്ണാ! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-5037353756072446174?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-36051875110609888722009-10-27T05:00:00.004+05:302009-10-27T10:19:36.455+05:30നാമെന്തെങ്കിലും പറയുമ്പോള്‍ ശബ്ദം എങ്ങനെയാണു പുറത്തുവരുന്നത്? ഉദാഹരണത്തിനു് “Look at the parrot”- “ലുക്കറ്റ് ദ് പാരറ്റ്‍” എന്നു പറയുമ്പോള്‍ പറയാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ഭാഷ ഏതുമാവട്ടേ, അതെങ്ങിനെയാണു വിവിധതരം അക്ഷരങ്ങളായി പുറത്തുവരുന്നത് എന്നു നോക്കാം.<br /><br />1. ലു > ല് + ഉ<br />ല് - ഈ ഒച്ച ഉണ്ടാവുന്നതെങ്ങനെ? നാവു പല്ലുകളുടെ പിന്‍ഭാഗത്തായി തൊടുന്നരീതിയില്‍ വെച്ച്, ഒച്ചയുണ്ടാക്കാനുദ്ദേശിച്ചുള്ളവായുപ്രവാഹത്തില്‍ നിയന്ത്രണമേര്‍പ്പെടുത്തി, വിട്ടയക്കുമ്പോഴാണു ല് എന്ന ഒച്ച വരുന്നത്.<br />ഉ - ശബ്ദത്തിനുള്ള വായുപ്രവാഹത്തെ ചുണ്ടുകള്‍കൊണ്ട് ക്രമപ്പെടുത്തിവിടുമ്പോഴാണു് ‘ഉ’ എന്ന സ്വരം ഉണ്ടാവുന്നത്.<br />2. ക്ക - ശബ്ദവായുവിന്ന് കണ്ഠത്തില്‍ ഒരുക്ഷണം തടസ്സം ഏര്‍പ്പെടുത്തി വിട്ടയക്കുമ്പോള്‍ ‘ക്’ എന്ന ഒച്ച വരും. ഈ ഒച്ച വരുന്നതിന്‍ തൊട്ടുമുന്‍പ്, ഒരുവട്ടം കൂടി അതാവര്‍ത്തിച്ചാല്‍ ക്ക് എന്ന ഒച്ചയാവും.<br /><br />3 റ്റ്- നാവിന്റെ തുമ്പ് പല്ലുകള്‍ക്കു പിന്നില്‍ മുട്ടുന്നവിധത്തില്‍ വായുപ്രവാഹത്തില്‍ നിയന്ത്രണം വരുത്തിവിടുമ്പോഴാണ് റ്റ് എന്ന ശബ്ദമുണ്ടാവുന്നത്. ഈ അക്ഷരം സംസ്കൃതത്തില്‍ ഉപയോഗത്തിലില്ലാത്തതിനാല്‍ വര്‍ണ്ണമാലയില്‍ കാണില്ല.<br /><br />ഭാഷയില്‍ ഉച്ചരിയ്ക്കപ്പെടുന്ന ശബ്ദങ്ങളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ഉച്ചാരണശാസ്ത്രശാഖയുടെ പേരാണു് ‘ശിക്ഷാശാസ്ത്ര‘ മെന്നത്. ഏറ്റവും പ്രാചീനം എന്നു കരുതപ്പെടുന്ന ഋഗ്വേദപ്രാതിശാഖ്യം ശിക്ഷാശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഒരു പ്രമാണസ്ഥാനമാണു്. ഭാരതീയ ഉച്ചാരണശാസ്ത്രം അനുസരിച്ച് ഒച്ചകളുടെ ഉച്ചാരണത്തെപ്പറ്റി ഒന്നു വിലയിരുത്തുന്നു.<br /><br />എന്തെങ്കിലും പറയണം എന്ന് തോന്നുമ്പോള്‍ ‍ ഒരാളുടെ പ്രാണവായു, മൂലാധാരത്തില്‍ (നാഭിയ്ക്കടുത്തുള്ള ഊര്‍ജ്ജകേന്ദ്രം എന്നു തല്‍ക്കാലം കരുതാം) സ്പന്ദനമുണ്ടാക്കുന്നു. അവിടെ നിന്നും ചലിച്ചുതുടങ്ങുന്നവായു ക്രമത്തില്‍മേലോട്ടു പ്രവഹിച്ച് ഹൃദയഭാഗത്തുകൂടെ കണ്ഠദേശത്തെത്തി വായിലൂടെ പുറത്തുകടക്കുന്നു. ഈ വായുപ്രവാഹത്തിന്ന് വായയില്‍‌വെച്ച്, (തൊണ്ട മുതല്‍ ചുണ്ടുവരെയുള്ള* വിവിധഭാഗങ്ങളില്‍) ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകള്‍ സംഭവിക്കുമ്പോള്‍, മറ്റുള്ളവര്‍ക്കു കേള്‍ക്കാവുന്നതരത്തിലുള്ള അ-ഇ-ക-ച-ണ-തുടങ്ങി വിവിധങ്ങളായ ശബ്ദങ്ങളായി പരിണമിക്കുന്നു.<br /><br />ഒരു ഓടക്കുഴലിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനവുമായി ഇതിനെ താരതമ്യപ്പെടുത്താം. വെറുതേ ഒരു കുഴലില്‍ക്കൂടെ വായുകടത്തിവിട്ടാല്‍ ശബ്ദമുണ്ടാവില്ല. വായുപ്രവാഹത്തിന് അവിടവിടെ തടസ്സം നേരിടുകയും വീണ്ടും പ്രവഹിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണു ഒച്ചയുണ്ടാവുന്നത്. ഏതാണ്ടിതേ രീതിയില്‍, ശബ്ദപ്രവാഹത്തിനു കാരണമായ പ്രാണവായു- ഇതിനു ഉദാനന്‍** എന്നു പേരു്-മൂലാധാരത്തില്‍നിന്നും മേലോട്ട് പ്രവഹിച്ച് തൊണ്ടവഴി വായിലൂടെ പുറത്തുകടക്കുമ്പോള്‍ നാവുകൊണ്ടും മറ്റും ഉദാനവായുവിനു വിവിധസ്ഥാനങ്ങളില്‍ നിയന്ത്രണം വരുത്തുന്നതുകൊണ്ടാണു ആ വായുപ്രവാഹം വിവിധ ശബ്ദങ്ങളായി കേള്‍ക്കപ്പെടുന്നത്. ഉദാനവായു (ശബ്ദമുണ്ടാക്കാനുദ്ദേശിച്ചുള്ള വായുപ്രവാഹം) തൊണ്ടയില്‍ക്കൂടെ പ്രവഹിക്കുമ്പോള്‍ ഏറ്റവും അനായാസമായി- സ്വതന്ത്രമായി ഉച്ചരിക്കപ്പെടുന്ന ഒച്ച ‘അ’ ആണു്.<br /><br /><br />ഓടക്കുഴലിലെ പല തുളകളിലൂടെ വായുപ്രവാഹത്തെ നിയന്ത്രിച്ചു ശബ്ദവ്യത്യാസം വരുത്തുന്നതിനു സമാനമായി, വായില്‍ക്കൂടെ വരുന്നവായുപ്രവാഹത്തില്‍ വിവിധ സ്ഥാനങ്ങളിലാണു പ്രവാഹത്തിനെ ഒട്ടു തടസ്സപ്പെടുത്തി വീണ്ടും കടത്തിവിടുന്നത്.<br /><br />വിവിധ സ്ഥാനങ്ങള്‍ ഇവയാണു്.<br /><br />1. കണ്ഠം (തൊണ്ട)<br />2. താലു (വായയുടെ ഉള്ളിലെ കമാനം പോലെയുള്ള ഭാഗം)<br />3. മൂര്‍ദ്ധാ (താലുവിന്റെ നടുഭാഗം)<br />4. ദന്തം (പല്ല്)<br />5. ഓഷ്ഠങ്ങള്‍ (ചുണ്ടുകള്‍)<br /><br /><br />ഇനി നമുക്കൊന്ന് ഒച്ചയുണ്ടാക്കിനോക്കാം. വായുപ്രവാഹത്തിന്ന് കണ്ഠത്തില്‍ ത്തന്നെ ഒട്ടു തടസ്സം വരുത്തി വിടുക - ‘ക’ എന്ന ശബ്ദം കേള്‍ക്കാം. ഇനി ഇതേസ്ഥാനത്തുതന്നെ പ്രാണവായുവിന്റെ ശക്തി കൂട്ടി മഹാപ്രാണമാക്കിയാല്‍ ‘ഖ’ എന്ന ഒച്ച വരും. സ്ഥാനത്തിന്ന് ഒരു മാറ്റവും വരുത്താതെ ഒന്നു മൃദുവാക്കി വായുപ്രവാഹത്തെ കടത്തിവിട്ടാല്‍ ‘ഗ’ ആയി. ഈ മൃദുവില്‍ പ്രാണന്റെ അളവു കൂട്ടിയാല്‍ ‘ഘ’ ആയി. ഇതേ സ്ഥാനത്തുതന്നെ വായുപ്രവാഹത്തെ ഒട്ടു തടസ്സപ്പെടുത്തിവിടുമ്പോള്‍ മൂക്കിനെക്കൂടി കൂട്ടുപിടിച്ചാല്‍ ‘ങ’ എന്ന അനുനാസികം ആയി. ‘ഹ’ എന്ന ഒച്ചയും ഉച്ചരിയ്ക്കുമ്പോള്‍ കണ്ഠത്തില്‍ത്തന്നെ യാണു വായുപ്രവാഹത്തെ നിയന്ത്രിച്ചുവിടുന്നത്. ‘അ’ എന്ന സ്വരവും കണ്ഠത്തില്‍ ഉണ്ടാവുന്ന ഒച്ചയാണ്, സ്വരാക്ഷരങ്ങള്‍ ഉച്ചരിയ്ക്കുമ്പോള്‍ വായുപ്രവാഹത്തിനു തടസ്സം വരുത്തുന്നില്ല എന്നതാണു സ്വര***ത്തിന്റെ പ്രത്യേകത.<br /><br />അതായത്, കണ്ഠത്തില്‍ നിയന്ത്രിച്ചുവിടുന്നവയാണ് ക, ഖ, ഗ, ഘ, ങ. ഹ എന്നിവ.<br />അകുഹവിസര്‍ജ്ജനീയാനാം കണ്ഠഃ എന്നു പ്രമാണം. അ, കവര്‍ഗ്ഗാക്ഷരങ്ങള്‍, ഹ, വിസര്‍ഗ്ഗം എന്നിവയുടെ ഉച്ചാരണത്തെ നിയന്ത്രിയ്ക്കുന്ന സ്ഥാനം തൊണ്ടയാണെന്നര്‍ത്ഥം.<br /><br />ഏതുഭാഷ ഉച്ചരിക്കുന്നവരായാലും ഇതുതന്നെയാണു ഉച്ചാരണത്തിന്റെ രീതി.<br /><br />വായുപ്രവാഹത്തെ താലുവില്‍ വെച്ചു നിയന്ത്രിച്ചുവിടുമ്പോള്‍ കേള്‍ക്കുന്ന ശബ്ദങ്ങളാണ്<br />-ച, ഛ, ജ, ഝ എന്നിവ. മൂക്കിന്റെകൂടി ഇടപെടല്‍ വരുമ്പോള്‍ ഞ. താലുവില്‍ തടസ്സമേല്‍പ്പിക്കാതെ, ചെറിയ നിയന്ത്രണത്തില്‍ ഉണ്ടാവുന്ന ശബ്ദമാണ് ‘ഇ’, യ എന്നിവ. ശ എന്ന ഒച്ചയുടേയും ഉദ്ഭവസ്ഥാനം താലുതന്നെ. വിസിലടിക്കുന്നപോലെ വായുപ്രവാഹത്തിനുള്ള സാധ്യത ശ എന്ന ഒച്ചയ്ക്കുണ്ട്.<br /><br />താലു, പ്രധാനസ്ഥാനമായ ഒച്ചകള്‍ ഇങ്ങനെ സംഗ്രഹിയ്ക്കാം- ഇ, ചവര്‍ഗ്ഗം, യ, ശ (ഇ ചുയശാനാം താലുഃ)<br /><br />മൂര്‍ദ്ധാവില്‍ വായുപ്രവാഹത്തിനു തടസ്സമോ നിയന്ത്രണമോ ഏര്‍പ്പെടുത്തി ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒച്ചകളാണ്- ഋ, ട, ഠ, ഡ, ഢ, ണ, ര, ഷ എന്നിവ. (ഋടുരഷാണാം മൂര്‍ദ്ധാ)<br /><br />ദന്തങ്ങളുടെ പുറകുവശം പ്രധാന ഉച്ചാരണകേന്ദ്രമായ ഒച്ചകള്‍- ഌ, ത, ഥ, ദ, ധ, ന, ല, സ (ഌതുലസാനാം ദന്താഃ)<br /><br />ചുണ്ടുകള്‍ പ്രധാനനിയന്ത്രണസ്ഥാനമായ ഒച്ചകള്‍- ഉ, പ, ഫ, ബ, ഭ, മ.<br />മേല്‍‌വരിയിലെ പല്ലുകള്‍ കീഴ്‌ച്ചുണ്ടില്‍ തൊടുവിച്ച്, വായുപ്രവാഹത്തെ നിയന്ത്രിക്കുമ്പോഴാണു് വ എന്ന ഒച്ച വരുന്നത്. ‘വ’ മഹാപ്രാണമാക്കിയാല്‍ ‘ഫൈനല്‍’ എന്നതിലെ ‘ഫ’ എന്ന ഒച്ചയായി. ഈ വര്‍ണ്ണത്തിനു വേറൊരു ‘ലിപി’ ഉണ്ടാക്കാമായിരുന്നു. മലയാളികള്‍ ‘ഫ’ പുല്ലേ! എന്നതിലെ (ഫലം -ഫ്രൂട്ടിലെ ഫയല്ല ഫലത്തിലെ ഫ) പകാരത്തിന്റെ മഹാപ്രാണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ലിപിതന്നെയാണു ഫൈനല്‍/ഫൈറ്റ്/ ഫൈവ് ഇവയിലെ ‘വ’കാരമഹാപ്രാണത്തെ സൂചിപ്പിക്കാനും ഉപയോഗിക്കുന്നത്.<br />******************************************************************************<br /><br />*തൊണ്ടയില്‍നിന്നും മൂക്കിലേക്കും വായുവിനു പ്രവഹിക്കാം, അപ്പോള്‍ മൂക്കിനും സ്ഥാനമുണ്ട് ഉദാനവായുവിനെ നിയന്ത്രിച്ചുവിടുന്നതില്‍. മൂക്കിന്റെക്കൂടി സഹായത്തോടെ ഉച്ചരിക്കുന്ന വര്‍ണ്ണങ്ങളാണു അനുനാസികങ്ങള്‍.<br /><br />** ജീവവായുവിന് സംസ്കൃതശാസ്ത്രഗ്രന്ഥങ്ങളില്‍ പറയുന്നപേരാണു് പ്രാണാഃ (പ്രാണങ്ങള്‍) എന്നു്. ഇത് ബഹുവചനമായേ പ്രയോഗമുള്ളൂ. ജീവവായു, ശരീരത്തില്‍ നിര്‍വഹിക്കുന്ന ദൌത്യമനുസരിച്ച് അഞ്ചു പേരുകളില്‍ അറിയപ്പെടുന്നുണ്ട്. പ്രാണന്‍, അപാനനന്‍, വ്യാനന്‍, ഉദാനന്‍, സമാനന്‍ എന്നിവയാണു് അഞ്ചുതരം പ്രാണങ്ങള്‍. ഇവയെ ഒരുമിച്ചു വ്യവഹരിക്കുന്നതിനാലാണു് പഞ്ചപ്രാണങ്ങള്‍ എന്ന അര്‍ഥത്തില്‍ ബഹുവചനമായി പ്രയോഗിക്കുന്നതു്. ശബ്ദോച്ചാരണത്തില്‍ ഇടപെടുന്ന വായു ഉദാനഃ (ഉദാനന്‍) എന്ന സാങ്കേതികനാമത്തില്‍ അറിയപ്പെടുന്നു.<br /><br />***സ്വരഃ- സ്വയം രാജതേ ഇതി സ്വരഃ , സ്വതന്ത്രമായി ഉച്ചരിയ്ക്കപ്പെടുന്നതു സ്വരം. വ്യഞ്ജനത്തെ ഉപയോഗിയ്ക്കാന്‍ സ്വരത്തിന്റെ സഹായം വേണം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-3605187511060988872?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-57228952200664354572009-09-12T12:01:00.001+05:302009-09-12T12:01:33.896+05:30വെള്ളത്തുള്ളികള്‍ ഞങ്ങള്‍ ചിരിച്ചും<br />തുള്ളിച്ചാടിപ്പലവഴിയൊഴുകീ<br />ട്ടൊടുവില്‍ കടലില്‍‌വന്നു പതിച്ചി-<br />ട്ടാര്‍ത്തലയും തിരമാലകളായീ.<br /><br />പതഞ്ഞുപൊന്തും നുരയായ്, പതയായ്,<br />പിടിച്ചുമുക്കുന്നഴലിന്‍ ചുഴിയായ്,<br />പലമട്ടായാടിയുലഞ്ഞും<br />എത്തിയതീകടലിന്‍ നടുവില്‍.<br />കരകാണാ കടലിന്‍ നടുവില്‍<br />പരരെത്താന്‍ തള്ളിയൊതുക്കാന്‍<br />തിരയേക്കാളുന്തും തള്ളും;<br />തുണയായിട്ടുണ്ടെന്നു നിനച്ചോ<br />രണികളുമെതിരായുന്തുന്നൂ<br />ദിക്കുകളെട്ടും തിരിയാനിടമി-<br />ല്ലെനിയ്ക്കു നില്‍ക്കക്കള്ളിയുമില്ലാ<br />തൊറ്റപ്പെട്ടതു ഞാ, നൊരു തുള്ളി!<br /><br />തലയ്ക്കുമുകളില്‍ വന്നു വിളിപ്പൂ<br />തപനന്‍, ‘കൂടെപ്പോരിക നീ’<br />നീട്ടിയകൈയ്യില്‍ ചാടിക്കയറീ<br />ട്ടാശ്വാസത്തിന്‍ നെടുവീര്‍പ്പറിയേ<br /><br />വേഷം പോലും കൂടെയെടുക്കാ<br />നൊത്തില്ലെങ്കിലു, മെന്നെയെടുത്താ<br />തപനന്‍ തന്നുടെ കൈകളിലൂഞ്ഞാ-<br />ലാട്ടി വടക്കും തെക്കും തഴുകേ<br />കഴിവുറ്റൊരു മേഘമതായി<br />പ്പരിണാമപ്പെരുമയുമേറി<br />ത്തലവീര്‍ത്ത ബലൂണുകണക്കെ<br />വലുതായിപ്പോയീ ഞാനും.<br />കനമങ്ങനെ കൂടിവരുമ്പോള്‍<br />നിലവിട്ടുപതിച്ചൂ വീണ്ടും<br /> പാവം ഞാന്‍ വെള്ളത്തുള്ളി.<br /><br />ആര്‍ത്തുവരുന്നു പലരും കാണാന്‍<br />കൂടെക്കൂട്ടീട്ടൊഴുകാനിനിയും,<br />പോകുന്നേനവരോടൊപ്പം<br />വന്നേയ്ക്കാമിനിയുമൊരിയ്ക്കല്‍<br />വിശ്രാന്തിയതെന്നാണാവോ!<br /><br />മുകളില്‍ച്ചാടിത്തുള്ളാന്‍ നില്‍ക്കാ-<br />തടിയില്‍ ചെന്നാക്കടലിന്‍‍ മടിയില്‍<br />പടിഞ്ഞിരുന്നക്കടലായലിയാന്‍<br />ഇടയാവണമിനിയൊരു തവണ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-5722895220066435457?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-70171697372742855092009-08-28T20:30:00.000+05:302009-08-28T20:54:38.442+05:30വരവേറ്റാലും ഇല്ലെങ്കിലും ഓണം വരും. ആഘോഷങ്ങളും ഉത്സവങ്ങളും ആദ്യം വീട്ടിലും പിന്നെ നാട്ടിലും കൂ ട്ടായ്മയും സഹകരണമനോഭാവവും പുതുക്കാന്‍ ഉപകരിക്കട്ടേ.<br /><br />നാട്ടിലാണെങ്കില്‍ വീടിന്റെ തൊട്ടടുത്തുതന്നെ നല്ല അസ്സല്‍ ‘കോയക്കാ വറുത്ത കായക്ക‘ പാക്കറ്റില്‍ കിട്ടും. എന്നാലും എല്ലാവരും ചേര്‍ന്ന് (കുഞ്ഞുകുട്ടികളായിരുന്നപ്പോള്‍ പോലും ഞങ്ങളും പണികളില്‍ പങ്കാളികളാണെന്ന ബോധം ഉണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ പണിയൊക്കെ അമ്മയും അച്ഛനും തന്നെ ചെയ്തിരുന്നത്). ഉണ്ടാക്കുമ്പോഴുള്ള ഒരു സുഖം, അതൊന്ന് ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ കൂടി വീട്ടില്‍ല്‍ത്തന്നെ ഉണ്ടാക്കണം എന്നു തീരുമാനിച്ചു. നന്നായാല്‍ അമ്മയോടു പറയാമല്ലോ.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">കായവറുത്തത്</span><br /><br />ആവശ്യമുള്ള സാധനങ്ങള്‍<br /><br />നേന്ത്രക്കായ - 1 കിലോ - നേര്‍മ്മയായി വട്ടത്തില്‍ നുറുക്കിവെയ്ക്കണം<br />വെളിച്ചെണ്ണ - 1/2 ലിറ്റര്‍<br />മഞ്ഞള്‍പ്പൊടി - 2 സ്പൂണ്‍<br />ഉപ്പ് - പാകത്തിന്<br /><br />ഉണ്ടാക്കാന്‍ കനമുള്ള ഇരുമ്പു ചീനച്ചട്ടിയും വറുത്തുകോരാന്‍ കണ്ണാപ്പയും വേണം.<br /><br />ഉണ്ടാക്കുന്നവിധം<br /><br /><ol><li>നുറുക്കിവെച്ച കഷ്ണങ്ങളില്‍ ഉപ്പും മഞ്ഞള്‍പ്പൊടിയും പുരട്ടിവെയ്ക്കുക.</li><li>വറുത്തെടുത്ത ഉപ്പേരി പരത്തിയിടാന്‍ ഒന്നോരണോ പത്രക്കടലാസ് സൌകര്യപ്രദമായ അകലത്തില്‍ വിരിച്ചുവെയ്ക്കുക. അധികമുള്ളവെളിച്ചെണ്ണ കടലാസു കുടിച്ചോട്ടേ.</li><li>അടുപ്പില്‍‌വെച്ചാല്‍ ഓടിക്കളിക്കാത്ത, കനമുള്ള ചീനച്ചട്ടി അടുപ്പത്തുവെയ്ക്കുക.<br /></li><li>ഒന്നൊന്നരഗ്ലാസ് (250 മില്ലി) വെളിച്ചെണ്ണ ഒഴിച്ച് നല്ലവണ്ണം ചൂടാക്കുക</li><li>നന്നായിച്ചൂടായ വെളിച്ചെണ്ണയിലേയ്ക്ക് രണ്ടൊ മൂന്നോ പിടി തയ്യാറാക്കിവെച്ച കായക്കഷ്ണങ്ങള്‍ ഇടുക. ചൂടായ വെളിച്ചെണ്ണ കയ്യിലേക്കു തെറിയ്ക്കാതിരിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കണം.</li><li>ഒരു മിനുട്ടുകഴിഞ്ഞാല്‍ ഇളക്കിക്കൊടുക്കണം. ‘കല പില കലപില‘ ‘കായവറ, കായവറ’ ശബ്ദം കേള്‍ക്കാം. ചൂട് അധികമാവുമ്പോഴേയ്ക്കും തീ ചെറുതാക്കണം. കലപിലശബ്ദംനിന്നു എന്നുതോന്നുമ്പോള്‍ (അപ്പോഴേയ്ക്കും കായക്കഷ്ണംങ്ങള്‍ തമ്മില്‍മുട്ടുമ്പോള്‍ ഉള്ള ശബ്ദം കേള്‍ക്കാറാവും) കണ്ണാപ്പകൊണ്ട് വേഗം കോരിയെടുത്ത് വിരിച്ചുവെച്ച കടലാസിലേക്കു പരത്തിയിടുക.<br /></li><li>തീ കൂട്ടി വീണ്ടും വെളിച്ചെണ്ണ നന്നായി ചൂടാവുമ്പോള്‍ നുറുക്കിത്തയ്യാറാക്കിവെച്ച ബാക്കിയുള്ള കായക്കഷ്ണങ്ങള്‍ തീരുന്നതുവരെ ആവര്‍ത്തിക്കുക.</li><li>കായവറുത്തതു തയ്യാര്‍. കുറച്ചൊക്കെ വെളിച്ചെണ്ണ കടലാസ് വലിച്ചെടുത്തോളും. അതുകഴിഞ്ഞാല്‍ ചൂട് അധികം ആറുന്നതിനുമുന്‍പ് കാറ്റുകടക്കാത്ത പാത്രത്തില്‍ ആക്കിവെയ്ക്കാം.</li><li>എന്തുണ്ടാക്കിയാലും സന്തോഷത്തോടെ ആദ്യം കുട്ടികള്‍ക്കു കൊടുക്കുക. പിന്നെമറ്റുള്ളവര്‍ക്കും കൊടുക്കുകയും കഴിക്കുകയും ആവാം.<br /></li></ol><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">വറുത്തുപ്പേരി</span><br /><br />നേന്ത്രക്കായ വട്ടത്തില്‍ നുറുക്കുന്നതിനുപകരം നാലായികീറി ചെറുതായി നുറുക്കിയിട്ട് മേല്‍പ്പറഞ്ഞപ്രകാരം തന്നെ ഉണ്ടാക്കിയാല്‍ അതാണു വറുത്തുപ്പേരി. കായവറുത്തതായാലും വറുത്തുപ്പേരിയായാലും പാക്കറ്റില്‍ വാങ്ങുന്നതിന്റെ ഭംഗി കിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍പ്പോലും സ്വാദുണ്ടാവും തീര്‍ച്ച.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-7017169737274285509?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-17958208387671959262009-08-27T22:40:00.002+05:302009-08-28T19:47:41.125+05:30വരവേറ്റാലും ഇല്ലെങ്കിലും ഓണം വരും, വരാതെ എവിടെപ്പോവാന്‍? ഉത്സവവും ആഘോഷവും ഒക്കെ വീട്ടുകാര്‍ക്കിടയില്‍ കൂട്ടായ്മയും സഹകരണവും പുതുക്കാനുള്ള അവസരം കൂടിയാവട്ടേ. അങ്ങനെയുള്ളവര്‍ക്കുവേണ്ടി , പണി ഒരു ഭാരമല്ലാത്തവര്‍ക്കുവേണ്ടി ഒരു പാചകരസിപ്പി<br /><br /><span style="font-weight: bold;">മുളകാപ്പച്ചടി </span><br /><br />പുളിയിഞ്ചിപോലത്തെ ഒരു അച്ചാറാണ് മുളകാപ്പച്ചടി.<br /><br />ആവശ്യമുള്ളസാധനങ്ങള്‍<br />ഒരുലിറ്റര്‍ അളവില്‍ ഉണ്ടാക്കാന്‍-<br /><br /><ol><li>എള്ള് - 50 ഗ്രാം - വറുത്തുപൊടിച്ചുവെയ്ക്കണം </li><li>ഉഴുന്നുപരിപ്പ് - 50 ഗ്രാം വറുത്തുപൊടിച്ചുവെയ്ക്കണം<br /></li><li>പുളി - 200 ഗ്രാം - പത്തുമിനുട്ടു ചൂടുവെള്ളത്തിലിട്ടുവെച്ചതിനുശേഷം പിഴിഞ്ഞുപിഴിഞ്ഞു സത്തെടുക്കണം.</li><li> ഇഞ്ചി - 100 ഗ്രാം - ചെറുതായി അരിഞ്ഞുവെയ്ക്കണം</li><li> പച്ചമുളക് - 50 ഗ്രാം - ചെറുതായി അരിഞ്ഞുവെയ്ക്കണം</li><li> ശര്‍ക്കര - 4-6 ആണി (മധുരം ആവശ്യത്തിന് മതി. പൊടിച്ചുവെച്ചാല്‍ എളുപ്പമാവും. കാല്‍ക്കിലോ വരെ ശര്‍ക്കര ചേര്‍ത്താലാണു എനിയ്ക്കു തൃപ്തിയാവുന്നത്. )<br /></li><li> ഉപ്പ് - ആവശ്യത്തിന് </li></ol><br /><span style="font-weight: bold;">ഉണ്ടാക്കുന്നവിധം</span><br /><br />അടി കനമുള്ള പാത്രത്തില്‍ പുളിവെള്ളമൊഴിച്ച് അടുപ്പത്തുവെയ്ക്കുക. പുളിവെള്ളം തിളക്കാന്‍ തുടങ്ങിയാല്‍ തീ ചെറുതാക്കുക. പിന്നെയും ഒരു ഇരുപതുമിനുട്ടോളം വേവിക്കണം. അതിനിടെ ശര്‍ക്കര പൊടിച്ചോ പൊടിക്കാതെയോ ചേര്‍ക്കാം. ഇളക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കണം. അതൊന്നു പാകമായിവരുമ്പോള്‍ ഇഞ്ചിയും പച്ചമുളകും ചെറുതായി അരിഞ്ഞുവെച്ചത് ചേര്‍ത്തിളക്കുക. വറുത്തുപൊടിച്ചുവെച്ച എള്ളും ഉഴുന്നുപൊടിയും ഉപ്പും ചേര്‍ക്കുക. ചെറിയതീയില്‍ ഒരഞ്ചുമിനുട്ടുകൂടി വേവിച്ച് അടുപ്പത്തുനിന്നും വാങ്ങിവെയ്ക്കുക. നന്നായി തണുത്തുകഴിഞ്ഞാല്‍ കുപ്പിയിലോ ഭരണിയിലോ ഒഴിച്ചുവെയ്ക്കാം. ഫ്രിഡ്ജൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഒരാഴ്ചയൊക്കെ കേടുകൂടാതെയിരിയ്ക്കും. ഫ്രിഡ്ജിലാണെങ്കില്‍ മനോധര്‍മ്മം പോലെ അതിന്റെ എക്സ്പെയറി ഡേറ്റു തീരുമാനിയ്ക്കാം.<br /><br />28/08/09<br /><br />ഞാനുണ്ടാക്കിനോക്കി. തരക്കേടില്ലെന്നു തോന്നുന്നു. ശര്‍ക്കര ആദ്യം പറഞ്ഞതിനേക്കാള്‍ കുറച്ചധികം ചേര്‍ത്തു. പുളിയോടു പിടിച്ചുനില്‍ക്കാന്‍. നല്ല പുളിയായിരുന്നു. കുരുവും നാരുമൊക്കെക്കളഞ്ഞു നന്നാക്കിവെച്ച പുളിയാണേ 200 ഗ്രാം എടുത്തത്.<br />ഉണ്ടാക്കിയെങ്കില്‍ ഫോട്ടോ എവിടെ എന്നു ചോദിക്കരുത്, എന്റെ വരെ ഫോട്ടോ ഞാന്‍ എടുത്തിട്ടില്ല, പിന്നെയല്ലേ എന്റെ മുളകാപ്പച്ചടിയുടെ ഫോട്ടോ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-1795820838767195926?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-34965348645011533482009-06-23T15:25:00.002+05:302009-06-23T21:02:50.622+05:30മാലിനി പതിവില്ലാതെ ജനല്‍ തുറന്നു. കൊതുക്കളോടും പൊടിപടലത്തോടും സദാ അടരാടുന്ന ജനല്‍. പുറത്തേയ്ക്കു നോക്കിയാല്‍ ഒന്നും കാണാനില്ലാത്തതുകൊണ്ട് പുറത്തേയ്ക്കവള്‍ നോക്കിയില്ല. എങ്കിലും ഒരു ഇളം കാറ്റ്, അവളോട് അനുവാദം ചോദിയ്ക്കാതെ അകത്തുകയറി. ആഹാ... പടിഞ്ഞാറന്‍‌കാറ്റിന് പവിഴമല്ലിപ്പൂവിന്റെ മണം. എവിടെനിന്നാണെന്നറിയില്ല. പൂമണം അവളെ അവിടെ പിടിച്ചുനിര്‍ത്തിയത് ഒരൊറ്റനിമിഷം. അടുത്തനിമിഷം അവള്‍ എത്തിയതോ നൂറുനൂറുമൈലുകള്‍ക്കപ്പുറം പത്തിരുപത്തിരണ്ടുകൊല്ലങ്ങള്‍ക്കപ്പുറം തന്റെ കുഞ്ഞിപ്പാവാടയില്‍ പെറുക്കിയെടുത്ത പവിഴമല്ലിപ്പൂക്കളില്‍.<br /><br />ഓണപ്പരീക്ഷ നടപ്പുള്ള കാലം. പരീക്ഷയെ പേടിയ്ക്കാനുള്ള പ്രായമൊന്നും അന്നവള്‍ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാലും അഞ്ചുമണിയ്ക്കേ ഉണരും. എന്തൊരു ഉത്സാഹമായിരുന്നു. എന്തിനാണെന്നോ? കൊച്ചേട്ടനേം കൂട്ടി വീടിന്റെ തൊട്ടടുത്തുള്ള ഇടവഴിയില്‍ അങ്ങേവീട്ടില്‍നിന്നും വീഴുന്ന പവിഴമല്ലിപ്പൂക്കള്‍ പെറുക്കണം. ആരും വഴിനടന്നു ചവിട്ടിക്കൂട്ടുന്നതിന്‍ മുമ്പേ പോയാലേ പൂക്കള്‍ കിട്ടൂ. അഞ്ചോ പത്തോ ഇരുപതോ പൂക്കള്‍ കിട്ടും. കൊച്ചേട്ടനും മാലിനിക്കുട്ടിയ്ക്കും സന്തോഷമാവും. എന്നാലും കുറച്ചുകൂടി പൂക്കള്‍ കിട്ടിയാല്‍ പൂക്കളത്തില്‍ വലിയവട്ടം തീര്‍ക്കാലോ. കൊച്ചേട്ടന്‍ ഒരു കൊക്കയും കൂടെ കരുതിയിട്ടുണ്ടാവും. ആരും അറിയാതെ, ആ വീട്ടുകാരുണരാതെ, മരക്കൊമ്പിലേയ്ക്കു കൊക്കയുയര്‍ത്തി, അനിയത്തി കാണിച്ചുകൊടുക്കുന്ന ടോര്‍ച്ചിന്റെ പ്രകാശത്തില്‍ മൊട്ടുകളെ നോവിക്കാതെ, വീഴാന്‍ തെയ്യാറായിനില്‍ക്കുന്ന പൂക്കളെ മാത്രം കുലുക്കിത്താഴത്തിടും. കൊച്ചേട്ടനും മാലിനിക്കുട്ടിയും കൂടി പൂക്കളെല്ലാം പെറുക്കി ഇലക്കുമ്പിളിലാക്കി വിജയഭാവത്തില്‍ വീട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ അമ്പലത്തില്‍ സുപ്രഭാതം തുടങ്ങും, അതായിരുന്നു അന്നൊക്കെ സൂര്യന്റെ അലാറം.<br />ദേവിടീച്ചറുടെ അലാറം - ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ മാലിനിക്കുട്ടി ഒന്നു പരിഭ്രമിച്ചു.<br />പവിഴമല്ലിപ്പൂക്കള്‍ ഒന്നും കിട്ടാതിരുന്ന ഒരു ദിവസം അവള്‍ക്കും കൊച്ചേട്ടനും സങ്കടമായി. ഇനിയെന്തുചെയ്യും. രണ്ടുപേരും കൂടി ഇടവഴിയിലൂടെ മുന്നോട്ടുനടന്നു. അമ്പലം വരെയുള്ള വഴി രണ്ടുപേര്‍ക്കും നല്ല പരിചയമുണ്ട്. ആ വഴി നടന്നു നടന്നു മതിലുകളില്‍നിന്നും പുറത്തേയ്ക്കു ചാഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന ചെടികളില്‍ നിന്നും കൊക്കകൊണ്ട് കുറച്ചുപൂക്കള്‍ ഒക്കെ സംഭരിച്ചു. എന്നാലും പവിഴമല്ലികിട്ടാത്തതിന്റെ സങ്കടം മാറിയില്ല. വീണ്ടും അവര്‍ നടന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു.<br />“അമ്മൂ, ദേവിടീച്ചറുടെ വീട്ടിലുണ്ട് പവിഴമല്ലി.” കൊച്ചേട്ടന്‍ തന്റെ ലോകവിവരം പുറത്തെടുത്തു.<br />എവിട്യ്യാ ദേവിട്ടീച്ചറുടെ വീടു്?” അവള്‍ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.<br />“കുറച്ചുകൂടി നടന്നാലെത്തും. നീ നേരേ ടോര്‍ച്ചടിയ്ക്കൂ. വഴി കാണട്ടെ.<br /><br />ഏട്ടനും അനിയത്തിയും നടന്നു നടന്ന് ദേവിടീച്ചറുടെ വീടിനടുത്തെത്തി. മതിലരികത്തല്ല പവിഴമല്ലിമരം. എന്തു ചെയ്യും. ഗേറ്റു തുറന്നു അകത്തുകയറാം. അവര്‍ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ ഗേറ്റിനടുത്തെത്തി. ശ്ശെടാ, ഇതെന്താ ഗെയിറ്റ് പൂട്ടിയിരിയ്ക്കുന്നല്ലോ. ഇതെന്തിനാ ഗെയിറ്റൊക്കെ പൂട്ടുന്നത്? ഇനിയിപ്പൊ എന്താണൊരുവഴി?<br />കൊച്ചേട്ടന്റേയും മാലിനിക്കുട്ടിയുടേയും ധൈര്യം കുതിച്ചുകയറി. രണ്ടുപേരും കൂടി ഗേറ്റിന്റെ അഴികളില്‍ ചവിട്ടിക്കയറി ഗെയിറ്റ് ചാടിക്കടന്ന്, ദേവിട്ടീച്ചറിന്റെ വീട്ടുമുറ്റത്തെത്തി. പവിഴമല്ലിമരത്തിനടുത്തേയ്ക്കോടിച്ചെന്നു. ഹായ് കുറേപൂക്കള്‍ മുറ്റത്തു പൂമഴപെയ്തപോലെ പരന്നുകിടക്കുന്നു. സന്തോഷത്തോടെ അവര്‍ രണ്ടുപേരും പൂക്കള്‍ പെറുക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഇലക്കുമ്പിളിലൊന്നും കൊള്ളാത്തത്ര പൂക്കള്‍. മാലിനിക്കുട്ടിയുടെ കൊച്ചുപാവാട പൂക്കുമ്പിളായി, നിറയെ പൂക്കള്‍ കിട്ടിയ സന്തോഷത്തോടെ അവര്‍ തിരിച്ചു നടന്നു. ഗെയിറ്റിനടുത്തെത്തി. പാവാടക്കുമ്പിളില്‍ പവിഴമല്ലിപ്പൂക്കള്‍. മാലിനിക്കുട്ടി ഗെയിറ്റു ചാടുന്നതെങ്ങനെ? വേലിയ്ക്കുപകരം മതിലും ഗെയിറ്റും ഉള്ള വീടുകളെയൊക്കെ അവള്‍ മനസാ ശപിച്ചുകൊണ്ട്, ഇനിയെന്തുപോം വഴി എന്നാലോചിച്ചു നിന്നു.<br />ദേവിട്ടീച്ചറുടെ അലാറവും ഇടവഴിയിലൂടെ വന്ന പത്രക്കാരന്റെ സൈക്കിള്‍മണിയും ഒരുമിച്ചടിച്ചു...<br />മാലിനിക്കുട്ടിയുടേയും കൊച്ചേട്ടന്റേയും കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞുതുടങ്ങി. എങ്കിലും ഏട്ടന്‍ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് അനിയത്തിയോടു പറഞ്ഞു.<br />“അമ്മൂ, കരയരുത്, കരഞ്ഞാല്‍ ഈ പൂവൊക്കെ ചീത്ത്യാവും”<br />അതാ, വരുന്നു ദേവിട്ടീച്ചറുടെ വീട്ടിലെ അമ്മാമന്‍ ഗെയിറ്റ് തുറക്കാന്‍<br /><br />കൊച്ചേട്ടന്‍ ഓടിച്ചെന്നു ആ അമ്മാമനോടു പറഞ്ഞു,<br />“കൊറേ പൂ കിട്ടി, അമ്മൂന്റെ പാവാടക്കുമ്പിള്‍ നിറഞ്ഞു, അതാ ഇങ്ങോട്ടു ചാടിയപോലെ തിരിച്ചു ചാടാന്‍ പറ്റാഞ്ഞത്. അമ്മാമാ, ഗെയിറ്റൊന്നു തുറന്നു തരുമോ? ഞാന്‍ ഗെയിറ്റ് ചാടിക്കോളാം, പക്ഷേ ഇവള്‍ക്കു ചാടാന്‍ പറ്റില്ല, പ്ലീസ് അമ്മാമാ”<br /><br />ആ അമ്മാമന്‍ അതുകേട്ട് ചിരിയ്ക്കുകയാണുചെയ്തത്. വേഗം ഗെയിറ്റ് തുറന്നുതന്നിട്ട് കൊച്ചേട്ടനോടും മാലിനിക്കുട്ടിയോടുമായിപ്പറഞ്ഞു, “ആരും ഗെയിറ്റ് ചാടിക്കടക്കണ്ട, ഞാന്‍ തുറന്നുതരാം ഗെയിറ്റ്. ഇനി ഓണം കഴിയുന്നവരെ, എന്നും നേരം വെളുത്തതിനുശേഷം രണ്ടാളും കൂടിവന്നോളൂ, എന്നിട്ട് ഇഷ്ടം പോലെ പൂ പറിച്ചോളൂ, ട്ടോ. പക്ഷേ ആരും അറിയാതേം ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതേം കള്ളന്മാരെപ്പോലെ ഒരിയ്ക്കലും ഒന്നും ആരുടേയും എടുക്കരുത് ട്ടോ കുട്ട്യോളേ”<br /><br />കൊതുപ്പട ആര്‍ത്തുവരുന്നതുകണ്ട് മാലിനി ഫ്ലാറ്റിന്റെ ജനല്‍ അടച്ചു, അപ്പോഴും അവിടെ കാറ്റിനുസുഗന്ധം - കുഞ്ഞിപ്പാവാടക്കുമ്പിളില്‍ അന്നു വാരിക്കൂട്ടിയ പവിഴമല്ലിയ്ക്കു കാതങ്ങളും കാലങ്ങളും താണ്ടി ഇത്രത്തോളം വരാന്‍ കഴിയുമെന്ന് കൌതുകത്തോടെ മാലിനി അമ്പരന്നുനിന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-3496534864501153348?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-59331501775137277642009-06-14T22:30:00.002+05:302009-07-22T21:47:38.704+05:30ദീപാലി ഡിഗ്രി രണ്ടാംവര്‍ഷ വിദ്യാര്‍ത്ഥിനി. വയസ്സു പത്തൊന്‍പത്. . പതിനെട്ടുകഴിഞ്ഞാല്‍ വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യമില്ലേ എന്നവള്‍ ചോദിയ്ക്കുന്നു. സാമാന്യം നന്നായി പഠിയ്ക്കുമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഈ വര്‍ഷം പഠിത്തത്തില്‍ ഒട്ടും ശ്രദ്ധയില്ലാതായിരിയ്ക്കുന്നു. അവള്‍ക്കു കാര്യമായ മാറ്റമുണ്ടല്ലോ എന്നു മനസ്സിലാക്കി ടീച്ചര്‍ അവളെ അടുത്തുവിളിച്ചു ചോദിച്ചു. ക്ലാസില്‍ വെച്ച് ഒന്നും പറയാന്‍ കൂട്ടാക്കാതിരുന്ന അവള്‍, വൈകിട്ടു കോളേജ് സമയം കഴിഞ്ഞതിനുശേഷം വിമന്‍ സെല്‍ അദ്ധ്യക്ഷയായ ടീച്ചറെ സ്റ്റാഫ് റൂമില്‍ച്ചെന്ന് കാണുകതന്നെ ചെയ്തു.<br /><br />“ടീച്ചര്‍, ടീച്ചറൊടെനിയ്ക്കു സംസാരിയ്ക്കാനുണ്ടു്. ഇപ്പോള്‍ സമയമുണ്ടോ?”<br /><br />‘സമയം ഉണ്ടാക്കാം, ദീപാലി പറയൂ, എന്താ കേള്‍ക്കട്ടേ’<br />“ടീച്ചര്‍, ഞാനൊരാളുമായി അടുപ്പത്തിലാണു്. ഇന്റര്‍നെറ്റു വഴി പരിചയപ്പെട്ടതാണു്. തമ്മില്‍ കാണാതെ വെറുതേ ഒരു രസത്തിനു ചാറ്റു ചെയ്തു ചെയ്തു പരിചയമായി. വളരെയധികം അടുത്തുപോയി. കോളേജുകാരായ ബോയ്‌ഫ്രണ്ട്സ് ധാരാളം ഉണ്ടെങ്കിലും എനിയ്ക്ക് അയാള്‍ ഒരു പ്രത്യേകസുഹൃത്തായിരുന്നു. കാണാതെ വയ്യ എന്ന നിലയായപ്പോള്‍ ഞാനും കൂടി മുന്‍‌കൈ എടുത്ത് ഞങ്ങള്‍ ഇടയ്ക്കു കൂടിക്കാഴ്ച നടത്തുന്നുണ്ടു്. വീട്ടിലറിഞ്ഞപ്പോള്‍ മുതല്‍ അമ്മ എന്നോടു ഭയങ്കര ദേഷ്യത്തിലാണ്. അമ്മയോടു തര്‍ക്കിച്ചു എനിയ്ക്കു മടുത്തു. അമ്മയ്ക്കൊന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ല.<br /><br />ടീച്ചര്‍, പതിനെട്ടു വയസ്സുകഴിഞ്ഞ ഞാന്‍ എന്റെ കാര്യത്തില്‍ സ്വയം തീരുമാനമെടുത്താല്‍ എന്താണു കുഴപ്പം? അമ്മയ്ക്ക് ഈഗോ കോംപ്ലക്സ് ആണെന്നു തോന്നുന്നു. എനിയ്ക്കയാളെ ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ ഇപ്പോള്‍ സാധ്യമല്ല. എന്തുരസമാണെന്നോ അയാളുടെ കൂടെയിരിക്കാന്‍! കല്യാണമൊന്നും ഞാന്‍ കഴിക്കില്ല. അതൊക്കെ ഒരു ബാധ്യതയാവും. പക്ഷേ എനിയ്ക്കയാളുടെ കമ്പനി ഇഷ്ടമാണ്, എല്ലാതരത്തിലും.<br /><br />ടീച്ചര്‍ , ടീച്ചര്‍ക്കറിയാലോ, മോം ഈസ് എ സിങ്ഗിള്‍ പാരന്റ്.<br />സ്റ്റില്‍ ഷി ഡസ്ന്റ് നോ വാട്ട് ഫ്രീഡം ഈസ് ആള്‍ എബൌട്ട്.<br /><br />ടീച്ചര്‍ക്കു വിശ്വസിയ്ക്കാനാവുമായിരുന്നില്ലെങ്കിലും ദീപാലി തന്നോടുഇത്രയും തുറന്നു സംസാരിച്ചതിനെ മനസാ അഭിനന്ദിക്കുകതന്നെ ചെയ്തു ടീച്ചര്‍. ടീച്ചര്‍ക്ക് ഏതുതരത്തില്‍ സഹായിക്കാന്‍ പറ്റും എന്നു ചിന്തിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. കാര്യത്തിന്റെ ഗൌരവവും വരുംവരായ്കകളും അമ്മയുടെ പ്രതീക്ഷകളും മകളുടെ ഉത്തരവാദിത്തവും ടീച്ചറുടെ കര്‍ത്തവ്യബോധവും ഒക്കെ മനസ്സില്‍ തിക്കിത്തിരക്കി മിന്നലാട്ടം നടത്തവേ ദീപാലി ഒന്നുകൂടി പറഞ്ഞു...<br />“ടീച്ചര്‍, ഞാന്‍ അമ്മയെ കോളേജിലേക്കു കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരട്ടേ, ഫീമെയില്‍ ഫ്രീഡത്തെക്കുറിച്ച് ഒന്നു അമ്മയോട് സംസാരിയ്ക്കാമോ?”<br /><br />“ഉം, കൊണ്ടുവരൂ” വിമന്‍ സെല്‍ അദ്ധ്യക്ഷയായ ടീച്ചര്‍ അമര്‍ത്തിമൂളിയപ്പോള്‍ ചിന്തിച്ചു, ഏതു വനിതയുടെ ചട്ടക്കൂട്ടില്‍ നിന്നു ചിന്തിയ്ക്കണം? വിദ്യാര്‍ത്ഥിനി? അവളുടെ അമ്മ? സമൂഹത്തോടു മൊത്തം ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള അദ്ധ്യാപിക?<br /><br />ഇന്നത്തെക്കുട്ടികളെയോര്‍ത്ത്, നാളത്തെ വീരവനിതകളെയോര്‍ത്ത്, പൌരന്മാരെ വാര്‍ത്തെടുക്കേണ്ട മൂശകളെയോര്‍ത്ത് , ടീച്ചര്‍ ചിന്താവിഷ്ടയായിനിന്നതേയുള്ളൂ...ആ നില്‍പ്പില്‍ “വിമന്‍ സെല്‍” എന്ന് തൂക്കിയിട്ട ബോര്‍ഡില്‍ നിന്നും ‍ തലയില്‍ ചേക്കേറിയ് ‘ഫീമെയില്‍ ഫ്രീഡം’ എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ പറന്നു പറന്നു പറന്നകന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-5933150177513727764?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-79547371733473815092009-06-10T18:42:00.004+05:302009-08-28T19:56:26.113+05:30<div>വീട്ടില്‍ സുഹൃത്തുക്കള്‍ വന്നുകൊണ്ടേയിരിയ്ക്കുന്നു. ഇന്നലെ വന്ന ആത്മസുഹൃത്തിന്റെ അടുത്ത് അവന്‍ ഹൃദയം തുറക്കാന്‍ ശ്രമിയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പറയാനുള്ളതൊക്കെ അവന്‍ പറഞ്ഞുതീര്‍ക്കട്ടേയെന്നു് സുഹൃത്തും കരുതിക്കാണും.<br /><br />“എനിയ്ക്കവളെ എന്തിഷ്ടമായിരുന്നെന്നോ! അവളുടെ എന്തുഗുണമാണ് എന്നെ ആകര്‍ഷിച്ചത് എന്നൊന്നും എനിയ്ക്കറിയില്ല. സുന്ദരി എന്നു പറയില്ലെങ്കിലും എന്തോ ഒരു വശ്യത അവള്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണുകളിലോ പുഞ്ചിരിയിലോ നിഷ്കളങ്കത അധികം ഉണ്ടായിരുന്നതെന്ന് എനിയ്ക്ക് അറിയില്ല. സാമാന്യം നല്ല വിദ്യാഭ്യാസവും നല്ല ധൈര്യവും അതോടൊപ്പം അഹങ്കാരമില്ലായ്മയും. മറ്റുള്ളവരെ വിഷമിപ്പിക്കരുത് എന്നത് ഒരു വ്രതം പോലെയായിരുന്നു അവള്‍ക്ക്. എനിയ്ക്കുമാത്രമല്ല എന്റെ എല്ലാ ബന്ധുക്കള്‍ക്കും വിശേഷിച്ചും പ്രായമായവര്‍ക്കും കുട്ടികള്‍ക്കും അവളെ നല്ല കാര്യമായിരുന്നു. എന്റെത്തന്നെ ചില ബന്ധുക്കള്‍ ഞാന്‍ പോലും അറിയാതെ അവളുടെ അടുത്ത് അവരവരുടെ വിഷമം പറഞ്ഞ്, ആശ്വാസവാക്കുകള്‍ക്കായി കാതോര്‍ത്തിരുന്നിട്ടുണ്ട്. ഒരിയ്ക്കലും ഒരു ലഹളയ്ക്കും പരദൂഷണത്തിലും തലയിടില്ലെന്നുമാത്രമല്ല, പലകാലം അല്പരസത്തില്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്ന ചിലരെയെങ്കിലും നല്ലബന്ധുക്കളാക്കാന്‍ പോലും അവള്‍ക്കു കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.<br />കുടുംബം എന്നാല്‍ അവള്‍ക്ക് ‘അണു'അല്ല, എന്റേയും അവളുടേയും ബന്ധുക്കളെല്ലാം അടങ്ങിയതായിരുന്നു അവളെ സംബന്ധിച്ച് കുടുംബം. കുടുംബം കഴിഞ്ഞേയുള്ളൂ അവള്‍ക്കു ജോലി, എന്നുവെച്ച്, ജോലിയില്‍ ആത്മാര്‍ഥതയില്ല എന്നല്ല. ഏറ്റെടുത്ത ഉത്തരവാദിത്തങ്ങള്‍ ഭംഗിയായി മുഴുമിപ്പിക്കാറുണ്ട്. കൂട്ടത്തില്‍ അവള്‍ കൂടുതല്‍കൂടുതല്‍ പഠിച്ചുകൊണ്ടുമിരുന്നു.<br /><br />അവള്‍ എഴുതുന്നതും പറയുന്നതും പാചകം ചെയ്യുന്നതും ഒന്നും വലിയ വലിയ ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ മനസ്സില്‍ വെച്ചായിരുന്നില്ല, അത്ര കേമവുമായിരുന്നില്ല. അതോരോന്നും എനിയ്ക്കെത്ര പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നെന്നോ. അവള്‍ക്ക് ആരുടേയും സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും എനിയ്ക്ക് ഇഷ്ടമായി എന്നറിയുന്നതും നന്നായി എന്നു ഞാന്‍ പറയുന്നതും അവള്‍ക്കു കേള്‍ക്കാന്‍ ഇഷ്ടമാണെന്ന് അവള്‍ തന്നെ പലവട്ടം സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. എങ്കിലും ഞാന്‍ അവളോടിതുവരെ നേരിട്ടു പറഞ്ഞിട്ടില്ല.<br /><br />ഇനി പറയാനുമാവില്ലല്ലോ എന്നോര്‍ക്കുമ്പോള്‍...<br /><br />അവള്‍ എന്നെവിട്ടു പോയിട്ട് ഇന്നേയ്ക്ക് നാല്‍പ്പത്തൊന്നു ദിവസം കഴിയുന്നു”.<br /><br />അവനും ആത്മസുഹൃത്തിനും ചായയെങ്കിലും കൊടുക്കാന്‍ കൊതിച്ച്, അടുക്കളയിലെ ചായപ്പാത്രത്തില്‍ വട്ടം ചുറ്റിനിന്നിരുന്ന അവളുടെ ആത്മാവു് പുഞ്ചിരിച്ചു. നിറപുഞ്ചിരി.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-7954737173347381509?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-44811449181156832302009-06-07T15:02:00.003+05:302009-06-07T16:21:03.419+05:30(കാര്‍ട്ട്)ഊണ്‍ തയ്യാര്‍<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_jcUFATmCnD0/SiuZY_WuKnI/AAAAAAAAAD4/mebO1KILJow/s1600-h/part1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 294px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_jcUFATmCnD0/SiuZY_WuKnI/AAAAAAAAAD4/mebO1KILJow/s320/part1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344534037407869554" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_jcUFATmCnD0/SiuZjfdVu8I/AAAAAAAAAEA/xOHyG4_-kuQ/s1600-h/part2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 204px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_jcUFATmCnD0/SiuZjfdVu8I/AAAAAAAAAEA/xOHyG4_-kuQ/s320/part2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344534217824254914" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_jcUFATmCnD0/SiuJk7TZfhI/AAAAAAAAADw/Q2H0IS0oZeA/s1600-h/scan0001.jpg"><br /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-4481144918115683230?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-20598750340790330972009-05-31T05:56:00.015+05:302009-06-23T13:16:09.137+05:30<div>21. <span style="font-weight: bold;">കേ വയം നാമരൂപാഭ്യാം</span><br /><span style="font-weight: bold;">യദുഭിഃ സഹ പാണ്ഡവാഃ</span><br /><span style="font-weight: bold;">ഭവതോ</span><span style="font-weight: bold;">ऽ</span><span style="font-weight: bold;">ദര്‍ശനം യര്‍ഹി</span> <span style="font-weight: bold;"><br />ഹൃഷീകാണാമിവേശിതുഃ</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 204, 204);">പ്രഭോ! അങ്ങയുടെ സാന്നിദ്ധ്യമില്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ അസംഖ്യം യദുക്കളും പാണ്ഡവരും ഒക്കെ വെറും ‘പേരും കോലവും’ പേറി നടക്കുന്ന ഇന്ദ്രിയക്കൂടാരങ്ങള്‍ മാത്രമാവുമായിരുന്നില്ലേ. (സര്‍വാന്തര്യാമിയായ - ചൈതന്യസ്വരൂപനായ അങ്ങയുടെ അഭാവത്തില്‍ ആരും, ആരുമായിത്തീരുന്നില്ല).</span><br /><span style="font-weight: bold;">22.</span> <span style="font-weight: bold;">നേയം ശോഭിഷ്യതേ തത്ര</span> <span style="font-weight: bold;"><br />യഥേദാനീം ഗദാധര!</span><br /><span style="font-weight: bold;">ത്വത്‌പദൈരങ്കിതാ ഭാതി</span><br /><span style="font-weight: bold;">സ്വലക്ഷണവിലക്ഷിതൈഃ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 204, 204);">അങ്ങയുടെ പാദമുദ്ര പതിഞ്ഞതുകാരണം മാത്രമാണല്ലോ ലോകം ഇവ്വിധം ശോഭിയ്ക്കുന്നത്. അങ്ങുപോയിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ ഇപ്രകാരം ഇതു നിലനില്‍ക്കുകയുമില്ല.</span><br />23. <span style="font-weight: bold;">ഇമേ ജനപദാഃ സ്വൃദ്ധാ</span><br /><span style="font-weight: bold;">സുപക്വൌഷധിവീരുധഃ</span> <span style="font-weight: bold;"><br />വനാദ്രിനദ്യുദന്വന്തോ</span> <span style="font-weight: bold;"><br />ഹ്യേധന്തേ തവ വീക്ഷിതൈഃ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 204, 204);">നിന്റെ കരുണാകടാക്ഷം കൊണ്ടാണു് സമ്പന്നമായ നാടും ഫലസമ്പന്നമായ വൃക്ഷങ്ങളും തെളിനീരുറവകളും കാടുകളും ഒക്കെ ഇപ്രകാരം ഐശ്വര്യപൂര്‍ണ്ണമായി നില്‍ക്കുന്നതു്. </span></div><br /><div style="font-weight: bold;">24.അഥ വിശ്വേശ! വിശ്വാത്മന്‍</div> <div style="font-weight: bold;">വിശ്വമൂര്‍ത്തേ സ്വകേഷു മേ</div> <div style="font-weight: bold;">സ്നേഹപാശമിമം ഛിന്ധി</div> <div style="font-weight: bold;">ദൃഢം പാണ്ഡുഷു വൃഷ്ണിഷു</div><br /><div style="font-weight: bold;">25.ത്വയി മേऽനന്യവിഷയാ</div> <div style="font-weight: bold;">മതിര്‍മധുമതേऽസകൃത്</div> <div style="font-weight: bold;">രതിമുദ്വഹതാദദ്ധാ</div> <div style="font-weight: bold;">ഗംഗേവൌഘമുദന്വതി</div> <div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 204, 204);">24,25: [അപ്പോള്‍, പറഞ്ഞുവന്നതു്, എന്റെ കണ്ണാ, അല്ലല്ല] ഹേ വിശ്വം മുഴുവന്‍ നിയന്ത്രിയ്ക്കുന്നവനേ, വിശ്വത്തിനെല്ലാം ആത്മാവായിരിയ്ക്കുന്നവനേ, ഒരു കാര്യം ചെയ്യൂ, ഈ പാണ്ഡവരിലും വൃഷ്ണികളിലും ദൃഢമായി ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന - കെട്ടിക്കുടുങ്ങിയിരിയ്ക്കുന്ന എന്റെ സ്നേഹപാശം- മമതാ എന്ന കെട്ടു് ഒന്നറുത്തുതരൂ. ഇനി മുതല്‍ എന്റെ മനസ്സും ബുദ്ധിയും, സമുദ്രത്തിലേയ്ക്കു കുതിച്ചുപാഞ്ഞൊഴുകുന്ന ഗംഗാപ്രവാഹം പോലെ വിശ്വാത്മാവായ അങ്ങയിലേയ്ക്കുതന്നെ ഒരൊറ്റലക്ഷ്യവുമായി കുതിച്ചൊഴുകാനിടവരണേ!</div><br /><div style="font-weight: bold;">26.ശ്രീകൃഷ്ണ! കൃഷ്ണസഖ! വൃഷ്ണ്യൃഷഭാവനിധ്രുഗ്-</div> <div style="font-weight: bold;">രാജന്യവംശദഹനാനപവര്‍ഗ്ഗവീര്യ!</div> <div style="font-weight: bold;">ഗോവിന്ദ! ഗോ ദ്വിജസുരാര്‍ത്തിഹരാവതാര!</div> <div style="font-weight: bold;">യോഗേശ്വരാഖിലഗുരോ! ഭഗവന്‍! നമസ്തേ!</div><br /><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 204, 204);">ഹേ ഭഗവന്‍! ശ്രീകൃഷ്ണനായും അര്‍ജ്ജുനസഖാവായും ദുഷ്ടരെ നിഗ്രഹിക്കുന്നവനായും മോക്ഷം കൊടുക്കുന്നവനായും രക്ഷ വേണ്ടവര്‍ക്കൊക്കെ രക്ഷ നല്‍കുന്നവനായും ഒക്കെ പല പല ഭാവങ്ങളില്‍ പ്രകാശിച്ചിട്ടുള്ള അങ്ങയെ അഖിലഗുരുവായും യോഗേശ്വരനായും അറിഞ്ഞു ഞാനിതാ നമസ്കരിയ്ക്കുന്നു.<br /><br />ശൈശവത്തില്‍ കുസൃതികളാലും പിന്നീടു് മറ്റുപല ലീലകളാലും വീര്യത്താലും ഒക്കെ പലപല ഭാവങ്ങളില്‍ എന്റെ മനസ്സു കവര്‍ന്നിട്ടുള്ള കൃഷ്ണാ, അങ്ങ് എന്റെ മകന്റെ കൂട്ടുകാരനാണെങ്കിലും അങ്ങയെ ഞാന്‍ യോഗേശ്വരനായി അറിയുന്നു, ഈശ്വരസാക്ഷാത്കാരത്തിനു് - ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിനു് - ഈശ്വരനില്‍ ലയിയ്ക്കുന്നതിനു്- ഞാനും പരം പൊരുളും ഒന്നായിത്തീരുന്നതിനു് -ആ യോജിയ്ക്കലിനു് -യോഗേശ്വരനെത്തന്നെ നമസ്കരിക്കുന്നു (അതുതന്നെ ഉചിതം). അഖിലഗുരോ! അഖിലര്‍ക്കും ഗുരുവാകയാല്‍ എനിയ്ക്കും ഗുരു തന്നെ. അഖിലഗുരുവില്‍ നിന്നു ‘പരമജ്ഞാനം’ കിട്ടിയാല്‍ കൊള്ളാം (എന്നോ ധ്വനി!). അതാവാം കുന്തീദേവിയുടെ പ്രാര്‍ത്ഥന.<br /> യോഗേശ്വരാ അഖിലഗുരോ അങ്ങയെ ഞാനിതാ വീണ്ടും നമസ്കരിയ്ക്കുന്നു.<br /><br /><span style="font-weight: normal; color: rgb(0, 0, 0);">(കുന്തീസ്തുതി അവസാനിയ്ക്കുന്നു)</span><br /></div><div> </div><div> </div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-2059875034079033097?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-81559950628576075272009-05-28T16:46:00.004+05:302009-05-28T17:19:27.034+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_jcUFATmCnD0/Sh5z1H1IUKI/AAAAAAAAADo/ajNEfnfSmgo/s1600-h/scan0004.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 233px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_jcUFATmCnD0/Sh5z1H1IUKI/AAAAAAAAADo/ajNEfnfSmgo/s320/scan0004.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5340833564580139170" border="0" /></a>കുറച്ചുനാളത്തേയ്ക്ക് കുഞ്ഞുകുഞ്ഞുകാര്യങ്ങളേ ചിന്തിയ്ക്കൂ എന്നു ഞാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ചിന്താഭാരം ഇടയ്ക്കിടെ വാലുമുറിച്ചിട്ടൊന്നും ഒട്ടും കുറയാന്‍ കൂട്ടാക്കുന്നില്ലെന്നേ. ഹാവൂ, അമേരിയ്ക്കയിലേയും ഇന്‍ഡ്യയിലേയും എന്തിനധികം കേരളത്തിലേയും ഇലക്‍ഷന്‍ ഒക്കെ ഒരരിക്കാക്കി, ഇനിഒന്നു ക്ഷീണം മാറ്റണമല്ലോ. <br /><br />ഞാന്‍ കുഞ്ഞുണ്ണിമാഷുടെ ഒരു പുസ്തകം കയ്യിലെടുത്തു. രണ്ടായ് വകഞ്ഞു ശീര്‍ഷകം തഴഞ്ഞു, നാലക്ഷരം തള്ളി വായിച്ചു. “<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">ഒരുദിവസം എന്തെങ്കിലും ഒരു പുതിയകാര്യം ചെയ്യുക. മനസ്സിനുണര്‍വ്വുണ്ടാവാന്‍ ഇതു നല്ലതാണു്”</span>. മുന്‍പും ഈ പുസ്തകം വായിച്ചിട്ടുണ്ടു്. എന്നാലും ഇന്നലെയിതുവായിച്ചപ്പോള്‍ തോന്നി, എന്നാലൊരു ചിത്രം വരച്ചാലോ എന്നു്. ബ്രഷും പെയിന്റും പൊടിയൊക്കെതട്ടിയെടുത്തു.<br /><br />എന്താപ്പൊ വരയ്ക്കാ?<br /> കാക്കയെ വരച്ചാലോ? കാക്ക കറുപ്പല്ലേ? കറുപ്പില്‍ തുടങ്ങേണ്ട. എന്നാപ്പിന്നെ കൊക്കിനെ വരച്ചാലോ? വേണ്ട വെളുത്തപേപ്പറില്‍ ആരും കാണാതെ ... പാവം, അതും വേണ്ടെന്നുവെച്ചു. അവസാനം രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ച് ഒരു മരത്തിനെ മനസ്സില്‍ ധ്യാനിച്ച് അങ്ങടു വരച്ചു. അങ്ങനെ കിട്ടിയതാണു മുകളിലത്തെ ചിത്രം. പുതുമയോടെ ഇവിടെ ഇരിയ്ക്കട്ടേ എന്നുകരുതി.<br /><br />പിന്‍‌കുറിപ്പ്: ഏതുമരത്തെ മനസ്സില്‍ ധ്യാനിച്ചു എന്നു ചോദിയ്ക്കരുതേ, അതൊക്കെ ഔട്ട് ഓഫ് സിലബസ് ചോദ്യമായിപ്പോവും :-). അതുമല്ല, എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മുരിങ്ങ എന്നൊക്കെ ഉത്തരം പറഞ്ഞാല്‍ ഉറികൂടി ഊറിച്ചിരിയ്ക്കില്ലേ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-8155995062857607527?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-15371729071722624822009-05-24T17:34:00.016+05:302009-08-28T20:01:47.019+05:30<div align="left">കുറേ ദിവസം മുന്‍പ് എന്റെ ഒരു പിറന്നാള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിനിപ്പൊ എന്താ എന്നല്ലേ? എനിയ്ക്കറിയാവുന്ന ഒരു ജര്‍മ്മന്‍ വനിതയുണ്ട്. അവര്‍ക്ക് ഇന്‍ഡ്യന്‍ പിറന്നാള്‍ കാണണമത്രേ. ഞാന്‍ പറഞ്ഞു, ഇന്‍ഡ്യന്‍ പിറന്നാള്‍ എന്ന ഒന്നില്ല. ഓരോരുത്തര്‍ക്കും ഓരോ രീതിയല്ലേ ആഘോഷത്തിന് എന്നൊക്കെ. മാത്രമല്ല ഞങ്ങള്‍ അങ്ങനെ ആഘോഷിയ്ക്കാറൊന്നുമില്ലെന്നും. എന്നാലും ഇത്തവണ എന്റെ അമ്മ, പിറന്നാള്‍ ദിവസം കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട്‌ ഒരു ചെറിയ ആഘോഷം ആവാം, ജര്‍മ്മന്‍ വനിതയ്ക്ക്, എന്റെ അമ്മയെ പരിചയപ്പെടുത്തുകയുമാവാം എന്നുകരുതി അന്ന് അവരെ വീട്ടിലേയ്ക്കു വിളിച്ചു.<br /></div><div align="left"> </div><div align="left">ഇവിടെ, പിറന്നാള്‍ സദ്യ എന്നുപറഞ്ഞാല്‍ കേയ്ക്ക് മുറിയ്ക്കലൊന്നുമില്ല - കുട്ടികളുടെ പിറന്നാളായാലും. വിളക്കുവെച്ച് ഇലയില്‍ ഊണുവിളമ്പണം. തീര്‍ച്ചയായും വിളക്ക് ഊതിക്കെടുത്തിക്കൊണ്ട് ഒരാഘോഷം പതിവില്ല. കഴിയുമെങ്കില്‍ അവനവന്‍ ഉണ്ണുന്നതിനുമുന്‍പേ നാലാള്‍ക്കു ഊണുകൊടുക്കണം. ഒരു ഇഞ്ചിത്തൈരും പായസവും (അരിവെന്തതില്‍ ശര്‍ക്കരചേര്‍ത്താല്‍ മതി) ഇത്രയായാല്‍ മതി. പറ്റുമെങ്കില്‍ ആര്‍ക്കെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും കൊടുക്കണം, പ്രസന്റ് വാങ്ങിക്കൂട്ടുകയല്ല വേണ്ടതു് - ഇതൊക്കെയാണു പിറന്നാളിന്റെ അന്നു പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്‌. വിശേഷപ്പെട്ട പിറന്നാളുകളൊക്കെയാണെങ്കില്‍ പറ്റുമെങ്കില്‍ പറ്റുന്നതുപോലെ ബാലികാസദനത്തിലോ വൃദ്ധസദനത്തിലോ ഒന്നുപോയി അവിടെ ഒരുദിവസത്തെ ഊണിനുള്ള ഏര്‍പ്പാടു ചെയ്യാന്‍ കഴിയുമോ എന്നു നോക്കുക. ജര്‍മ്മന്‍ വനിതയ്ക്ക് ഇതെല്ലാം പുതുമയായിരുന്നു. അവര്‍ക്കു ഈ <strong>പുതുമ</strong> നന്നായങ്ങടു ബോധിച്ചു. ജര്‍മ്മന്‍ വനിത അവരുടെ ‘മെഴുകുതിരി ഊതിക്കെടുത്തുന്ന <strong>പഴഞ്ചന്‍</strong> സമ്പ്രദായം' ഉപേക്ഷിച്ചു, പുതുമയുള്ള സമ്പ്രദായത്തിലാ ഇപ്പോള്‍. അവരുടെ ചില ഫ്രന്‍ഡ് സും (ഇവരെ എനിയ്ക്കറിയില്ല ട്ടോ) ഈ പുത്തന്‍ ആശയത്തില്‍ മയങ്ങി എന്നാണു ഞാന്‍ ആദ്യം സൂചിപ്പിച്ച വനിത എന്നോടു പറഞ്ഞതു്. </div><div align="left"> </div><div align="left"> </div><div align="left">അവരുണ്ടോ പുതുമയെ വിടുന്നു? “പുതുമകളേ...വരൂ...” അവര്‍ പാടി ജര്‍മ്മന്‍ ഭാഷയില്‍! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-1537172907172262482?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-31477428298311799382009-05-23T22:48:00.014+05:302009-05-28T16:45:33.648+05:30<div></div><a href="http://www.blogger.com/vakjyothi.blogspot.com/2009/05/blog-post_21.html">കുന്തീസ്തുതി</a> തുടരുന്നു, ഭാഗം മൂന്നു്:<br />15.<br /><div style="font-weight: bold;">കേചിദാഹുരജം ജാതം<br /></div><div style="font-weight: bold;">പുണ്യശ്ലോകസ്യ കീര്‍ത്തയേ<br /></div><div style="font-weight: bold;">യദോഃ പ്രിയസ്യാന്വവായേ<br /></div><div style="font-weight: bold;">മലയസ്യേവ ചന്ദനം</div><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 204, 204);">ജനനമില്ലാത്തവനായ (ജനനം മരണം എന്നതൊന്നും ഇല്ലാത്തതായ പരം പൊരുളായ) അങ്ങു് ജനിച്ചു, ദാ ഇങ്ങനെ, കൃഷ്ണനായി ജനിച്ചു. ഇങ്ങനെ ഒരു ഇറങ്ങിവരല്‍ സംഭവിച്ചത്, ചിലര്‍ പറയുന്നു പുണ്യശ്ലോകന്റെ (യുധിഷ്ഠിരന്റെ / യദുവിന്റെ) കീര്‍ത്തി പരത്താനാണെന്നു്. ചന്ദനം, ചന്ദനമരം അതുണ്ടായ മലയപര്‍വതത്തിന്റെ ത്തന്നെ പ്രസിദ്ധി ചുറ്റും പരത്തിയതുപോലെ യദുകുലത്തിന്റെ കീര്‍ത്തി ലോകമെങ്ങും പരത്താനാണു അങ്ങു ജനിച്ചതെന്നാണു മറ്റുചിലര്‍ പറയുന്നതു്.</span><br />16.<br /><span style="font-weight: bold;">അപരേ വസുദേവസ്യ</span><br /><span style="font-weight: bold;">ദേവക്യാം യാചിതോ</span><span style="font-weight: bold;">ऽ</span><span style="font-weight: bold;">ഭ്യഗാത്</span><br /><span style="font-weight: bold;">അജസ്ത്വമസ്യ ക്ഷേമായ</span><br /><span style="font-weight: bold;">വധായ ച സുരദ്വിഷാം</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 204, 204); font-weight: bold;">മറ്റുചിലര്‍ പറയുന്നൂ, വസുദേവരും ദേവകിയും പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചതു നിമിത്തം അവരുടെ ക്ഷേമത്തിനായിട്ടും പിന്നെ അസുരന്മാരെ നശിപ്പിയ്ക്കാനുമായിട്ടാണു് ഭഗവാന്‍ ഇങ്ങനെ ഒരു അവതാരം കൈക്കൊണ്ടതെന്നു്.</span><br /><span style="font-weight: bold;">17.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ഭാരാവതരണായാന്യേ</span><br /><span style="font-weight: bold;">ഭുവോ നാവ ഇവോദധൌ</span><br /><span style="font-weight: bold;">സീദന്ത്യാ ഭൂരിഭാരേണ</span><br /><span style="font-weight: bold;">ജാതോ ഹ്യാത്മഭുവാര്‍ത്ഥിതഃ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 204, 204);">ഭാരാധിക്യത്താല്‍ കുഴങ്ങി, നിലനില്‍പ്പു തന്നെ അപകടത്തിലായ ഭൂമീദേവി, ഭൂഭാരം തീര്‍പ്പതിന്നായി കേണപേക്ഷിയ്ക്കയാല്‍ ഭൂമീദേവിയ്ക്കുതന്നെ ഒരു രക്ഷയ്ക്കായി, സമുദ്രത്തില്‍ മുങ്ങാന്‍പോകുന്നവന്നൊരു വഞ്ചിയെന്നപോലെ അവതരിച്ചുവന്നതാണെന്നു്.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">18.</span><br /><span style="font-weight: bold;">ഭവേ</span><span style="font-weight: bold;">ऽ</span><span style="font-weight: bold;">സ്മിന്‍ ക്ലിശ്യമാനാനാം</span><br /><span style="font-weight: bold;">അവിദ്യാകാമകര്‍മ്മഭിഃ</span><br /><span style="font-weight: bold;">ശ്രവണസ്മരണാര്‍ഹാണി</span><br /><span style="font-weight: bold;">കരിഷ്യന്നിതി കേചന</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 204, 204);">മറ്റുചിലര്‍ പറയുന്നതെന്തെന്നോ? ഈ സംസാരസാഗരത്തില്‍പ്പെട്ടുഴലുന്നവര്‍ക്ക് ആശ്വാസമേകാനായി കേട്ടുരസിയ്ക്കാനും ഓര്‍ത്തോര്‍ത്ത് ആനന്ദിയ്ക്കാനും പറ്റിയ ലീലകളാടുന്നതിനാണു നിന്റെ ഈ അവതാരമെന്നു്.</span><br /><br />19.<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-weight: bold;">ശൃണ്വന്തി ഗായന്തി ഗൃണന്ത്യഭീക്ഷ്ണശഃ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-weight: bold;">സ്മരന്തി നന്ദന്തി തവേഹിതം ജനാഃ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-weight: bold;">ത ഏവ പശ്യന്ത്യചിരേണ താവകം</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-weight: bold;">ഭവപ്രവാഹോപരമം പദാംബുജം</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 204, 204);">ഏതായാലും കൃഷ്ണാ! എല്ലാത്തരം ആളുകളേയും ആകര്‍ഷിയ്ക്കാന്‍ പോന്ന അനേകം ലീലകളാടുകയാല്‍ ഇനിമുതല്‍ നിന്റെയീ പുണ്യചരിതം കേട്ടും പാടിയും വീണ്ടും വീണ്ടും സ്മരിച്ചും മനസ്സിനെ നിന്നില്‍ത്തന്നെ കേന്ദ്രീകരിച്ച് സംസാരദുഃഖത്തില്‍നിന്നും രക്ഷപ്പെടാമല്ലോ!</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">20. </span><br /><span style="font-weight: bold;">അപ്യദ്യ നസ്ത്വം സ്വകൃതേഹിത പ്രഭോ</span><br /><span style="font-weight: bold;">ജിഹാസസിസ്വിത് സുഹൃദോ</span><span style="font-weight: bold;">ऽ</span><span style="font-weight: bold;">നുജീവിനഃ</span><br /><span style="font-weight: bold;">യേഷാം ന ചാന്യദ് ഭവതഃ പദാംബുജാത്</span><br /><span style="font-weight: bold;">പരായണം രാജസു യോജിതാംഹസാം</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 204, 204);">പ്രഭോ! അങ്ങല്ലാതൊരു താങ്ങുമില്ലാത്ത ഞങ്ങളെ, യുദ്ധത്തില്‍ പലരേയും കൊന്നൊടുക്കിയ ഞങ്ങളെ, ഉപേക്ഷിച്ച് അങ്ങ് ഇന്നിപ്പോള്‍ ഇവിടം വിട്ട് പോയാല്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കാരുണ്ടൊരാശ്രയം?</span><br /><br />(തുടരും, അടുത്തതില്‍ അവസാനിയ്ക്കും)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-3147742829831179938?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-49500289774296927912009-05-22T22:45:00.002+05:302009-05-28T17:23:32.652+05:30<div><a href="http://vakjyothi.blogspot.com/2008/11/blog-post.html"> കുന്തീസ്തുതി </a> തുടരുന്നു...<br />9.<br /><span style="font-weight: bold;">ജന്മൈശ്വര്യശ്രുതശ്രീഭിഃ</span><br /><span style="font-weight: bold;">ഏധമാനമദഃ പുമാന്‍</span><br /><span style="font-weight: bold;">നൈവാര്‍ഹത്യഭിധാതും വൈ</span><br /><span style="font-weight: bold;">ത്വാമകിഞ്ചനഗോചരം</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 204, 204); font-weight: bold;">നല്ലകുലത്തില്‍ ജന്മം, ഐശ്വര്യം, പെരുമ, സമ്പത്ത് എന്നിവ ഉള്ള ഒരാള്‍ ഇതൊക്കെ ഉള്ളതുകൊണ്ടു് അഹങ്കാരവും മദവും വര്‍ദ്ധിച്ചവനായിത്തീര്‍ന്ന് ഈശ്വരചിന്തയില്‍ നിന്നും അകന്നുപോകുകയാണു പതിവു്. അകിഞ്ചനന്മാര്‍ക്കാണല്ലോ </span><span style="color: rgb(0, 204, 204); font-weight: bold;">നിന്നെ നിരന്തരം ഭജിക്കാന്‍ സാധിക്കുന്നതു്.</span><br /><span style="color: rgb(0, 204, 204); font-weight: bold;">(തന്റെ ബലമായി, അഥവാ തനിയ്ക്കു താങ്ങായി പണമോ ബുദ്ധിയോ നിലയും വിലയുമുള്ള ആള്‍ക്കാരോ ഒക്കെ ഉണ്ടെന്നു കരുതുന്നവര്‍ അഹങ്കാരികളാകുകയാണു പതിവു്, തനിയ്ക്കായി യാതൊന്നുമില്ല, ഉള്ളത് ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിലെ ഉണ്മ മാത്രം- എന്ന അറിവില്‍ ആ ചൈതന്യത്തെ ഏതെങ്കിലും ഒരു നിലയ്ക്ക് ആശ്രയിക്കാന്‍, ഒന്നുമില്ലാത്ത നിരഹങ്കാരികള്‍ക്കാണെളുപ്പം) </span><br />10.<br /><span style="font-weight: bold;">നമോ</span><span style="font-weight: bold;">ऽ</span><span style="font-weight: bold;">കിഞ്ചനവിത്തായ</span><br /><span style="font-weight: bold;">നിവൃത്തഗുണവൃത്തയേ</span><br /><span style="font-weight: bold;">ആത്മാരാമായ ശാന്തായ</span><br /><span style="font-weight: bold;">കൈവല്യപതയേ നമഃ</span><br /><span style="color: rgb(0, 204, 204); font-weight: bold;">യാതൊന്നുമില്ലാത്തവരാണു് അങ്ങയെ സമ്പാദിയ്ക്കാന്‍ അര്‍ഹരാവുന്നത്. അതുകൊണ്ടു് ഭഗവാനേ അര്‍ത്ഥവും കാമവും ഒന്നും വളര്‍ത്താതെ ആത്മാരാമനായ അങ്ങയെ സാക്ഷാത്കരിയ്ക്കാന്‍ അനുഗ്രഹിയ്ക്കണേ. ആത്മാരാമനും ശാന്തനും കൈവല്യപതിയുമായ അങ്ങയ്ക്കു നമസ്കാരം.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">11.</span><br /><span style="font-weight: bold;">മന്യേ ത്വാം കാലമീശാനം</span><br /><span style="font-weight: bold;">അനാദിനിധനം വിഭും</span><br /><span style="font-weight: bold;">സമം ചരന്തം സര്‍വത്ര</span><br /><span style="font-weight: bold;">ഭൂതാനാം യന്മിഥഃ കലിഃ</span><br /><br />ആദിയും അന്തവുമില്ലാത്ത കാലപുരുഷനായിട്ടും അങ്ങുതന്നെ ജഗത്തെല്ലാം വേണ്ടവിധം നിയന്ത്രിച്ചുനടത്തുന്നു. ഉണ്ടായിട്ടുള്ള എല്ലാറ്റിനുമൊപ്പം കാലമായി-കാലപുരുഷനായി- ചരിയ്ക്കുന്നതും നീ തന്നെ.<br /></div>12<span style="font-weight: bold;"><br /><span style="font-weight: bold;">ന വേദ കശ്ചിത് ഭഗവംശ്ചികീര്‍ഷിതം</span></span><br /><span style="font-weight: bold;">തവേഹമാനസ്യ നൃണാം വിഡംബനം</span><br /><span style="font-weight: bold;">ന യസ്യ കശ്ചിദ് ദയിതോ</span><span style="font-weight: bold;">ऽ</span><span style="font-weight: bold;">സ്തി കര്‍ഹിചിത്</span><br /><span style="font-weight: bold;">ദ്വേഷ്യശ്ച യസ്മിന്‍ വിഷമാ മതിര്‍നൃണാം</span><br /><p style="color: rgb(0, 204, 204); font-weight: bold;">ഹേ ഭഗവന്‍! അങ്ങയ്ക്ക് ചെയ്യേണ്ടതായിട്ടും നേടിയെടുക്കേണ്ടതായിട്ടും ഒന്നുമില്ല. പ്രിയനെന്നോ അപ്രിയനെന്നോ ഒക്കെയുള്ള വേര്‍തിരിവു് മനുഷ്യബുദ്ധിയ്ക്കാണുള്ളതു്. അങ്ങയ്ക്ക് ശത്രുമിത്രാദി വേര്‍തിരിവൊന്നും ഇല്ലെന്നതല്ലേ വാസ്തവം! എന്നിട്ടും നിന്റെ ഒരു മനുഷ്യനാട്യം - കേമമാവുന്നുണ്ട്!</p><p style="color: rgb(0, 204, 204); font-weight: bold;">13.<br /></p><p style="color: rgb(0, 0, 0); font-weight: bold;">ജന്മകര്‍മ്മ ച വിശ്വാത്മന്‍</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); font-weight: bold;">അജസ്യാകര്‍ത്തുരാത്മനഃ</p><p style="color: rgb(0, 0, 0); font-weight: bold;">തിര്യങ്‌നൃഷിഷു യാദസ്സു<br /></p><p style="color: rgb(0, 0, 0); font-weight: bold;">തദത്യന്തവിഡംബനം</p><p><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 204, 204);">ജനനം, മരണം ഇതൊന്നും ഇല്ലാത്ത അങ്ങ് മനുഷ്യനാട്യത്തിലും പക്ഷിമൃഗാദി പലരൂപങ്ങളിലും ജനിയ്ക്കുക, മരിയ്ക്കുക തുടങ്ങിയ ഭാവങ്ങളോടുകൂടി ലീലകളാടുകയല്ലേ, അതു് വളരെ ആശ്ചര്യമായിരിയ്ക്കുന്നു</span>.</p><p>14</p><p style="font-weight: bold;">ഗോപ്യാദദേ ത്വയി കൃതാഗസി ദാമ താവദ്</p><p style="font-weight: bold;">യാ തേ ദശാശ്രുകലിലാഞ്ജനസംഭ്രമാക്ഷം</p><p style="font-weight: bold;">വക്ത്രം നിനീയ ഭയഭാവനയാ സ്ഥിതസ്യ</p><p style="font-weight: bold;">സാ മാം വിമോഹയതി ഭീരപി യദ്‌ ബിഭേതി</p><p><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(0, 204, 204);">നിന്റെയാ നാട്യമുണ്ടല്ലോ കൃഷ്ണ! യശോദ കയറും കൊണ്ടു് നിന്നെ ഉരലില്‍ക്കെട്ടാന്‍ ഭാവിച്ചപ്പോള്‍ ചുണ്ടും കോട്ടി, അമ്മയെപ്പേടിച്ചിട്ടെന്നപോലെ കുസൃതിക്കണ്ണുകളില്‍ കണ്ണീര്‍നിറച്ചുകൊണ്ടുള്ള ആ നില്‍പ്പ്- നിന്റെ ആ ഭാവം എന്നെ ഇപ്പോഴും മോഹിപ്പിയ്ക്കാറുണ്ടു്- ജനനമരണങ്ങള്‍ക്കൊക്കെ അതീതനായ പരമാത്മാവായ അങ്ങു് (മൃത്യുദേവതപോലും ആരുടെ നിയന്ത്രണത്തിലാണോ അണുവിട തെറ്റാതെ കര്‍മ്മങ്ങളനുഷ്ഠിയ്ക്കുന്നതു്, ആ പരമകാരണന്‍) അമ്മയുടെ മുന്നില്‍ പേടിച്ചരണ്ടുനില്‍ക്കുന്ന ഒരുണ്ണിയായി നിന്ന കാഴ്ച എന്റെ കണ്ണില്‍ ഇപ്പോഴുമുണ്ടല്ലോ കണ്ണാ!</span><br /></span></p><p><span style="font-weight: bold;"></span>...............................................................(തുടരും)</p><p> </p><p> </p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-4950028977429692791?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-57409467109910137102009-05-21T15:30:00.002+05:302009-05-21T20:01:05.511+05:30‘കുന്തീസ്തുതി’ എന്നപേരില്‍ പ്രസിദ്ധമായ സ്തുതി ഭാഗവതത്തിലെ പ്രഥമസ്കന്ധത്തില്‍ എട്ടാമദ്ധ്യായം പതിനെട്ടുമുതല്‍ നാല്‍പ്പത്തിമൂന്നുകൂടിയുള്ള ഇരുപത്താറു ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങിയ ഭാഗമാണു്. അത് ചൊല്ലുന്നവര്‍ക്ക് ഏകദേശം അര്‍ത്ഥമറിഞ്ഞു ചൊല്ലാന്‍ ഉതകുന്നതരത്തില്‍ <a href="http://vakjyothi.blogspot.com/2007/01/blog-post_12.html"> ഭീഷ്മസ്തുതിയെ </a> പിന്‍‌പറ്റി ഒരു വ്യാഖ്യാനം എഴുതാന്‍ തുടങ്ങിയതായിരുന്നു. ആകെ ഇരുപത്താറു ശ്ലോകങ്ങളും അവയ്ക്ക് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കിയ അഥവാ എനിയ്ക്ക് ഏറ്റവും ആസ്വാദ്യമായി തോന്നിയ അര്‍ഥവും- ആ നിലയ്ക്കാണ് ഇതെഴുതിയത്. നിരൂപണമോ വിമര്‍ശനമോ എന്റെ ഉദ്ദേശ്യമല്ലായിരുന്നു. ആസ്വാദനവും പഠനവും ആയിരുന്നു ഉദ്ദേശ്യം. അതു് മൂന്നോ നാലോ ഭാഗങ്ങളായി ഇവിടെ പോസ്റ്റു ചെയ്യാന്‍ മുതിരുന്നു.<br /><br /><br />കുട്ടിക്കാലം മുതല്‍ എന്നുതന്നെ പറയട്ടേ, രക്ഷയ്ക്ക് ഭഗവാന്‍ മാത്രമാണൊരാശ്രയം എന്നു മനസ്സിലാക്കാന്‍ അവസരം ലഭിച്ച കുന്തീദേവി, കൃഷ്ണനെ *സ്തുതിയ്ക്കുന്നതാണു രംഗം. കുന്തീദേവി പലപ്പോഴും കൃഷ്ണനെ തന്റെ ബന്ധു‍ എന്നനിലയ്ക്കു കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ദേവിയ്ക്കറിയാമായിരുന്നു കൃഷ്ണന്‍ വെറും ബന്ധുവല്ല, മനുഷ്യനാട്യം നടിയ്ക്കുന്ന സാക്ഷാല്‍ പരമാത്മസ്വരൂപനാണെന്ന്. തങ്ങളെ എന്തെന്താപത്തുവരുമ്പോഴും രക്ഷിച്ചത് അദ്ദേഹമാണെന്ന അറിവില്‍ ആ മഹിമയെ കീര്‍ത്തിയ്ക്കാനാണു ദേവി സ്തുതിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങുന്നത്.<br />1.<br /><span style="font-weight: bold;">നമസ്യേ പുരുഷം ത്വാദ്യം</span><br /><span style="font-weight: bold;">ഈശ്വരം പ്രകൃതേഃ പരം</span><br /><span style="font-weight: bold;">അലക്ഷ്യം സര്‍വ്വഭൂതാനാം</span><br /><span style="font-weight: bold;">അന്തര്‍ബഹിരവസ്ഥിതം</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 204, 204); font-weight: bold;">ഹേ പരമപുരുഷ! എല്ലാറ്റിന്റേയും ഉള്ളിലും പുറത്തും നിറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്ന, എല്ലാറ്റിനും കാരണഭൂതനായ ഈശ്വര, ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളില്‍ ഉണ്ടായിട്ടും (ഞങ്ങള്‍ക്കു) കാണാന്‍ കഴിയാത്ത പരം പൊരുളേ, അങ്ങയെ ഞാനൊന്നു നമസ്കരിച്ചോട്ടേ. </span><br />2.<br /><span style="font-weight: bold;">മായായവനികാച്ഛന്നം</span><br /><span style="font-weight: bold;">അജ്ഞാധോക്ഷജമവ്യയം</span><br /><span style="font-weight: bold;">ന ലക്ഷ്യസേ മൂഢദൃശാ</span><br /><span style="font-weight: bold;">നടോ നാട്യധരോ യഥാ</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 204, 204);">ശരിയായ നടനെ അറിയാതെ, കഥാപാത്രത്തെയാണു സാധാരണക്കാരായ നാടകക്കാഴ്ചക്കാര്‍ കണ്ടാസ്വദിയ്ക്കുക പതിവു്. പുറംകാഴ്ചയില്‍ മോഹിച്ചുപോയവര്‍ (മൂഢന്മാരായ ഞങ്ങളെപ്പോലുള്ള സാധാരണക്കാര്‍) അങ്ങ് മായയാകുന്ന തിരശ്ശീലയാല്‍ മറയപ്പെട്ടകാരണം, മായക്കാഴ്ചയ്ക്കും അപ്പുറത്തുള്ള അവ്യയനായ ‘സാക്ഷാല്‍’ നടനെ അറിഞ്ഞുമനസ്സിലാക്കുന്നില്ല, അതിനു കെല്‍പ്പുള്ളവരല്ല.</span><br /><br />3.<br /><span style="font-weight: bold;">തഥാ പരമഹംസാനാം</span><br /><span style="font-weight: bold;">മുനീനാമമലാത്മനാം</span><br /><span style="font-weight: bold;">ഭക്തിയോഗവിധാനാര്‍ത്ഥം</span><br /><span style="font-weight: bold;">കഥം പശ്യേമ ഹി സ്ത്രിയഃ</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 204, 204);">പരമഹംസന്മാരും ശുദ്ധനിഷ്ക്കളഹൃദയരും ആയ മഹാമുനിമാര്‍ക്കു് ഭക്തിരസം നിറച്ചുനല്‍കുന്ന അങ്ങയുടെ മാഹാത്മ്യത്തെക്കുറിച്ച്, ഞങ്ങളെപ്പോലുള്ള പെണ്ണുങ്ങള്‍ എങ്ങിനെയറിയാനാണു്?</span><br /><br />4.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">കൃഷ്ണായ വാസുദേവായ</span><br /><span style="font-weight: bold;">ദേവകീനന്ദനായ ച</span><br /><span style="font-weight: bold;">നന്ദഗോപകുമാരായ</span><br /><span style="font-weight: bold;">ഗോവിന്ദായ നമോ നമഃ</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">5. </span><br /><span style="font-weight: bold;">നമഃ പങ്കജനാഭായ</span><br /><span style="font-weight: bold;">നമഃ പങ്കജമാലിനേ</span><br /><span style="font-weight: bold;">നമഃ പങ്കജനേത്രായ</span><br /><span style="font-weight: bold;">നമസ്തേ പങ്കജാംഘ്രയേ</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 204, 204);">4,5: ഹേ കൃഷ്ണ! വസുദേവ-ദേവകീപുത്ര, നന്ദഗോപകുമാര, ഗോവിന്ദ, അങ്ങയ്ക്കു വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം. </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 204, 204);">[ഈ കണ്ണനെ എനിയ്ക്കു നന്നായറിയാം, ഇവന്‍ തന്നെയാണത്രേ നാഭിയില്‍ താമരയുള്ള വിശ്വാധാരനും വിശ്വാകാരനും ഒക്കെയായ വിഷ്ണു!] ഹേ പങ്കജനാഭ! താമരക്കണ്ണാ, താമരമാലധരിച്ചുനില്‍ക്കുന്ന അങ്ങയുടെ ഈ കാല്‍ത്താരില്‍ ഞാനിതാ നമസ്കരിയ്ക്കുന്നു.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 204, 204);">6</span><br /><span style="font-weight: bold;">യഥാ ഹൃഷീകേശ ഖലേന ദേവകീ</span><br /><span style="font-weight: bold;">കംസേന രുദ്ധാതിചിരം ശുചാര്‍പ്പിതാ</span><br /><span style="font-weight: bold;">വിമോചിതാഹം ച സഹാത്മജാ വിഭോ</span><br /><span style="font-weight: bold;">ത്വയൈവ നാഥേന മുഹുര്‍വിപദ്‌ഗണാത്</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 204, 204);">ദുഷ്ടനായ കംസനാല്‍ തടവിലാക്കപ്പെട്ട അത്യന്തദുഃഖിതയായ ദേവകിയെ ദുഃഖത്തില്‍നിന്നു കരകയറ്റിയതും അതുപോലെ, വന്നുപെട്ട എല്ലാ വിപത്സഞ്ചയങ്ങളില്‍നിന്നും (അടിയ്ക്കടി വന്നുപെട്ട ആപത്തുകളില്‍നിന്നും) എന്നെ എന്റെ മക്കളോടൊപ്പം രക്ഷിച്ചതും അങ്ങല്ലാതെ മറ്റാരുമല്ല കൃഷ്ണാ, എന്നു ഞാനറിയുന്നു.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">7.</span><br /><span style="font-weight: bold;">വിഷാന്മഹാഗ്നേഃ പുരുഷാദദര്‍ശനാത്</span><br /><span style="font-weight: bold;">അസദ്സഭായാ വനവാസകൃച്ഛ്രതഃ</span><br /><span style="font-weight: bold;">മൃധേ മൃധേऽനേകമഹാരഥാസ്ത്രതോ</span><br /><span style="font-weight: bold;">ദ്രൌണ്യസ്ത്രതശ്ചാസ്മ ഹരേऽഭിരക്ഷിതാഃ</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 204, 204);">അങ്ങുതന്നെയാണു ഞങ്ങളെ വിഷഭയത്തില്‍ നിന്നും അരക്കില്ലത്തിലെ അഗ്നിയില്‍ നിന്നും ദുഷ്ടരുടെ സഭയില്‍ നിന്നും മഹാരഥന്മാരുടെ അസ്ത്രങ്ങളില്‍ നിന്നും ദാ ഇപ്പോള്‍ അശ്വത്ഥാമാവിന്റെ അസ്ത്രത്തില്‍നിന്നും (ഉത്തരാഗര്‍ഭത്തിലെ ശിശുവിനേയും) രക്ഷിച്ചത്. ഏതേതാപത്തില്‍ നിന്നും അങ്ങുതന്നെ ഞങ്ങളെ രക്ഷിച്ചുകൊണ്ടേയിരിയ്ക്കുന്നുവല്ലോ കൃഷ്ണ. </span><br /><br />8.<br /><span style="font-weight: bold;">വിപദസ്സന്തു ന ശ്ശശ്വത്</span><br /><span style="font-weight: bold;">തത്ര തത്ര ജഗദ്‌ഗുരോ!</span><br /><span style="font-weight: bold;">ഭവതോ ദര്‍ശനം യത് സ്യാത്</span><br /><span style="font-weight: bold;">അപുനര്‍ഭവദര്‍ശനം!</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 204, 204);">അങ്ങയുടെ ദര്‍ശനം തന്നെ മോക്ഷം (മോചനം, സ്വാതന്ത്ര്യം)തരുന്നതാണു്. എല്ലാ ബന്ധനങ്ങളില്‍നിന്നും മുക്തിതന്ന് പരമാനന്ദത്തിലാറാടിയ്ക്കുന്നതാണു് അങ്ങയുടെ ദര്‍ശനം. ആപത്തുകള്‍ നേരിടുമ്പോഴൊക്കെ രക്ഷയ്ക്കായി അങ്ങ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കില്‍ ആപത്തുകളെ ഞാനെന്തിനു ഭയപ്പെടണം? ആപത്തുകള്‍ വന്നുഭവിച്ചോട്ടെ, അപ്പോഴൊക്കെ അവിടുന്നു കൂടെത്തന്നെയുണ്ടാവുമെന്ന് എനിയ്ക്കുതന്നെ അനുഭവമുണ്ടല്ലോ (എന്നുസാരം).</span><br />....................................................................................................(തുടരും)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-5740946710991013710?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-9566035007149316442009-05-06T18:37:00.005+05:302009-10-04T09:05:40.688+05:30<span style="font-weight: bold;">പണ്ടുണ്ടായൊരു കഥയാണല്ലോ</span><br /><span style="font-weight: bold;">തണ്ടും‌പൂണ്ടൊരു ദന്തീന്ദ്രന്‍</span><br /><span style="font-weight: bold;">തുമ്പികുലുക്കിക്കുമ്പകുലുക്കി-</span><br /><span style="font-weight: bold;">ക്കൊമ്പുംകാട്ടി നടന്നാന്‍ പോല്‍</span> <span style="font-weight: bold;"><br />കണ്ണിണചൊല്ലീ ‘വലത്താനേ’,</span> <span style="font-weight: bold;"><br />ചുണ്ടു പറഞ്ഞൂ ‘നിലത്താനേ’</span> <span style="font-weight: bold;"><br />ചെവിമുറങ്ങള്‍ കാറ്റിലാടീ</span> <span style="font-weight: bold;"><br />ആ വശത്താനേ,യീവശത്താനേ</span> <span style="font-weight: bold;"><br />വശംകെട്ടുനിന്നുപോയാന...</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">കണ്ടതുമെന്തെന്നോരാതേ-</span><br /><span style="font-weight: bold;">യുണ്ടതുമെന്തെന്നറിയാതേ</span> <span style="font-weight: bold;"><br />മദിച്ചുചെളിയില്‍ക്കൂത്താടുകയാല്‍</span> <span style="font-weight: bold;"><br />പതിച്ചുവലിയൊരു ഗര്‍ത്തത്തില്‍</span> <span style="font-weight: bold;"><br /><br />ഞാനിപ്പോള്‍ ‘കുഴിയാന’</span> <span style="font-weight: bold;"><br />കുഴിയിലെന്നെപ്പിടിച്ചുലയ്ക്കാന്‍</span><br /><span style="font-weight: bold;">രുചിമണങ്ങള്‍ വേണ്ടതുണ്ടേ</span> <span style="font-weight: bold;"><br />തന്‍‌വലിപ്പം മറന്നപ്പോള്‍</span> <span style="font-weight: bold;"><br />പിടിയ്ക്കും ഹാ വേണ്ടയെന്നായ്-</span> <span style="font-weight: bold;"><br />ത്തനിച്ചന്നാ നില്‍പ്പിലുണ്ടായ്-</span><br /><span style="font-weight: bold;">ത്തനിസ്വരൂപത്തിരിച്ചറിവും</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">തിരിച്ചറിവിന്‍ നിറവിലല്ലോ</span> <span style="font-weight: bold;"><br />കെട്ടുചങ്ങല യഴിഞ്ഞതെന്നും</span> <span style="font-weight: bold;"><br />കെട്ടുകഥയെന്നാകിലെന്ത്</span> <span style="font-weight: bold;"><br />കെട്ടഴിയാനൊട്ടുതകും</span> <span style="font-weight: bold;"><br />കുഴിയാനക്കഥയല്ലോ ഗജേന്ദ്രമോക്ഷം</span><span style="font-weight: bold;"><br /></span><span style="font-weight: bold;">പുഴുവിന്നും തരപ്പെടാമതുല്യഭാഗ്യം!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-956603500714931644?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-70801176011421713252009-05-05T12:43:00.004+05:302009-05-05T23:24:38.246+05:30<span style="font-weight: bold;">വക്കില്ലാത്തൊരു വാക്കേ നിന്നുടെ</span><br /><span style="font-weight: bold;">പൊരുളെന്തെന്നു നിനയ്ക്കേ</span><br /><span style="font-weight: bold;">വക്കിലുടക്കാറില്ലെന്നിപ്പോ-</span><br /><span style="font-weight: bold;">ഴകത്തുതേനുണ്ണാമെന്നോ?</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">കത്തും വേനലില്‍ മാനസമാകെ</span><br /><span style="font-weight: bold;">പൊടിപൂരത്തിന്‍‌കൂടാരം</span><br /><span style="font-weight: bold;">പൊടിയും മഴയില്‍നനയാറുണ്ടേ</span><br /><span style="font-weight: bold;">മാനസഹംസച്ചിറകപ്പോള്‍</span><br /><span style="font-weight: bold;">മനം കലക്കും മട്ടില്‍‌പെയ്താല്‍<br /></span><span style="font-weight: bold;">ചെളിക്കുഴമ്പായതുപിന്നെ</span><br /><span style="font-weight: bold;">നിറമോലും നല്‍ത്താമരകാണാ-</span><br /><span style="font-weight: bold;">തതിന്നുമടിയില്‍ ചെളിതോണ്ടും</span><br /><span style="font-weight: bold;">‘പങ്കജ*’മേ നിന്‍‌ ജനിതകമെന്തേ</span><br /><span style="font-weight: bold;">ചെളിക്കുഴമ്പില്പുതയുന്നൂ?</span><br /><span style="font-weight: bold;">കളിയാക്കാന്‍ ഹായ് ബഹുരസമയ്യേ</span><br /><span style="font-weight: bold;">ചെളിയില്‍പ്പൂണ്ടൊരു ചെന്താരേ!</span><br /><span style="font-weight: bold;">അഹന്തവേണ്ടിനിമേലില്‍ നീയും </span><br /><span style="font-weight: bold;">പുളയും പുഴുവും സമശീര്‍ഷര്‍!</span><br /><span style="font-weight: bold;">സുവര്‍ണ്ണസൂര്യനെ നോക്കാനെങ്ങനെ</span><br /><span style="font-weight: bold;">മാനം നിന്നില്‍ ശേഷിപ്പൂ?</span><br /><span style="font-weight: bold;">മുദ്രാവാക്യക്കൈപ്പൊക്കല്‍‌പോല്‍</span><br /><span style="font-weight: bold;">ചെളിയില്‍ കീടം തലപൊക്കീ</span><br /><span style="font-weight: bold;">മദിച്ചുമരുവും കൃമികീടങ്ങള്‍</span><br /><span style="font-weight: bold;">ഉറഞ്ഞുതുള്ളീ മുറപോലേ</span>...<br /><span style="font-weight: bold;">വര്‍ഷമിറങ്ങീ ചെളിയുമടങ്ങീ</span><br /><span style="font-weight: bold;">താമര നില്‍പ്പതുഹര്‍ഷിതയായ് !</span><br /><span style="font-weight: bold;">താമരയുണ്മതു ചെളിയല്ലെന്നും </span><br /><span style="font-weight: bold;">ആരുണ്ടറിവൂ മൂലകനിരയെ?</span><br /><span style="font-weight: bold;">മൂല്യമതുറ്റൊരു ധാതുവിധാതാ</span>-<br /><span style="font-weight: bold;">വെന്നോ തന്നകുറിപ്പടിപോലെ</span><br /><span style="font-weight: bold;">വലിച്ചുകുടിച്ചിട്ടാരസമൂറ്റി</span><br /><span style="font-weight: bold;">ദഹിപ്പിച്ചമ്പൊടു സത്തകടഞ്ഞി-</span><br /><span style="font-weight: bold;">ട്ടാവാഹിച്ചു മനസ്സിലിരുത്തി</span><br /><span style="font-weight: bold;">ത്തന്മയമാക്കും കൌശലമല്ലേ</span><br /><span style="font-weight: bold;">താമരയുണ്മതു തന്നനുഭൂതി!</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ചെളിയില്‍ മദിയ്ക്കാതുറയാതങ്ങനെ</span><br /><span style="font-weight: bold;">നിസ്സംഗത്തിന്‍ പാഠവുമുള്‍ക്കൊ-</span><br /><span style="font-weight: bold;">ണ്ടെന്നും സത്താമാത്രയിലാ‍ണെന്‍</span><br /><span style="font-weight: bold;">ചേതന, ചൊല്ലീ കവിതയുമതുപോല്‍!</span><br /><br /><br /><span style="font-style: italic;">പങ്കജം = പങ്കത്തില്‍ (ചെളിയില്‍) ഉണ്ടായത്. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-7080117601142171325?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-11693572462605528722009-04-04T23:52:00.005+05:302009-10-04T09:06:52.918+05:30<span style="color: rgb(153, 102, 51); font-weight: bold;">മുറ്റത്തൊരുമരമുണ്ടു്</span><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51); font-weight: bold;">പഴമില്ല, കായില്ല, പൂവില്ല</span><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51); font-weight: bold;">ഒരിലപോലുമില്ല</span><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51); font-weight: bold;">അസ്ഥികൂടം പോലൊരു മരം</span><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51); font-weight: bold;">ഒരു ഉണക്കക്കൊന്നമരം!</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51); font-weight: bold;">ശിശിരം വേദനയത്രേ, ശരീരത്തിനും</span><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51); font-weight: bold;">ഇലയെല്ലാം കൊഴിഞ്ഞേപോയ്</span><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51); font-weight: bold;">ആരും തന്നെക്കാണരുതേ എന്ന്</span><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51); font-weight: bold;">കൊന്ന തന്റെ ഉള്ളിന്റെയുള്ളില്‍ ഒളിച്ചിരുന്നു</span><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51); font-weight: bold;">ആരും തന്നെ കാണേണ്ട</span><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51); font-weight: bold;">തനിയ്ക്കുമാരേം കാണേണ്ട</span><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51); font-weight: bold;">ഉള്ളിലേയ്ക്കൊതുങ്ങിയൊതുങ്ങി</span><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51); font-weight: bold;">നീലാകാശത്തെമനസ്സില്‍‌വിരിച്ച്</span><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51); font-weight: bold;">സുഷുപ്തിയിലാണ്ടൂ കൊന്ന.</span><br /><span style="color: rgb(153, 102, 51); font-weight: bold;">..................................</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);">ഇലയില്ല, കലപിലയില്ല</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);">പുറത്തെചൂടില്ല, തണുപ്പില്ല</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);">ഹായ്! കാറ്റുവിളിച്ചു ചിറകിലിരുത്തി</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);">വാനോളം പൊങ്ങിയുയര്‍ന്നു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);">നീലാകാശപ്പരപ്പില്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);">ശരീരഭാരമില്ല്ലാതെ ഒഴുകിപ്പരന്നു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);">ആകാശഗംഗയായി, അമൃതായി</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);">അലിഞ്ഞലിഞ്ഞുനിറഞ്ഞു!</span><br /><br />......................................................<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">ചിത്രപ്പാവാടനീര്‍ത്തിപ്പറന്ന പാപ്പാത്തി</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">ഒരുവേളവിശ്രമിക്കാനായി ഇറങ്ങിവന്നിരുന്നു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">കൊന്നമരക്കൊമ്പില്‍.</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">ശിശിരം കഴിഞ്ഞത്രേ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">ആദ്യം പറഞ്ഞതു പാപ്പാത്തി</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">വസന്തം വന്നെന്നു പൂങ്കുയിലുകള്‍.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">ഉണക്കക്കൊന്നയ്കു ചിരിയ്ക്കണം</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">ആര്‍ത്തുല്ലസിയ്ക്കണം</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">താനൊരു ഉണക്കക്കൊന്നയല്ലത്രേ!</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">ഉള്ളിലൊളിച്ചിരുന്ന കൊന്ന</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">ചിരിച്ചൊലിച്ചിറങ്ങാനൊരുങ്ങി</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">ഓരോ ചര്‍മ്മകൂപത്തിലൂടേയും.</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">ഓരോ സൂര്യകിരണത്തിലും</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">കൊന്നകണ്ടതു വര്‍ണ്ണപ്രപഞ്ചം</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">മഴവില്‍ക്കാവടിയാട്ടം</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">കൊന്ന കോരിത്തരിച്ചു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">കൊഞ്ചിച്ചിരിച്ചു</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">പൊന്നിന്‍പൂപ്പുഞ്ചിരിയായി</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">മഞ്ഞപ്പൂങ്കുലകള്‍ ഒഴുകിപ്പരന്നു!</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">കിങ്ങിണിമണിനാദം പോലെ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">കൊന്നപ്പൂമൊഴി ഞാന്‍ കേട്ടൂ...</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">“<span style="color: rgb(255, 204, 0);"> ഇലക്കനംപോണം, തലക്കനം പോയാല്‍</span></span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 0);">മറന്നിടാം സ്വയം, സുഷുപ്തി സുന്ദരം!</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 0);">ഉണര്‍വുമൂര്‍ജ്ജവും നിറച്ചുകൊണ്ടപ്പോള്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 0);">ചിരിച്ചുപൂങ്കുലവിരിച്ചുനിന്നിടാം,</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(255, 204, 0);">ഉണങ്ങരുതാരും</span>” ചിരിച്ചുണരുവാന്‍</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">കണിക്കൊന്നയെന്നെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തിയോ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">വിഷുവന്നെത്തിപോല്‍ കണിക്കൊന്ന ചൊല്‍‌വൂ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">ഉറങ്ങിയോരെല്ലാം ചിരിച്ചുണരട്ടേ!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-1169357246260552872?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-7822932041108356632008-11-11T21:50:00.002+05:302009-10-04T12:00:32.270+05:30ഈ ലോകത്തില്‍ ആരെങ്കിലും സ്വയം ചീത്തയാവണം എന്നു വിചാരിയ്ക്കുന്നവരുണ്ടോ? ഇല്ല. എല്ലാവര്‍ക്കും നന്നാവാന്‍ തന്നെയാണിഷ്ടം. പക്ഷേ ലോകത്തില്‍ ചീത്തക്കാര്യങ്ങളാണു് അധികവും നടക്കുന്നതെന്നാണു പൊതുവേ എല്ലാവരുടേയും വിലയിരുത്തല്‍. നന്നാവണം എന്നുവിചാരമുള്ളവരില്‍ത്തന്നെ പലരും ചീത്തക്കാര്യം ചെയ്യുന്നു എന്നല്ലേ അതിനര്‍ഥം?<br /><br />ലോകം നന്നാക്കണം എന്നതിനുപകരം ലോകം നന്നാവണം എന്നു കരുതാം. ലോകം നന്നാവാന്‍ എന്നാലാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയകാര്യം ഞാന്‍ നന്നാവുക എന്നതാണ്. ഞാന്‍ നന്നായാല്‍ എന്നെക്കൊണ്ടു ലോകത്തിനു ഗുണമുണ്ടാവും. അതുണ്ടായില്ലെങ്കില്‍ത്തന്നെ എന്നെക്കൊണ്ടു ദോഷം ഉണ്ടാവില്ല, അത്രയെങ്കിലും ആയാലായി!<br /><br />ഇനി എങ്ങനെയാണു ഞാന്‍ നന്നാവുന്നത്? നന്നാവാനുള്ള ഒന്നാമത്തെ പടി ഞാന്‍ കാണുന്നതിതാണ്:-<br /><br /><ul><li>ഞാന്‍ നല്ലതെന്നു വിചാരിക്കുന്ന/ബോധ്യമുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ അനുസരിക്കുക</li><li>ഞാന്‍ ചീത്തയെന്നു വിചാരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യാതിരിക്കുക.</li><li>അല്പനേരത്തെ അലസതക്കും സന്തോഷാഭാസത്തിനും വേണ്ടി ഒന്നും ചെയ്യാതിരിക്കുക.</li><li>എനിയ്ക്കെന്തൊക്കെ ആരൊക്കെ ചെയ്തുതരും എന്നതിനേക്കാള്‍ കൂടുതലായി, എന്നെക്കൊണ്ട് എന്തെല്ലാം ചെയ്യാന്‍ സാധിക്കും എന്നാലോചിക്കുക.</li></ul><br /><span style="font-style: italic;">വാസ്തവത്തില്‍ ആര്‍ക്കും ചീത്തക്കാര്യം ചെയ്യണമെന്നില്ല. എങ്കിലും ആരോ ഉള്ളിലിരുന്നു പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ആളുകള്‍ പാപം ചെയ്തുപോകുന്നുവല്ലോ. ചെയ്യാന്നേരത്ത്, ‘ഛെ, ഇതു ഞാന്‍ ചെയ്യില്ല’ എന്നുറച്ചൊരു തീരുമാനമെടുക്കാല്‍ എന്താണു സാധിക്കാത്തതു്?</span><br /><br />പണ്ടു് അര്‍ജ്ജുനന്‍* കൃഷ്ണനോടു് ഇതേരീതിയില്‍ ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചിരുന്നു. അതു പഠിയ്ക്കുന്നതിനുമുന്‍‌പ്, എന്തൊക്കെയാണു സ്വയം ഉള്ളിലേയ്ക്കൊന്നു നോക്കിയാല്‍ കിട്ടുന്ന ഉത്തരങ്ങള്‍ എന്നാലോചിച്ചാല്‍ നന്നായിരിയ്ക്കും.<br /><br /><br /><br />*അര്‍ജ്ജുനന്‍= ഋജുബുദ്ധിയായവന്‍<br />( കുടിലബുദ്ധിയല്ല, നേര്‍ബുദ്ധിയുള്ളവന്‍= സ്ട്രെയിറ്റ് ഫോര്‍വേഡ് മൈന്‍ഡ് ഉള്ളവന്‍ എന്നു പച്ചമലയാളം :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-782293204110835663?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-11939887668273654922008-10-23T08:20:00.011+05:302009-10-04T12:00:00.100+05:30<em><em>പദാര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ ന്യൂട്ടന്റെ ചലനനിയമങ്ങള്‍ അനുസരിക്കുന്നു.</em></em><br /><br /><strong>ആപ്പിള്‍ വരുത്തിവെച്ച വിനയേ! വെറുതേ വിശ്രമിച്ചിരിയ്ക്കുകയായിരുന്ന ന്യൂട്ടന്റെ, തലയില്‍ പ്പോയിവീണതുകൊണ്ടല്ലേ ഇങ്ങനെ ഒരു ഗതി വന്നത്!</strong><br /><br /><em>ഊര്‍ജ്ജവികിരണങ്ങള്‍ മാക്സ്‌‌വെല്ലിന്റെ വൈദ്യൂതകാന്തികനിയമങ്ങള്‍ അനുസരിക്കുന്നു.<br /></em><br /><strong>പാവം! എനര്‍ജി വേവ്സ്. ഈ മനുഷ്യന്റെ ഒരു കാര്യം! ഒന്നിനേം വെറുതേ വിട്ടൂടാ! </strong><br /><br />_____________________________________________________________________<br /><strong><br /><br /></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-1193988766827365492?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-40201925783937104202008-10-23T07:05:00.000+05:302008-10-23T08:12:24.344+05:30ഈ മുത്തശ്ശിയെ നിങ്ങള്‍ക്കറിയും. ഇവര്‍ നിങ്ങളുടെ മുത്തശ്ശിയല്ലായിരിയ്ക്കാം. പക്ഷേ നിങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുമക്കളുടെ മുത്തശ്ശിയല്ലേ, ഓര്‍ത്തുനോക്കൂ. പിന്നെ പത്തുമുപ്പതുവര്‍ഷം കഴിഞ്ഞാല്‍ വേണമെങ്കില്‍ ഒന്നുകൂടെ ഓര്‍ത്തുനോക്കാം. മുത്തശ്ശിമാര്‍ പറയുന്നതില്‍ വല്ല കാര്യവുമുണ്ടോഎന്ന്-<br /><br />എനിയ്ക്കു അമ്മൂമ്മയെപ്പോലെ - മുത്തശ്ശിയെപ്പോലെ - തോന്നാറുള്ള പ്രിയപ്പെട്ടകവിയുടെ - ബാലാമണിയമ്മയുടെ ഒരുകവിത “മുത്തശ്ശി” - ചൊല്ലാന്‍ ഞാന്‍ കാണിച്ച സാഹസം പൊറുക്കുക, കവിത കേള്‍ക്കുക.<br /><br /><table bgcolor="#000000" cellpadding="0" cellspacing="0"><tr><td><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" bgcolor="#000" width="328" height="94" src="http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/esnips_player.swf" flashvars="theTheme=blue&amp;autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/02faaed1-6aa3-445f-b5b8-212b4019dcd8&amp;theName=muththaSSi &amp;thePlayerURL=http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf"></embed></td></tr><tr><td><table cellpadding="2" style="font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; padding-left:2px; color:#FFFFFF; text-decoration:none ; ; font-size:10px; font-weight:bold"><tr><td><a style="color:#FFFFFF; text-decoration:none " href="http://www.esnips.com/CreateWidgetAction.ns?type=0&objectid=02faaed1-6aa3-445f-b5b8-212b4019dcd8"> Get this widget </a></td><td style="font-size:7px; font-weight:normal;">|</td><td align="center"><a align="center" style="color:#FFFFFF; text-decoration:none " href="http://www.esnips.com/doc/02faaed1-6aa3-445f-b5b8-212b4019dcd8/muththaSSi/?widget=flash_player_esnips_blue"> Track details </a></td><td style="font-size:7px; font-weight:normal;">|</td><td><a align="center" style="color:#FF6600; text-decoration:none" href="http://www.esnips.com//adserver/?action=visit&cid=player_dna&url=/socialdna"> eSnips Social DNA </a></td></tr></table></td></tr></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-4020192578393710420?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-6872370651969756942008-10-14T09:43:00.009+05:302008-10-16T11:32:57.889+05:30എനിയ്ക്കേറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട കവിതകളിലൊന്ന് -<br /><br />കവിതന്നെ ഇവിടെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. കവിത വായിയ്ക്കാന്‍ <a href="http://pcmadhuraj.blogspot.com/2008/10/blog-post.html"> ഇവിടെ ഞെക്കുക</a> <br /><br /> <a href="http://pcmadhuraj.blogspot.com/">കയ്പ്പയ്ക്കക്കൊണ്ടാട്ടം</a> ഇഷ്ടമുള്ളവര്‍ക്ക് അതും കിട്ടും ചിലപ്പോള്‍.<br /><br /><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" bgcolor="#000" width="328" height="94" src="http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/esnips_player.swf" flashvars="theTheme=blue&amp;autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/ffd35c98-dbb0-4f75-80f3-90d87de144fd&amp;theName=dhyanam madhu&amp;thePlayerURL=http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf"></embed><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-687237065196975694?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-59382044442534156692008-10-12T15:41:00.013+05:302009-10-04T09:07:58.460+05:30പരമാത്മചൈതന്യത്തെ, പരാശക്തിയെ വാഗ്ദേവിയുടെ രൂപത്തില്‍ ധ്യാനിച്ച് സാക്ഷാത്കരിക്കാന്‍ നവരാത്രിക്കാലത്തു ഭക്തര്‍ ശ്രമിയ്ക്കാറുണ്ട്. വാഗ്ദേവിയെ സ്മരിച്ചുകൊണ്ടു ചൊല്ലാറുള്ള ചില ശ്ലോകങ്ങള്‍ ഇതാ:<br /><br /><table bgcolor="#000000" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr><td><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" bgcolor="#000" src="http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/esnips_player.swf" flashvars="theTheme=blue&amp;autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/d813c616-a972-4658-a1c9-4d94f4412163&amp;theName=jyothi&amp;thePlayerURL=http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf" width="328" height="94"></embed></td></tr><tr><td><table style="font-family: Verdana,Arial,Helvetica,sans-serif; padding-left: 2px; color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none; font-size: 10px; font-weight: bold;" cellpadding="2"><tbody><tr><td><a style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com/CreateWidgetAction.ns?type=0&amp;objectid=d813c616-a972-4658-a1c9-4d94f4412163"> Get this widget </a></td><td style="font-size: 7px; font-weight: normal;">|</td><td align="center"><a align="center" style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com/doc/d813c616-a972-4658-a1c9-4d94f4412163/jyothi/?widget=flash_player_esnips_blue"> Track details </a></td><td style="font-size: 7px; font-weight: normal;">|</td><td><a align="center" style="color: rgb(255, 102, 0); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com//adserver/?action=visit&amp;cid=player_dna&amp;url=/socialdna"> eSnips Social DNA </a></td></tr></tbody></table></td></tr></tbody></table><br /><br />ഇനി, വാഗ്ദേവിയെ സ്മരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ തോന്നിയ ചില വരികള്‍ കുറിച്ചു ശ്ലോകരൂപത്തിലാക്കിയത്-<br /><br />1. <span style="font-weight: bold;">വാഗ്‌ഭൂഷണം</span> (ഇതു സംസ്കൃതത്തിലാണു രൂപംകൊണ്ടതു്)<br /><br /><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" bgcolor="#000" src="http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/esnips_player.swf" flashvars="theTheme=blue&amp;autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/317d1bd0-75ae-4223-bde7-6c80da36ae75&amp;theName=pravAla&amp;thePlayerURL=http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf" width="328" height="94"></embed><br /><br />प्रवाळप्रभा मञ्जुभूषान्विताङ्गी<br />रसास्वादतृष्णां समुद्दीपयन्ती<br />शरच्चन्द्रिकाशीतदात्री च मे वाक्<br />भवेत्सर्वदा नित्यकामप्रदात्री॥<br /><br />പ്രവാളപ്രഭാമഞ്ജുഭൂഷാന്വിതാംഗീ<br />രസാസ്വാദതൃഷ്ണാം സമുദ്ദീപയന്തീ<br />ശരച്ചന്ദ്രികാശീതദാത്രീ ച മേ വാക്<br />ഭവേത്സര്‍വദാ നിത്യകാമപ്രദാത്രീ!<br /><br />2. വിദ്യാരംഭം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ തോന്നിയത് (ഇതും സംസ്കൃതത്തില്‍)<br /><br /><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" bgcolor="#000" src="http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/esnips_player.swf" flashvars="theTheme=blue&amp;autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/132956fd-0680-4bdb-b726-62d883d464cf&amp;theName=sarasabhAshaNa&amp;thePlayerURL=http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf" width="328" height="94"></embed><br /><br />सरसभाषणमावहमन्मुखे<br />स्वरससेवनभावनया मुदा।<br />भवतु मे रसना तव वेदिका<br />नय सरस्वति! वेदविदां पथि॥<br /><br />സരസഭാഷണമാവഹ മന്മുഖേ<br />സ്വരസസേവനഭാവനയാ മുദാ<br />ഭവതു മേ രസനാ തവ വേദികാ<br />നയ സരസ്വതി! വേദവിദാം പഥി.<br /><br />3. അടുത്തതു് മലയാളത്തില്‍ രൂപപ്പെട്ട ശ്ലോകമാണ്, ഒരു വിജയദശമി ദിനത്തിലെഴുതിയതു്<br /><br /><br /><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" bgcolor="#000" src="http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/esnips_player.swf" flashvars="theTheme=blue&amp;autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/27a94d2a-3e24-4380-b5ab-71de8e5e10bf&amp;theName=manOdarppaNaththil&amp;thePlayerURL=http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf" width="328" height="94"></embed><br /><br /><br />മനോദര്‍പ്പണത്തില്‍ക്കറുത്തൊട്ടിനില്‍ക്കും<br />മഹാരാഗവിദ്വേഷമാലിന്യമെല്ലാം<br />വെടിഞ്ഞാകില്‍, വെണ്‍‌താമരത്താരിനുള്ളില്‍-<br />ത്തെളിഞ്ഞീടുമാ വാണി ചിത്രം! വിചിത്രം!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-5938204444253415669?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-7010634600743462952008-09-11T09:26:00.006+05:302008-09-12T08:47:13.923+05:30<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(51, 51, 51);">“ഓണം എന്നാലെന്താണമ്മേ?”</span> </span><br />ഓണ്‍ ചാനല്‍ ഓണപ്പെരുമകണ്ട നഴ്‌സറിക്കുട്ടന്‍ ചോദിച്ചതു തൃക്കേട്ടയും കഴിഞ്ഞു മൂലത്തിന്റെ അന്നാണു്.<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">വ</span><span style="color: rgb(255, 102, 0);">രാന്‍</span> <span style="color: rgb(204, 153, 51);">പോ</span><span style="color: rgb(153, 102, 51);">ണതോണ</span><span style="color: rgb(51, 204, 0);">മാണു</span><span style="color: rgb(204, 51, 204);">ണ്ണീ”</span></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);"> <br /> </span>മൂലം മക്കള്‍ക്കോണം എന്നുപറഞ്ഞു അമ്മൂമ്മ, പൂരാടത്തിന്റേയും തലേന്ന് ഉണ്ടാക്കിത്തരാറുള്ള ഇടിച്ചുപിഴിഞ്ഞപായസം അയവിറക്കിക്കൊണ്ടാണു് അമ്മ ഉത്തരം പറഞ്ഞതു്.<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 51);">“വരണമെങ്കില്‍ വന്നാല്‍പ്പോരേ? അതിനെന്തിനാ പോണതു്? ഓലക്കുടയും പൊക്കിപ്പോകുന്ന ഇന്നസെന്റാണോ അമ്മേ ഓണം?</span> <span style="font-weight: bold;">ഓണം വരാന്‍ പോണത് ഉണ്ണാനാണോ?</span><br /><br />അമ്മയാണിപ്പോള്‍ ചിന്താവിഷ്ടയായതു്-<br />ഓണം വരുന്നുണ്ടോ?<br />ഓണം പോണുണ്ടോ?<br />പോണതു വരാനാണോ?<br />വരുന്നതോ ഓണം, വന്നതോ ഓണം, പോണതോ ഓണം?<br />ഓണമുണ്ടോ?<br /><br />കൈരളിയും അമൃതയും ഏഷ്യാനെറ്റും കിരണും സൂര്യയും ഇന്‍ഡ്യാവിഷനും ദര്‍ശനം നല്‍കാനായി കണ്ണിനും കാതിനും ചുറ്റും വട്ടമിട്ടുകളിക്കുന്നതു കണ്ടില്ലെന്നുനടിക്കാനാവാതെ ആ അമ്മ (ദൂര?)ദര്‍ശനം ഓണാക്കി, ദാ വരുണൂ ഓണം... കിഴിവുകളിലൂടെ- പാക്കറ്റുകളിലേയ്ക്കു , കിഴിഞ്ഞു കിഴി ഞ്ഞ്‍...<br /><br />“ഓണം വന്നോണം വന്നോണം വന്നേ! ... ഓണം വന്നോണം വന്നോണം <span style="font-weight: bold;">വന്നോ??</span><br />‌‌‌‌‌‌‌‌------------------------------------------------------------------------------------------------<br /><span style="font-weight: bold;">ഓണപ്പുട്ട് :-</span> (പൂട്ടെന്നും പറയാമത്രേ)<br /><br />ഓണപ്പരീക്ഷ എഴുതിയില്ല എന്നു സങ്കടപ്പെടുന്നവരുണ്ടെങ്കില്‍ ദാ നല്ല ഒരു അവസരം -<br /><br /><span style="font-weight: bold;">“വരാന്‍ പോണതു് ഓണമാണത്രേ”</span> - ഈ വാക്യത്തിന് ഏതെല്ലാം തരത്തില്‍ അര്‍ത്ഥം പറയാം?<br />താത്പര്യമുള്ളവര്‍ ഉത്തരം ഏറ്റവും ചുരുക്കി എഴുതി ഇങ്ങോട്ടയയ്ക്കുക. നല്ല ഉത്തരത്തിനു സമ്മാനമുണ്ടാവും.<br /><br />(ഇതൊക്കെ ആലോചിച്ചു തലപുകച്ചാല്‍ സദ്യ കരിയും എന്നു തോന്നുന്നവര്‍ക്കും ഇതില്‍ പങ്കെടുക്കാം. താഴെപ്പറയും‌പോലെ ചെയ്താല്‍ മതി.)<br /><br />ഈ പോസ്റ്റില്‍ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങളിലേതിനെങ്കിലും ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയ വാക്കുകളില്‍, ഉത്തരം കണ്ടുപിടിയ്ക്കുക<br />::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::<br /><br /> <a href="http://vakjyothi.blogspot.com/2006/09/blog-post.html">കാലം കഴിയുന്തോറും...</a>. <a href="http://vakjyothi.blogspot.com/2006/08/blog-post_27.html">ഓണത്തിന്റെ മധുരം കുറയുമോ?</a> ഇന്നത്തെ ഓണത്തിനു ഞാനെന്തായാലും മധുരമിട്ടില്ല.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-701063460074346295?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-10427076220921270262008-08-30T20:35:00.001+05:302008-08-30T20:38:03.965+05:30<div style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 0);">മണ്ണാങ്കട്ട മണ്ണിലുരുണ്ടു, മണ്ണിനോടു മുരണ്ടു<br />“ഇവിടെയപ്പടി മണ്ണാണല്ലോ”<br /></div>*************************<br /><div style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 204);"> </div><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 204);">മണ്ണപ്പം ചുട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ഉണ്ണിയോട് മമ്മിപറഞ്ഞു</span>,<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 204);"> ‘ഇവിടെയപ്പടി മണ്ണാണല്ലോ’</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 204);">കീടാണു വരുമോ മമ്മീ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 204);">വന്നാലെന്താ, ഡിഷ്യൂം ഡിഷ്യൂം </span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 204);">നമുക്കെല്ലാകീടാണുക്കളേയും വെടിവെച്ചിടാം</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 204);">രോഗാണുക്കളേം വെടിവെച്ചിടാം</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 204);">എല്ലാരേം വെടിവെച്ചിടാം,</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 204);">എന്നിട്ട് സുഖമായി ജീവിക്കാം</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 204);">****************************</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 0);">മണ്ണാങ്കട്ട മണ്ണില്ലാത്തവഴി നോക്കി</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 0);">ഉരുണ്ടുരുണ്ടുകൊണ്ടേയിരുന്നൂ</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 0);">ചാറ്റല്‍മഴയത്തേയ്ക്ക്...</span><br /><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-1042707622092127026?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-34203303140710310642008-08-29T19:47:00.001+05:302008-08-29T19:49:24.752+05:30<div>[അഗ്നി എന്നാല്‍ തീ/തീയ് എന്നേ ഇപ്പോള്‍ എല്ലാരുടേയും മനസ്സിലേയ്ക്കെത്തുന്നുള്ളൂ. ‘തീ’ എന്നു കേട്ടാലോ, ‘ഒരു അപായം’, ‘എല്ലാം ചുട്ടുചാമ്പലാക്കാന്‍ കഴിയുന്ന വില്ലന്‍’ എന്നരീതിയിലോ ഒക്കെയാണു ‘ഇന്നത്തെക്കുട്ടികളുടെ’ മനസ്സില്‍ അര്‍ത്ഥം ‘കത്തുന്നത്’. ഇന്നത്തെക്കുട്ടികളുടെ പ്രശ്നമല്ല. വീട്ടില്‍ വിറകടുപ്പില്‍പ്പോലും തീ കാണുന്നവര്‍ കുറഞ്ഞുവരുന്നു. ഉച്ചയ്ക്കൂണുകഴിയ്ക്കണമെങ്കില്‍ ‘അഗ്നി/തീ’ ആണു വാസ്തവത്തില്‍ പണിയെടുക്കുന്നത് എന്ന് ആരുണ്ടുചിന്തിയ്ക്കുന്നു? ഉണ്ണാത്തവനൂണുചിന്ത- ഉണ്ടവനു ചിന്തവേണ്ട!]<br /><br /></div><div style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);"> </div><div style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);"> </div><strong style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">‘<span style="color: rgb(255, 102, 0);">അഗ്രേ നയതി ഇതി അഗ്നിഃ</span>’ </span> </strong><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">മുന്നോട്ടു നയിയ്ക്കുന്നതാണ് അഗ്നി. ചുറ്റും വെളിച്ചം പടര്‍ത്തുന്നതാണ് അഗ്നി. ഇരുട്ടത്തു തപ്പിത്തടയുന്നവര്‍ക്കു്, ധൈര്യപൂര്‍വം മുന്നോട്ടേയ്ക്കുപോകാന്‍ അഗ്നിയുടെ സാന്നിദ്ധ്യം പ്രചോദനമേകുന്നു. പേടിയകറ്റുന്നവനാണു് അഗ്നി. അഗ്നി അറിവിന്റെ പ്രതീകമാണു്.</span><br /><div><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">എങ്ങോട്ടുപോണം, എന്തുചെയ്യണം എന്നൊന്നും നിശ്ചയിയ്ക്കാനാവാതെ അറിവില്ലായ്മയില്‍ നട്ടംതിരിയുന്നവര്‍ക്ക് അറിവിന്‍ തിരിനാളമായി പ്രകാശമായി വഴികാണിച്ചുതരുന്ന ‘ഗുരു’ (ഇരുട്ടിനെ നീക്കുന്നവന്‍) ആണു് അഗ്നി.</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">രൂപം,രസം, ഗന്ധം, സ്പര്‍ശം, ശബ്ദം ഈ അഞ്ചുഘടകങ്ങളല്ലാതെ വേറെ എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ നാം കാണുന്ന ലോകത്തില്‍? ഇല്ലല്ലോ. ഇവയില്‍ ‘രൂപം’ എന്നവിഭാഗത്തിന്റെ മേധാവി (ഇന്‍ ചാര്‍ജ്ജ് )അഗ്നി.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 153, 153);">“അഗ്നിമീളേ പുരോഹിതം” എന്നു ഋഷി. മുന്നോട്ടുനടത്തുന്ന അഗ്നിയെ നമസ്കരിയ്ക്കുന്നു. അഗ്നിയെ ഹോമകുണ്ഡത്തില്‍ (വിളക്കിലെങ്കിലും) അണയാതെ സൂക്ഷിക്കണം എന്നതു ഗൃഹസ്ഥന്റേയും ധര്‍മ്മമാണ്. വീടായാല്‍ ഒരു വിളക്കുവേണം, വെളിച്ചം വേണം എന്നത്രേ നിര്‍ബന്ധം.</span><br /><br /><br />[പലതരം അഗ്നികളെപ്പറ്റിയും ജ്വാലകളെപ്പറ്റിയും പഠിച്ച് എഴുതണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിനി പിന്നീടാവാം]</div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-3420330314071031064?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-91732353709823375772008-08-29T19:39:00.010+05:302008-08-29T21:52:29.308+05:30ക്ലാസില്‍ വ്യാകരണാധ്യാപിക‍: ‘സ്വിച്ചിട്ടാല്‍ വെളിച്ചം കിട്ടും’ - ക്രിയ ഏതുകാലത്തിലാണ്,<br />സുനി പറയൂ<br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">സുനി : ഭൂതകാലം, ടീച്ചറേ ഭൂതകാലം. </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ടീച്ചര്‍: പഠിച്ചുപഠിച്ച്, ഭൂതത്തെ അറിയാതായോ?</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">സുനി</span>: അതെങ്ങനെ, ടീച്ചര്‍ തന്നെയല്ലേ ഞങ്ങളെപ്പഠിപ്പിക്കുന്നത്! ടീച്ചറേ, ഞങ്ങള്‍ വീട്ടില്‍ സ്വിച്ച് ഇടാറേയില്ല. ഉമ്മറത്തുള്ള ബള്‍ബൊഴികെ മറ്റു ബള്‍ബുകളെല്ലാം ഊരിവെച്ചതാ.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);"><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">ഗീത, മാതു, കിങ്, പവന്‍</span> എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച്- ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലും അങ്ങനെതന്നെ. ടീച്ചറേ പവര്‍ക്കട്ടുകാരണം ഇപ്പൊ നല്ലരസമാ. ഹോം വര്‍ക്കൊക്കെ വൈകുന്നേരം തന്നെ തീര്‍ക്കും. രാത്രി വര്‍ത്തമാനം പറച്ചിലും പാട്ടുപാടലും കുടുംബശ്രീയുടെ ‘കുട്ടിക്കൃഷിസംഘ’ ത്തിന്റെ പരിപാടികള്‍ ചര്‍ച്ചചെയ്യുകയും ഒക്കെയാണു പരിപാടി. ഞങ്ങള്‍ അടുത്തടുത്തവീട്ടുകാര്‍ എല്ലാവരും കൂടി ഒരു പത്തുമുപ്പതുപേരുണ്ട്. പിന്നെ വേഗം കിടന്നുറങ്ങും. </span><span style="color: rgb(255, 102, 0);">ടീച്ചറേ, പവര്‍ക്കട്ട് ഫാന്‍സാ ഞങ്ങള്‍. കറന്റു ബില്ലും പച്ചക്കറിവിലയും ഒന്നും ഇപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കും ഞങ്ങളുടെ വീട്ടുകാര്‍ക്കും ഒരു പ്രശ്നമേയല്ല. അവര്‍ പറഞ്ഞുനിര്‍ത്തി. </span><br /><br />അപ്പൊ കുട്ട്യോളേ, ഇന്നത്തെപ്പാഠം ഇതായ്ക്കോട്ടേ.<br />പവര്‍ക്കട്ടും കറന്റുബില്ലും കൂടി നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്ന പാഠം. നമ്മെ കുറച്ചുകൂടി സ്വയം പര്യാപ്തതയിലേയ്ക്കു നയിക്കുന്ന പാഠം. ജീവിതസൌകര്യം എന്നപേരില്‍ നാം സ്വയം പലതിന്റേയും അടിമകളാവുകയായിരുന്നു എന്ന പാഠം, ‘കറന്റില്ലെങ്കില്‍ ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ പറ്റാത്ത നിസ്സഹായാവസ്ഥ മറികടക്കാന്‍ പഠിച്ചപലതും തിരുത്തിപ്പഠിക്കേണ്ടിയിരിയ്ക്കുന്നു എന്ന പാഠം, ഇതാവട്ടെ ഇന്നത്തെ പാഠം.<br /><br />ഇന്നത്തെപ്പാഠം ബോധ്യമാവാത്തവര്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ താഴെക്കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ഗൃഹപാഠം സത്യസന്ധമായി ചെയ്തുവരിന്‍. എന്നിട്ട്, നാളെ നമുക്കു ചര്‍ച്ചചെയ്യാം.<br /><br />ഗൃഹപാഠം : നിങ്ങളുടെ വീട്ടില്‍ ഏതെല്ലാം വൈദ്യുതോപകരണങ്ങളുണ്ട്? അവ ഉപയോഗിക്കുമ്പോള്‍ എന്തെല്ലാം ഗുണങ്ങളാണ് നിങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കുന്നത്? ഉത്തരമായി കിട്ടുന്നതൊക്കെ ഒരു പട്ടികയില്‍ രേഖപ്പെടുത്തുക. സമയം ലാഭിക്കുന്നുണ്ടോ? ഉണ്ടാവുന്ന സമയലാഭം നിങ്ങള്‍ എങ്ങിനെ ഉപയോഗിക്കുന്നു?<br /><br />2. ഒരാഴ്ച തുടര്‍ച്ചയായി പവര്‍കട്ട് ആണെന്നു സങ്കല്‍പ്പിക്കുക. വൈദ്യുതോപകരണങ്ങള്‍ക്കുപകരം നിങ്ങള്‍/വീട്ടുകാര്‍ അതാതുപണികള്‍ എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നു? ആ പണികളില്‍ നിങ്ങളുടെ പങ്കെന്ത്?<br /><br />3. രണ്ടുരീതികളും തമ്മില്‍ ഗുണദോഷവിശകലനം ചെയ്തുനോക്കുക. സമയലാഭം, സമയനഷ്ടം എന്നുമാത്രം എഴുതിയാല്‍പ്പോരാ. സമയലാഭമുണ്ടെങ്കില്‍ ആ സമയം എങ്ങിനെ ഉപയോഗിക്കും എന്നതുകൂടി എഴുതണം. അതുപോലെ സമയനഷ്ടമാണെങ്കിലും.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-9173235370982337577?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-85411876215661108662008-07-31T20:42:00.002+05:302008-07-31T22:26:18.198+05:30<strong><span style="color:#009900;">വെട്ടം പരത്തും വിടര്‍ന്നകുഞ്ഞി-</span></strong><br /><strong><span style="color:#009900;">ക്കണ്ണിന്‍ തിളക്കമാണെന്‍‌പ്രതീക്ഷ!</span></strong><br /><br /><strong><span style="color:#009900;">മാനത്തുയരെപ്പറക്കുവാനാ-<br />യെന്നും കൊതിയ്ക്കും പതാകയാണേ</span></strong><br /><strong><span style="color:#009900;">മാനത്തുനിന്നുമൂക്കൊടെവീണൂ</span></strong><br /><strong><span style="color:#009900;">മണ്ണില്‍ക്കിടക്കും പതാകയാണേ</span></strong><br /><strong><span style="color:#009900;">ദേശാഭിമാനികള്‍ വാഴ്ത്തിയന്നാ-</span></strong><br /><strong><span style="color:#009900;">മാനമായ് മാനത്തുപാറിനിന്നൂ</span></strong><br /><strong><span style="color:#009900;">നല്ലകാലം ഭൂതമുണ്ടുപോയീ<br />തല്ലുകൂട്ടാന്‍ കൊടി യേന്തുകയായ്<br />ആറാള്‍ക്കുനൂറായ്‌പകുത്തുവെച്ചൂ<br />നാണമില്ലാതെ വിഴുപ്പലക്കീ<br />പിച്ചിയും ചീന്തിയുമെന്റെ ചായ-<br />ക്കൂട്ടില്‍ക്കടുത്തനിറങ്ങള്‍ വീഴ്ത്തീ<br />മാനത്തുനിന്നുമൂക്കോടെ വീണൂ<br />ചേറ്റില്‍‌പുതഞ്ഞ പതാകയായീ<br />ചുറ്റുംകളിക്കുന്ന കുട്ടികളേ<br />ചെറ്റൊന്നെടുക്കുമോ യെന്നെമെല്ലെ?<br />പട്ടം പറത്തും കിടാങ്ങളല്ലേ<br />ഒട്ടൊന്നുയര്‍ത്തുമോയെന്നെവീണ്ടും?<br /></span></strong><br /><strong><span style="color:#009900;">വെട്ടം പരത്തും വിടര്‍ന്നകുഞ്ഞി-<br />ക്കണ്ണിന്‍ തിളക്കമാണെന്‍‌പ്രതീക്ഷ!</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-8541187621566110866?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-44401417197670548692008-06-15T00:15:00.011+05:302008-06-15T11:30:02.581+05:30<span style="color:#006600;"><strong>*ബ്ലോഗാവ്രതത്തിന്റെ ഫലം</strong> ആണു് ഈ പോസ്റ്റ് എന്നുപറഞ്ഞാല്‍ തെറ്റില്ല.<br /><br /></span><span style="color:#006600;"><strong>കുറുക്കുവഴികള്‍ ധീരര്‍ക്കുചേര്‍ന്നതല്ല</strong></span>.<br />നായ്ക്കള്‍ എവിടെനിന്നെങ്കിലും വീണുകിട്ടുന്നതായാലും ചോരയും പൊടിയും പറ്റിപ്പിടിച്ചതായാലും മാംസളമല്ലാത്ത എല്ലിന്‍‌തുണ്ടു കിട്ടിയാല്‍ അതുകൊണ്ടുതന്നെ തൃപ്തിപ്പെട്ട്, വാലും ചുരുട്ടിക്കിടന്നുറങ്ങും. ഇനി സ്വന്തം പണിയെടുക്കേണ്ടല്ലോ.<br />എന്നാല്‍ സിംഹങ്ങളാകട്ടേ, കുറുക്കന്മാര്‍, സ്വന്തം വാവട്ടത്തുവന്നുനിന്നാല്‍പ്പോലും, അവയെ വെറുതേ വിട്ടുകൊണ്ടു, വലിയവലിയ ആനകളെ സ്വശക്തികൊണ്ടു കീഴ്പ്പെടുത്തുമ്പോഴാണു്, അഥവാ തന്റെ ശക്തിയ്ക്കൊത്തു വല്ലതും നേടുമ്പോഴാണു് നേട്ടമായി കരുതുക. സ്വന്തം ശക്തിയും കഴിവും ഉപയോഗിച്ച് നേടുന്നതാണു നേട്ടം. സൂത്രത്തില്‍ - മറ്റുള്ളവരെ പറ്റിച്ച സാമര്‍ഥ്യത്തോടെ- ഉണ്ടുറങ്ങാന്‍ തക്കം പാര്‍ക്കുന്നവര്‍ കുറുക്കന്മാരെപ്പോലെയും നായ്ക്കളെപ്പോലെയും ജീവിയ്ക്കുന്നു.<br /><br />(നായ്ക്കളും കുറുക്കന്‍‌മാരും ക്ഷമിയ്ക്കുക).<br /><br />ഈ ആശയം ശ്ലോകത്തില്‍ പണ്ടുപണ്ടേ പറഞ്ഞുവെച്ചിട്ടുണ്ട്, ഭര്‍തൃഹരി.<br /><br /><strong><span style="color:#006600;">സ്വല്പസ്നായുവസാവശേഷമലിനം നിര്‍മാംസമപ്യസ്ഥി ഗോഃ</span></strong><br /><strong><span style="color:#006600;">ശ്വാ ലബ്ധ്വാ പരിതോഷമേതി ന തു തത്തസ്യ ക്ഷുധാശാന്തയേ</span></strong><br /><strong><span style="color:#006600;">സിംഹോ ജംബുകമങ്‌കമാഗതമപി ത്യക്ത്വാ നിഹന്തി ദ്വിപം</span></strong><br /><strong><span style="color:#006600;">സര്‍വ്വഃ കൃച്ഛ്രഗതോऽപി വാഞ്ഛതി ജനഃ സത്വാനുരൂപം ഫലം.</span></strong><br />ഭര്‍ത്തൃഹരി, നീതിശതകം.<br /><br />കേരള്‍സ് ഡോട് കോമിനോടു സുഭാഷിതമോതരുത് എന്ന് ആരും പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ.<br /><strong>kerals.com ന്റെ ചെറ്റത്തരത്തിനോടുള്ള എന്റെ പ്രതികരണം. </strong><br />ഒരേസമയം വിവാഹപ്പരസ്യസൈറ്റും അശ്ലീല സൈറ്റും നടത്തിക്കൊണ്ടുപോകുന്ന kerals.com ന്റെ തട്ടിപ്പ്, കുറേപണം അനാഥാലയത്തിനു ദാനം കൊടുത്തു എന്നുകാണിക്കുന്ന രെസീറ്റിലെ തട്ടിപ്പ്, കാശ്മീരിലെ (വ്യാജമെന്നു തോന്നിപ്പിക്കുന്ന) വിലാസം, നെറികേടുകളെ , ജനമദ്ധ്യത്തില്‍ തുറന്നുകാണിയ്ക്കുന്നവരെ തീര്‍ത്തും അപലപനീയമായരീതിയില്‍ തേജോവധം ചെയ്യുക, നാന്നൂറോളം ബ്ലോഗുകളില്‍ നിന്നും പോസ്റ്റുകള്‍ സമ്മതമില്ലാതെ പകര്‍ത്തി, അതുവെച്ചു കാശുണ്ടാക്കുക, അതിനെപ്പറ്റിപ്പരാതിപ്പെട്ടപ്പോള്‍ വാദികളെ പ്രതികളാക്കുന്നമട്ടില്‍ ഉത്തരവാദിത്തത്തില്‍നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുമാറുക..... <strong>കേരള്‍സ് ഡോട് കോമിന്റെ ഈ നെറികേടുകളെ എല്ലാവരും തിരിച്ചറിയുക</strong>. ആരും പറ്റിയ്ക്കപ്പെടാതിരിയ്ക്കട്ടെ, ഇനിയെങ്കിലും.<br /><strong>.......................................................................................................................<br /></strong>*[പഠിത്തത്തിരക്കില്‍, ബ്ലോഗാവ്രതവും കമന്റാവ്രതവും ഒക്കെ എടുത്തിരിയ്ക്കുന്നഞാന്‍, ഇന്ന്, <strong>ഒരു </strong>ബ്ലോഗുപോസ്റ്റ് വായിക്കാം എന്നു തീര്‍ച്ചപ്പെടുത്തി. ചില ബ്ലോഗുകളില്‍ ഒരു പോസ്റ്റില്‍ത്തന്നെ ചുരുങ്ങിയത് മറ്റുപത്തുപോസ്റ്റുകളിലേയ്ക്കും കൂടി നിശ്ചയമായും ലിങ്കുകളുണ്ടാവും, അത്രയും സമയം ബ്ലോഗുവായനക്കെടുത്താല്‍ ഇന്നുപിന്നെ ഉറക്കമൊഴിച്ചു പണിയെടുക്കേണ്ടിവരും. അതുകൊണ്ട് അത്തരം ബ്ലോഗുകളില്‍ പോകുന്നതു സൂക്ഷിച്ചുവേണം എന്നുറപ്പിച്ചിരുന്നു :). ഫേവരൈറ്റ്സില്‍ ഏഴുവരി തള്ളി, പകുത്തെടുത്ത് കണ്ണും പൂട്ടി ക്ലിക്കിക്കിട്ടിയ ഒരു പോസ്റ്റ്, <a href="http://entenaalukettu.blogspot.com/2008/06/blog-post.html"><strong>ഒരൊറ്റപ്പോസ്റ്റ്</strong> </a>വായിച്ചു. വായിച്ചതിന്റെ ഭവിഷ്യത്താണു്, ഈ പോസ്റ്റ്. പടപേടിച്ചു പന്തളത്തുചെന്നാ‍ല്‍, ഇങ്ങനെയിരിയ്ക്കുമെന്നു ബോധ്യമായി].<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-4440141719767054869?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-41157083513770917622008-05-15T17:28:00.004+05:302008-05-15T18:13:29.188+05:30<strong>“<span style="color:#006600;">കാലമായില്ല പോലും...കാലമായില്ല പോലും...</span></strong><br /><strong><span style="color:#006600;">കാലമേയില്ലയല്ലോ കാലവും കാലക്കേടും” </span></strong><br /><br />ഈരടി മനസ്സില്‍ മൂളാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ടു കുറച്ചുനേരമായി.കാത്തുകാത്തിരിയ്ക്കുന്ന ഒരു സംഗതി കിട്ടാതാവുമ്പോള്‍, സമാധാനിയ്ക്കാനുള്ളതാണു ആദ്യത്തെ വരി. കാലമായില്ലത്രേ, സമയമായില്ലത്രേ, എല്ലാറ്റിനും ഒരു കാലവും സമയവും ഒക്കെയുണ്ട് എന്ന് ഓര്‍മ്മിപ്പിയ്ക്കാന്‍. അങ്ങനെയങ്ങനെ ഈയിടെയായി ചിന്തിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതാണ് എന്താണീ കാലം എന്നത്!<br /><br />കാലത്തെപ്പറ്റി ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ആദ്യം മനസ്സില്‍ വരുന്നത്,<br /><br />‘ഭൂതം, ഭാവി, വര്‍ത്തമാനം’ എന്നാണു്. ഒന്നോര്‍ത്താല്‍ ഇതൊക്കെ ഇല്ലാത്തതല്ലേ? ഏതുകാലം ആണു ശരിയ്ക്കുള്ളത്. എല്ലാര്‍ക്കും പെട്ടെന്നു തോന്നും ‘വര്‍ത്തമാനം’ ആണു കാലം എന്ന്. നടന്നുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്നത്, വര്‍ത്തമാനം ആണല്ലോ. എന്നാല്‍ വര്‍ത്തമാനം എന്നാല്‍ എത്രസമയമുണ്ട്. ഒരു ദിവസമോ, അതില്ല, ഇന്നു രാവിലത്തെ കാര്യം രാവിലെ കഴിഞ്ഞല്ലോ. ഈ രാത്രിയില്‍ കാലത്തുവിരിഞ്ഞ ചെമ്പര‍ത്തിപ്പൂ വാടിക്കഴിഞ്ഞു. ചെമ്പരത്തിപ്പൂ ഇപ്പോഴില്ല.<br /><br />വര്‍ത്തമാനകാലം എന്നാല്‍ ഒരു മണിക്കൂറാണോ? ഒരു മിനിട്ടാണോ? ഒരു സെക്കന്റാണോ?<br /><br />“ദാ ഇപ്പോള്‍ ഇതെഴുതുന്ന ഈ ക്ഷണം- ഇതാണു വര്‍ത്തമാനകാലം” -എന്നാണെങ്കില്‍, പറഞ്ഞുതീരുന്നതിന്‍‌മുന്‍പേ ആ ക്ഷണം കഴിഞ്ഞല്ലോ... ദാ പിന്നേയും രണ്ടു ക്ഷണം കൂടി കഴിഞ്ഞുപോയി. അപ്പൊ ഒക്കെ ഒരു തോന്നലാണു്. ശരിയ്ക്കും കയ്യില്‍ കിട്ടുന്ന വര്‍ത്തമാനകാലം എന്നൊന്നില്ല. ഉണ്ടെന്നുപറയുമ്പോഴേയ്ക്കും അത് ‘ഉണ്ടായിരുന്നു’ എന്ന നിലയിലെത്തുന്നു. അപ്പൊ ശരിയ്ക്കും ഉള്ളതു ഭൂതമാണോ? ഭൂതം - എന്നാല്‍ ഭവിച്ചത്- ഉണ്ടായത്- അപ്പോള്‍ ഭൂതകാലമാണോ ഉള്ളകാലം? ഭൂതകാലവും കണ്‍‌മുന്നില്‍ കാണാന്‍ കിട്ടുന്നില്ല. പിന്നെ കാലം എന്നാല്‍ ഏതാണു ശരിയായകാലം? ഇനിയും വരാത്ത ഭാവിയോ? ഹ ഹ വിശ്വസിയ്ക്കാന്‍ കൊള്ളാം... “ഈശ്വരനില്ല” എന്നു പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു മടുത്തവര്‍, ഇനിമുതല്‍ “കാലവും ഇല്ലാത്തതല്ലേ, ഒക്കെ ഒരു തോന്നലല്ലേ” എന്നാലോചിച്ച് ഒരു ഉത്തരം കണ്ടുപിടിയ്ക്കണേ.<br /><br /><br /><a href="http://vakjyothi.blogspot.com/2007/03/blog-post.html">പണ്ടു കുട്ടന്‍ “അമ്മാമാ! നിച്ച് ഭാവീനെ പേട്യാ“ </a>എന്നു പറഞ്ഞതു വെറുതേയോര്‍ത്തുപോവുന്നു. കാലം എന്നതു വെറും സങ്കല്‍പ്പമോ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-4115708351377091762?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-33983362794200405932008-05-11T22:30:00.003+05:302008-05-12T07:42:42.729+05:30<a href="http://vanithalokam.blogspot.com/2008/05/blog-post.html">കവിതാക്ഷരിയില്‍ </a>കവിതചൊല്ലിയ കുഞ്ഞുകൂട്ടുകാര്‍ക്കു സമര്‍പ്പിയ്ക്കാന്‍ ഓര്‍മ്മയില്‍ നിന്നും തപ്പിയെടുത്ത കുറച്ചുവരികള്‍ ഇവിടെ കുറിച്ചിടട്ടേ. അച്ഛനമ്മമാര്‍ ഇതൊന്നു ഈണത്തില്‍ (നിങ്ങള്‍ക്കറിയുന്നവയാവാം) ചൊല്ലിക്കൊടുക്കണേ.<br /><br />ആദ്യം <strong>പവിത്രക്കുട്ടിയ്ക്കും ഇളക്കുട്ടിയ്ക്കും</strong> അതുപോലുള്ള മറ്റു കുട്ടികള്‍ക്കും ചൊല്ലിക്കളിയ്ക്കാന്‍-<br /><span style="color:#ff6600;">*******************************************</span><br /><strong><span style="color:#006600;">1.** തത്തമ്മ**</span></strong><br /><span style="color:#009900;"><strong>പല്ലില്ലാത്തൊരു തത്തമ്മേ</strong><br /><strong>നെല്ലുകൊറിയ്ക്കാന്‍ രസമാണോ?</strong><br /><strong>കാടന്‍‌പൂച്ച വരുന്നുണ്ടേ</strong><br /><strong>വേഗം കൂട്ടിലൊളിച്ചോ നീ.</strong><br /></span><br /><span style="color:#006600;"><span style="color:#ff6666;"><strong>2. **ചെമ്പോത്തുംകാക്ക**</strong> </span></span><span style="color:#000000;">(അറിയുമോ ഈ പക്ഷിയെ?)</span><br /><br /><span style="color:#ff6666;"><strong>ചെമ്പന്‍‌കാക്കേ ചെമ്പോത്തേ,</strong></span><br /><span style="color:#ff6666;"><strong>ഇമ്പത്തില്‍ നീ കൂകില്ലേ</strong></span><br /><span style="color:#ff6666;"><strong>പവിഴം തോല്‍ക്കും കണ്ണാണേ,</strong></span><br /><span style="color:#ff6666;"><strong>പറയാന്‍ വയ്യേ നിന്‍‌ചന്തം!</strong></span><br /><strong><span style="color:#ff6666;"></span></strong><br /><span style="color:#000000;"><strong>3<span style="color:#339999;">. *</span>തവള</strong></span> <span style="color:#663300;">*<br /></span><span style="color:#666600;"><strong>ചാടിച്ചാടി നടക്കും തവളേ</strong></span><br /><span style="color:#666600;"><strong>നേരെ നടക്കാനറിയില്ലേ?</strong></span><br /><span style="color:#666600;"><strong>നേരെ നടക്കാനറിയില്ലെങ്കില്‍</strong></span><br /><span style="color:#666600;"><strong>ഞങ്ങളെ നോക്കി നടന്നൂടേ?</strong></span><br /><br /><span style="color:#666600;">( </span><span style="color:#000000;">ഇതൊക്കെ കുട്ടിക്കാലത്ത്, അമ്മാമന്‍ ഉണ്ടാക്കിച്ചൊല്ലിത്തന്നിരുന്നതാണ്!)</span><br /><span style="color:#ff6600;">*********************************************************************</span><br /><strong>ലിയാന്‍ മുഹമ്മദിനും വിശാഖിനും കോതയ്ക്കും(അമ്മു)</strong> അതുപോലുള്ള മറ്റുകുട്ടികള്‍ക്കും ചൊല്ലിരസിയ്ക്കാന്‍-<br /><br /><strong><span style="color:#3333ff;">**നി</span><span style="color:#33ff33;">റ</span><span style="color:#ff6600;">പ്പ</span><span style="color:#cc0000;">കി</span><span style="color:#663366;">ട്ട്!</span><span style="color:#cc33cc;">**</span></strong> (പേരു തല്‍ക്കാലം ഇങ്ങനെ കൊടുക്കാം)<br /><br /><strong><span style="color:#66cccc;">നീലാകാശം </span><span style="color:#009900;">പീലികള്‍ വിരിയും പച്ചത്തെങ്ങോല</span></strong><br /><strong><span style="color:#ffcc33;">തെളിഞ്ഞമഞ്ഞപ്പൂങ്കുല,</span> <span style="color:#cc0000;">ആകെച്ചുവന്ന റോസാപ്പൂ</span></strong><br /><strong><span style="color:#663300;"><span style="color:#996633;">തവിട്ടുപശുവിന്‍</span> </span><span style="color:#ffccff;">വെളുത്തപാല് കുടിച്ചതില്‍പ്പിന്നെ</span></strong><br /><strong>കറുത്തരാത്രിയിലീനിറമെല്ലാം ഓര്‍ത്തുകിടന്നൂ ഞാന്‍!</strong><br /><strong></strong><br /><br /><span style="color:#666600;"><strong>[</strong>കൂട്ടുകാരേ, ബ്ലൂ, ഗ്രീന്‍, യെല്ലൊ, റെഡ്,... അതൊക്കെ നിങ്ങള്‍ക്കറിയും. നീല, പച്ച, മഞ്ഞ... അതൊക്കെ ശരി. പക്ഷേ, മെറൂണ്‍, മജെന്ത, ഓറഞ്ച്, ഇന്‍ഡിഗോ ഈ കളറുകളും അറിയുമായിരിയ്ക്കും ഇല്ലേ? ഇതിന്റെയൊക്കെ മലയാളപ്പേരറിയാമോ? ഇല്ലെങ്കില്‍ ആദ്യം അച്ഛനമ്മമാരോടു ചോദിയ്ക്കൂ. ഉത്തരം കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞിട്ടുവേണം മറ്റുനിറങ്ങള്‍ക്കു പേരു കണ്ടുപിടിയ്ക്കാന്‍].</span><br /><span style="color:#cc33cc;">******************************************************************************</span><br /><strong><span style="color:#cc0000;"><span style="color:#000000;">മഹാദേവനും മാളവികയ്ക്കും</span> </span><span style="color:#000000;">മറ്റുകൂട്ടുകാര്‍ക്കും</span></strong><span style="color:#000000;"> </span><br /><span style="color:#000000;"><br /></span><span style="color:#ff99ff;"><strong>*അമ്പിളി*</strong></span><br /><span style="color:#ff99ff;"><strong>തുമ്പപ്പൂവിലും തൂമയെഴും നിലാ-</strong></span><br /><span style="color:#ff99ff;"><strong>വന്‍‌പില്‍ തൂകിക്കൊണ്ടാകാശവീഥിയില്‍</strong></span><br /><span style="color:#ff99ff;"><strong>അമ്പിളിപൊങ്ങിനില്‍ക്കുന്നിതാ മര-</strong></span><br /><span style="color:#ff99ff;"><strong>ക്കൊമ്പില്‍ നിന്നു കോലോളം ദൂരത്തില്‍!</strong></span><br /><br /><span style="color:#ff99ff;"><strong>വെള്ളമേഘശകലങ്ങളാം നുര-</strong></span><br /><span style="color:#ff99ff;"><strong>തള്ളിച്ചുകൊണ്ടു ദേവകള്‍ വിണ്ണാകും-</strong></span><br /><span style="color:#ff99ff;"><strong>വെള്ളത്തില്‍ വിളയാടിത്തുഴഞ്ഞുപോം</strong></span><br /><span style="color:#ff99ff;"><strong>വെള്ളിയോടമിതെന്നു തോന്നീടുന്നൂ</strong></span><br /><span style="color:#ff99ff;"><strong></strong></span><br /><br /><span style="color:#ff99ff;"><strong>വിണ്മേല്‍ നിന്നു മന്ദസ്മിതം തൂകുമെന്‍‌‌</strong></span><br /><span style="color:#ff99ff;"><strong>വെണ്മതിക്കൂമ്പേ നിന്നെയീയന്തിയില്‍</strong></span><br /><span style="color:#ff99ff;"><strong>അമ്മതന്നങ്കമേറിയെന്‍ സോദരന്‍</strong></span><br /><span style="color:#ff99ff;"><strong>അമ്മാവാ യെന്നലിഞ്ഞുവിളിയ്ക്കുന്നൂ...</strong></span><br /><br /><br /><br /><br /><p>(ഇനിയുമുണ്ടു വരികള്‍, കേട്ടുപഠിച്ചതും സ്കൂളില്‍ പഠിച്ചതുമൊക്കെയാണ്, കുമാരനാശാന്റേതാണെന്നുതോന്നുന്നു.) </p><p>എല്ലാകുഞ്ഞുകൂട്ടുകാര്‍ക്കും ധാരാളം കവിതകള്‍ ചൊല്ലിച്ചൊല്ലിനടക്കാന്‍ അവസരമുണ്ടാവട്ടെ!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-3398336279420040593?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-85497294821835248592008-04-30T18:03:00.002+05:302008-05-01T12:23:19.033+05:30“അറുപത്തഞ്ചുകഴിഞ്ഞ <strong>വൃദ്ധന്മാരെല്ലാം</strong> ഈ വരിയില്‍ നില്‍ക്കുക, നിങ്ങള്‍ക്കുള്ള ടിക്കറ്റ് വേഗം നല്‍കുന്നതായിരിയ്ക്കും”‍ എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ അറുപത്തഞ്ചുകഴിഞ്ഞ ആര്‍ക്കും അത്ര രുചിയ്ക്കുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല. ടിക്കറ്റു വേഗം കൈക്കലാക്കുന്നതില്‍ ജാള്യമൊന്നുമുണ്ടായിട്ടല്ല, മറിച്ച് ‘വൃദ്ധന്‍’ എന്നു വിളിയ്ക്കുന്നത് ഇഷ്ടമല്ല, അതാണു കാര്യം.<br /><br /><strong>വൃദ്ധന്‍ </strong>എന്ന വാക്കുകേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ‘<strong>വയസ്സന്‍’</strong> എന്ന മങ്ങിയ അര്‍ത്ഥം മാത്രമേ ഈയിടെയായി നാം ആലോചിയ്ക്കുന്നുള്ളൂ. എന്നാല്‍ <strong>വൃദ്ധന്‍ </strong>എന്നവാക്കിന്നു കുറച്ചുകൂടി വെളിച്ചമുണ്ട്, തെളിച്ചവും.<br /><br /><span style="color:#006600;"><strong>വര്‍ദ്ധിച്ചവന്‍, (എല്ലാനിലയിലും) വളര്‍ന്നവന്‍, വലിയവന്‍, വലുതായവന്‍, </strong></span>എന്നൊക്കെയാണര്‍ത്ഥം. ജീവിതയാത്രയില്‍ എല്ലാനിലയിലും വളരുകയും വലുതാവുകയും ചെയ്തവന്‍ എന്നാല്‍ വിജയിച്ചവന്‍ എന്നും സംതൃപ്തന്‍ എന്നും ഒക്കെ ആ വാക്കുകൊണ്ടു കിട്ടാവുന്ന അര്‍ഥങ്ങളാണ് എന്നു തോന്നുന്നു. സംസ്കൃതത്തില്‍ അതൊരു ബഹുമാനസൂചകമായ പദമാണു്. വൃദ്ധന്മാരും ജ്ഞാനവൃദ്ധന്മാരും ഒക്കെ ഒരു സദസ്സിന്റെ അലങ്കാരമായിട്ടാണു കരുതുക പതിവ്.<br /><br />എന്നാല്‍, ‘കാലം ചെല്ലുന്തോറും പലവാക്കുകള്‍ക്കും മൂല്യം ചോര്‍ന്നുപോകുന്നില്ലേ‘ എന്ന സംശയം അസ്ഥാനത്തല്ലെന്നു തോന്നുന്നു. വൃദ്ധന്‍ എന്നാല്‍ (വെറും) വയസ്സന്‍ എന്നുമാത്രമാണു മനസ്സില്‍ വരുന്നത്. അത്രയും വയസ്സുകൊണ്ടു ആ വ്യക്തിയ്ക്കുണ്ടായ വളര്‍ച്ചയോ വിജയമോ ഒന്നും മനസ്സിലേയ്ക്കെത്തുന്നില്ല. അതൊക്കെ എവിടെയാണാവോ ചോര്‍ന്നുപോയത്?<br /><br />കാലംകൊണ്ടു കോലം മാറുന്നതിനെ ചെറുക്കാന്‍ പറ്റുമോ? ഇല്ല.<br />ഇനി ഒരു പത്തമ്പതുകൊല്ലം കഴിഞ്ഞാല്‍ പൊതുസ്ഥലത്തു വെള്ളം കുടി നിരോധിയ്ക്കാന്‍ നിയമം പാസ്സാക്കുമോ ആവോ!<br /><br />(ഈ പരമ്പരയില്‍ അടുത്തത് “അഗ്നി” )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-8549729482183524859?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-79519084858981064562008-04-07T22:36:00.010+05:302008-04-10T11:59:54.589+05:30<span style="color:#3333ff;">സത്യം ജ്ഞാനമനന്തം നിത്യമനാകാശം പരമാകാശം </span><br /><span style="color:#3333ff;">ഗോഷ്ഠപ്രാങ്കണരിംഖണലോലമനായാസം പരമായാസം</span> <br /><span style="color:#3333ff;">മായാകല്‍പ്പിതനാനാകാരമനാകാരം പരമാകാരം</span> <br /><span style="color:#3333ff;">ക്ഷ്മാമാനാഥമനാഥം പ്രണമത ഗോവിന്ദം പരമാനന്ദം!</span><br /><br />മൂന്നുവയസ്സേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ അന്നു വല്യേട്ടന്, അച്ഛന്‍ എവിടെനിന്നോഎഴുതിയെടുത്തുകൊണ്ടുവന്ന ഈ ശ്ലോകം ചൊല്ലിക്കേള്‍പ്പിയ്ക്കുമ്പോള്‍(പറഞ്ഞുകേള്‍ക്കുന്നതാണേ). കടലാസുപെന്‍സില്‍കൊണ്ടു എഴുതിയെടുത്ത കടലാസ്, പഠിയ്ക്കാന്‍ ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല, ചൊല്ലിക്കേള്‍ക്കുന്നതു പഠിയ്ക്കുക- അതായിരുന്നു രീതി. ഏട്ടന്മാര്‍ ചൊല്ലുന്നതുകേട്ടുകേട്ടാണു ഞാന്‍ പല ശ്ലോകങ്ങളും പഠിച്ചത്. ആയിടെയാണു കോഴിക്കോടു അക്ഷരശ്ലോകകലാസമിതി എന്നൊരു സമിതിയുണ്ടെന്നും ആ സമിതി എല്ലാ കൊല്ലവും കുട്ടികള്‍ക്കുവേണ്ടി അക്ഷരശ്ലോകമത്സരം നടത്താറുണ്ടെന്നും അറിഞ്ഞത്. സമിതിയുടെ നടത്തിപ്പുകാരനായ ശ്രീ. കെ. ശങ്കരനാരായണന്‍ എന്ന ശ്ലോകപ്രതിഭ എല്ലാകൊല്ലവും വീട്ടില്‍‌വന്ന് വിവരമറിയിയ്ക്കുകയും ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികളെല്ലാവരും പതിവായി പങ്കെടുത്തുപോരുകയും ചെയ്തിരുന്നു. അതു കുട്ടികള്‍ക്കെല്ലാം നല്ലൊരു വേദിയൊരുക്കിത്തന്നു. അങ്ങനെയങ്ങനെ ശ്ലോകകൌതുകം ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളില്‍ വളര്‍ന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു. കൂട്ടത്തിലുള്ളവര്‍ നല്ല ശ്ലോകങ്ങളും ശ്ലോകങ്ങളല്ലാത്ത കവിതകളും ഒക്കെ എഴുതാന്‍ മിടുക്കുള്ളവരായിവന്നു. മറ്റുതിരക്കുകള്‍ക്കിടയിലും ഇപ്പോഴും ഒരു കൌതുകമായി ഈ കലാവാസന കൊണ്ടുനടക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അക്ഷരശ്ലോകകലയ്ക്കും കലാസമിതിയ്ക്കും ഇതില്‍ വളരെ വലിയ പങ്കുണ്ടു്. കോഴിക്കോട് അക്ഷരശ്ലോകകലാസമിതി ഇപ്പോഴും ശ്രീ. ശങ്കരനാരായണന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ ഓജസ്സോടെ, ഉന്മിഷത്തായി നടന്നുവരുന്നുണ്ട്. മാര്‍ച്ച് ഇരുപത്തൊന്നാം തിയ്യതിയിലെ മാതൃഭൂമിയില്‍ വന്ന വാര്‍ത്ത ഇതോടൊപ്പം വെയ്ക്കുന്നു.<br /></p><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jcUFATmCnD0/R_pWqD1KplI/AAAAAAAAABU/5gG9QALNA9c/s1600-h/scan0002.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5186553201453344338" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jcUFATmCnD0/R_pWqD1KplI/AAAAAAAAABU/5gG9QALNA9c/s320/scan0002.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_jcUFATmCnD0/R_pWqT1KpmI/AAAAAAAAABc/vHjvNiP73AE/s1600-h/scan0003.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5186553205748311650" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_jcUFATmCnD0/R_pWqT1KpmI/AAAAAAAAABc/vHjvNiP73AE/s320/scan0003.jpg" border="0" /></a><br />കൂട്ടത്തില്‍പ്പറയട്ടേ, ഈ കലാസമിതി തന്ന ശ്ലോകാന്തരീക്ഷം ഇപ്പോഴും മറ്റുപലര്‍ക്കുമെന്നപോലെ എനിയ്ക്കു ഉമേഷ് ജി,വിശ്വം ജി, രാജേഷ് ജി തുടങ്ങിയവരുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള യാഹൂ അക്ഷരശ്ലോകം ഗ്രൂപ്പ് നല്‍കിവരുന്നുണ്ട്. ഞാന്‍ ആദ്യമായി ഒരു ശ്ലോകം രചിച്ചുനോക്കിയത്, ഈ വേദിയിലാണു്. പിന്നീടു പലപ്പോഴായി പലശ്ലോകങ്ങളും എഴുതാനും ഈ വേദിയില്‍ ചൊല്ലാനും അവസരം കിട്ടി. അതൊരു ഭാഗ്യമായി കരുതുന്നു. [യാഹൂ <a href="http://aksharaslokam.blogspot.com/">അക്ഷരശ്ലോകക്കൂട്ട</a>ത്തില്‍ പലരും ശ്ലോകം എഴുതുന്നവരായിട്ടുണ്ടു്. ബ്ലോഗുകളില്‍ <a href="http://nellikka.blogspot.com/2008/04/ampaththonnu.html">നെല്ലിയ്ക്കയിലും</a> <a href="http://pcmadhuraj.blogspot.com/">ഉറിയിലും</a> നല്ല ശ്ലോകങ്ങള്‍ കിട്ടും].<br /><br /><br />ശ്ലോകഗ്രൂപ്പില്‍ ഈയിടെ അയ്യായിരം ശ്ലോകം തികയാറായപ്പോള്‍‍ കൂട്ടത്തലവനായ ഉമേഷ് ജി ഒരു ആശയം മുന്നോട്ടുവെച്ചു. 4990 മുതല്‍ 5000 വരെയുള്ളശ്ലോകങ്ങള്‍ ശ്ലോകികള്‍ സ്വയം ഉണ്ടാക്കിച്ചൊല്ലുന്നവയായിരിയ്ക്കണം. മാത്രമല്ല, ആ ശ്ലോകങ്ങള്‍ നിശ്ചിതവൃത്തങ്ങളിലുള്ളവയുമായിരിയ്ക്കണം, എന്ന്. എല്ലാവരിലും ഉത്സാഹവും ആവേശവും നിറച്ചുകൊണ്ട്, ശ്ലോകപ്പെരുമഴ തകര്‍ത്താര്‍ക്കുകയായിരുന്നു, അയ്യായിരാമത്തേതായി ഒരു ശ്ലോകം രൂപമെടുത്തതു ഞാന്‍ ചൊല്ലിയതു താഴെ.<br /><br /><span style="color:#cc0000;">അമ്പത്തൊന്നക്ഷരാദിപ്പെരുമഴ പൊഴിവൂ, കമ്പിതക്കോളിളക്ക-</span><br /><span style="color:#cc0000;">ക്കമ്പത്തമ്പോടു തുമ്പോലകളിലുതിരുമഞ്ചായിരം സൂര്യദീപം</span><br /><span style="color:#cc0000;">വമ്പത്താനന്തര്‍ജാലം! ചെറുതിട വിടവില്‍ജ്ജാലകം തള്ളിനോക്കീ-</span><br /><span style="color:#cc0000;">ട്ടിമ്പത്താലമ്പരന്നേ, നവിടെയൊരു മഹാശ്ലോകവാരാശി കാണ്‍കേ!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-7951908485898106456?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-38634286555770631662008-03-23T20:12:00.005+05:302008-08-30T19:41:11.263+05:30<div>കുറച്ചുദിവസം മുന്‍‌പ് ‘ദിനപ്പത്ര’മോ ‘ദിനപത്രമോ’ ശരി എന്നതിനെപ്പറ്റി ചര്‍ച്ച നടന്നിരുന്നു. അവിടെ ഞാന്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയ അഭിപ്രായം വാഗ്‌ജ്യോതിയില്‍ സൂക്ഷിക്കണമെന്നുള്ളതുകൊണ്ട്, ഒരു ലേഖനമൊന്നും ആക്കാന്‍ സാധിച്ചില്ലെങ്കില്‍ക്കൂടി ഇവിടെ ഒരു പോസ്റ്റ് ആയി വെയ്ക്കുന്നു.</div><div> </div><div> </div><div> </div><br /><div>ചന്ദ്രകലയും ദിനപത്രവും ശരിയാണു്, സംസ്കൃതനിയമം അങ്ങനെയായതുകൊണ്ടു്.<br />ചന്ദ്രക്കലയും ദിനപ്പത്രവും മലയാളത്തില്‍ ശരിയാണു്, അങ്ങനെ ധാരാളമായി പ്രയോഗം നിലവിലുള്ളതുകൊണ്ടു്-<br />ഇങ്ങനെപറയാനാണെനിയ്ക്കിഷ്ടം. നിയമത്തില്‍ വെള്ളം ചേര്‍ക്കാന്‍ തോന്നുന്നില്ല.<br />‘ദിനം‘ എന്നതും ‘പത്രം‘ എന്നതും മലയാളം സ്വാംശീകരിച്ചപദങ്ങളാണല്ലോ, അതുകൊണ്ടു്,തനിമലയാള‘പ്പ’ദങ്ങളേപ്പോലെ, ദിനപ്പത്രം എന്നു സന്ധിചേരട്ടെ, എന്നു നിയമപരിഷ്കാരം വരുത്തണോ? എന്നു ചര്‍ച്ചയില്‍ ഉന്നയിക്കപ്പെട്ട ഒരു പ്രധാന ചോദ്യമായിരുന്നു. നിയമപരിഷ്കാരം വേണ്ട എന്നാണെനിയ്ക്കു തോന്നുന്നത്.<br />നിയമം ഇളവുചെയ്താല്‍,<br />വീരപ്പുരുഷന്‍, ദീര്‍ഘക്കായന്‍, ദീര്‍ഘബ്ബാഹു താരസ്സുന്ദരി, വീരഗ്ഗജം പരമപ്പാവനം ഗഹനക്കാനനം ഉന്നതത്തലം ഗഗനത്തലം ഹരിതപ്പത്രം ജീര്‍ണ്ണപ്പത്രം ബാലക്കൃഷ്ണന്‍, ദ്രുതക്കവിത, സുന്ദരഗ്ഗാനം, ചിത്രക്കല, ലവണജ്ജലം, ജലജ്ജീവി, കാലബ്ബോധം, സാമാന്യബ്ബുദ്ധി, സാധാരണപ്പക്ഷം, പ്രതിപ്പക്ഷം, ന്യൂനപ്പക്ഷം, ഭൂരിപ്പക്ഷം…..…..……ഇവരെല്ലാം കൂടി ഒരുമിച്ചാക്രമിച്ചാലോ? ആലോചിച്ചിട്ടു പേടിയാകുന്നു.<br /><br />ഭാഷാ അദ്ധ്യാപകരും ഭാഷയെ ഒരു വിഷയമായി കൊണ്ടുനടക്കുന്ന എഴുത്തുകാരും ഭാഷാനിയമങ്ങള്‍ കഴിയുന്നതും ശ്രദ്ധിച്ചുപാലിയ്ക്കണം എന്നാണു് എനിയ്ക്കു പറയാനുള്ളത്. പക്ഷേ ഈ വകുപ്പില്‍ പെടാത്തവര്‍ക്കും ഭാഷ ഉപയോഗിക്കണമല്ലോ. ഭാഷകൊണ്ടു ആശയവിനിമയം നടക്കണം എന്ന ‘പരിമിതമായ’ ലക്ഷ്‌യം സാധിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ ഏതുപ്രയോഗവും ശരിതന്നെ.പ്രാദേശികഭേദങ്ങളും വ്യക്തിഗത ഭേദങ്ങളും ആ ഒരു തലത്തില്‍നിന്നുനോക്കിയാല്‍ തികച്ചും ശരിയാണ്.<br />“ജ്ജ് ന്റെ ബുക്ക് കണ്ടിന്യോ?” , “ണ്ണി വ്‌ടെ വരി, നിയ്ക്കൊരൂട്ടം പറയാണ്ട്‌….“ഇതൊക്കെ ശരിതന്നെ…<br />എന്നാല്‍ പൊതുജനത്തോടു ആശയവിനിമയം ചെയ്യാന്‍ ഈ ഭാഷ അംഗീകൃതരൂപമായി കല്‍പ്പിക്കാറില്ല. ആ ഭാഷാരൂപങ്ങളൊന്നും തെറ്റായതുകൊണ്ടല്ല. അവ ഒരു ‘ചെറിയ വട്ടത്തിനുള്ളിലെ ശരി‘ ആണെന്നതുകൊണ്ടാണ്, ‘പൊതുഅംഗീകാരം’ കിട്ടാത്തത്.<br />ഭാഷാ അദ്ധ്യാപകരും എഴുത്തുകാരും ഭാഷയെ ‘ഗൌരവമായി’ സമീപിയ്ക്കണം. വ്യാകരണനിയമങ്ങളില്‍ ഇളവുവരുത്താം എന്നു ഭാഷാപണ്ഡിതര്‍ തന്നെ തീരുമാനിച്ചാല്‍, മേല്‍പ്പറഞ്ഞ പദക്കൂട്ടങ്ങള്‍ മുഴച്ചിരിയ്ക്കും.<br /><br />ദിനപ്പത്രവും ചന്ദ്രക്കലയും ധാരാളമായി പ്രയോഗിച്ചുകണ്ടിട്ടുള്ളതുകൊണ്ട്‌ അവ മലയാളഭാഷയില്‍ ശരിയായ പ്രയോഗമാണു്. ഈ പദങ്ങളെപ്പോലെ (മലയാളപദം/മലയാളപ്പദം?) മറ്റുപദങ്ങള്‍ ജനസമൂഹത്തില്‍ പ്രചുരപ്രചാരം നേടുന്നമുറയ്ക്ക്, കാലം കുറച്ചുകൂടിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ അവയെ ഓരോന്നിനെയായി, ‘ശരിയാക്കാം’.അതാവും നല്ലത്.ഭാഷാപണ്ഡിതര്‍ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന അഭിപ്രായങ്ങളും എടുക്കുന്ന തീരുമാനങ്ങളും ഭാഷയില്‍ ‘അവ്യവസ്ഥ- അരാജകത്വം’ഉണ്ടാക്കാന്‍ കാരണമാവരുത്‌.<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-3863428655577063166?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-77391465282658543242008-03-11T10:00:00.007+05:302008-04-04T22:01:46.635+05:30കുഞ്ചന്‍‌നമ്പ്യാര്‍ തന്റ്റെ കുട്ടിക്കാലത്തു് എഴുതിയ കൃതിയാണു ശ്രീകൃഷ്ണചരിതം മണിപ്രവാളമെന്നു കേട്ടിട്ടുണ്ടു്. വരികളില്‍ അക്ഷരമൊപ്പിയ്ക്കാന്‍ വേണ്ടി എവിടേയും തിരുകിക്കയറ്റാവുന്ന വാക്കുകള്‍ ഈ കൃതിയില്‍ ധാരാളമുള്ളതുകൊണ്ടാവാം, പല സാഹിത്യവിമര്‍ശകരും ഒരു കാവ്യം എന്ന നിലയ്ക്ക് ഈ കൃതിയെ എണ്ണുന്നില്ല. എന്നാല്‍ ആ ഒരു ന്യൂനത ഉണ്ടെന്നുവെച്ച് ഇത്രയും മഹത്തായ ഒരു കൃതി പഠിയ്ക്കപ്പെടാതെ പോകരുതെന്നും ചില പണ്ഡിതര്‍ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. അതീവസാധാരണമായ ഒഴുക്കും ലാളിത്യവും കൊണ്ടു് അതിന്റെ മാഹാത്മ്യം നമ്മുടെ ശ്രദ്ധയില്‍പ്പെടാതെപോകുന്നതാണു്. പണ്ടുകാലത്ത്, ഇതിലെ പലസര്‍ഗ്ഗങ്ങളും പാഠ്യപദ്ധതിയില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിരുന്നു. പദസമ്പത്തു്, ഉച്ചാരണശുദ്ധി, ജീവിതമൂല്യങ്ങള്‍ എന്നിവ പകര്‍ന്നുനല്‍കി മലയാളിയുടെ ഹൃദയത്തെ പോഷിപ്പിയ്ക്കുന്നതില്‍ സുപ്രധാനപങ്കുവഹിച്ചിട്ടുണ്ടു് ഈ കൃതിയെന്നും ഒരു മഹാകാവ്യം എന്ന നിലയില്‍ നോക്കിക്കാണേണ്ട കൃതിയാണിതെന്നും കെ. പി. നാരായണപ്പിഷാരടി അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടു്.<br /><br /><strong>ശ്രീകൃഷ്ണചരിതം മണിപ്രവാളത്തിലെ ലോകോക്തികള്‍ പെറുക്കിയെടുത്ത് ഇവിടെ വെയ്ക്കട്ടേ. </strong><br /><p><strong><span style="color:#339999;">1. മലകളിളകിലും മഹാജനാനാം</span></strong></p><p><span style="color:#339999;"><strong>മനമിളകാ, ചപലോക്തി കേള്‍ക്കിലും കേള്‍!</strong></span></p><p><strong><span style="color:#006600;">2. ശിവ ശിവ! ദുര്‍ജ്ജനഭാരമേവ ഭാരം</span></strong></p><p><strong><span style="color:#33cc00;">3. അസുവിനു സമയായ ധാത്രിതന്റെ</span></strong></p><p><strong><span style="color:#33cc00;">വ്യസനമഹോ ഭഗവാന്‍ സഹിയ്ക്കുമോ താന്‍? </span></strong></p><p><strong><span style="color:#009900;">4. അരുതരുതു വധൂവധം മഹാത്മന്‍</span></strong></p><p><strong><span style="color:#009900;">ദുരിതമകപ്പെടുമിപ്രകാരമായാല്‍</span></strong></p><p><strong><span style="color:#66cccc;">5. യുവതികളെവധിയ്ക്ക യോഗ്യമോ താ-</span></strong></p><p><strong><span style="color:#66cccc;">നവരതിദുഷ്ടകളെങ്കിലും നരേന്ദ്ര?</span></strong></p><p><strong><span style="color:#33cc00;">6.ജനനമരണമെന്നതിജ്ജനാനാ-</span></strong></p><p><strong><span style="color:#33cc00;">മനുഭവമെന്നതിനെന്തെടോ വിവാദം?</span></strong></p><p><strong><span style="color:#33cc00;">മരണദിവസവും ശിരസ്സിലാക്കി-</span></strong></p><p><strong><span style="color:#33cc00;">ദ്ധരണിതലം പ്രവിശന്തി മാനുഷന്മാര്‍</span></strong></p><p><strong><span style="color:#006600;">7.മരണമൊരുവനും വരാത്തതല്ലെ-</span></strong></p><p><strong><span style="color:#006600;">ന്നറിക ഭവാന്‍, അറിവുള്ള ചാരുബുദ്ധേ</span></strong></p><p><strong><span style="color:#66cccc;">8. സുലഭമഹോ ഗുണികള്‍ക്കു വാഞ്ച്ഛിതാര്‍ഥം</span></strong></p><p><strong><span style="color:#006600;">9. ജ്ഞാനം മനസ്സില്‍ ജനിയായ്കമൂലം</span></strong></p><p><strong><span style="color:#006600;">ഞാനെന്നഹംഭാവമഹോ ജനാനാം</span></strong></p><p><strong><span style="color:#666600;">10.കാമാദിഷഡ്കം ബഹുദുഃഖമൂലം</span></strong></p><p><strong><span style="color:#006600;">11.പരാക്രമം സ്ത്രീകളിലല്ലവേണ്ടൂ</span></strong></p><p><strong><span style="color:#66cccc;">12. ഒരിയ്ക്കലുണ്ടേവനുമാത്മനാശം</span></strong></p><p><strong><span style="color:#66cccc;">ജരയ്ക്കുമുന്‍പേ മരണം മനോജ്ഞം</span></strong></p><p><span style="color:#339999;"><strong>13. ജലത്തിലെപ്പോളകളെന്നപോലെ<br />ചലം മനുഷ്യര്‍ക്കു ശരീരബന്ധം<br />കുലം ബലം പുത്രകളത്രജാലം<br />ഫലം വരാ, മൃത്യു വരും ദശായാം</strong></span></p><p><strong><span style="color:#999900;">14. തായാട്ടുകാട്ടുന്ന ശിശുക്കളെത്താന്‍</span></strong></p><p><strong><span style="color:#999900;">താഡിച്ചു ശിക്ഷിച്ചു വളര്‍ത്തവേണം</span></strong></p><p><strong><span style="color:#009900;">15. ദാരിദ്ര്യമെന്നുള്ളതറിഞ്ഞവര്‍ക്കേ</span></strong></p><p><strong><span style="color:#009900;">പാരില്‍ പ്പരക്ലേശവിവേകമുള്ളൂ</span></strong></p><p><strong><span style="color:#666666;">16. അതിക്രമം മേ, ലിനി വേലിതന്നെ</span></strong></p><p><strong><span style="color:#666666;">വിതച്ച പുഞ്ചയ്ക്കു വിനാശമൂലം</span></strong></p><p><strong><span style="color:#009900;">17. കണ്ടാലിരക്കുന്ന ജനങ്ങളുണ്ടോ</span></strong></p><p><strong><span style="color:#009900;">കക്കാന്‍ മടിയ്ക്കുന്നു തരം വരുമ്പോള്‍</span></strong></p><p><strong><span style="color:#339999;">18. ചെറുപ്പകാലങ്ങളിലുള്ള ശീലം</span></strong></p><p><strong><span style="color:#339999;">മറക്കുമോ മാനുഷരുള്ളകാലം</span></strong></p><p><strong><span style="color:#339999;">കാരസ്കരത്തിന്‍ കുരു പാലിലിട്ടാല്‍</span></strong></p><p><strong><span style="color:#339999;">കാലാന്തരേ കയ്പ്പു ശമിപ്പതുണ്ടോ?</span></strong></p><p><strong><span style="color:#33cc00;">19. മുന്‍പേ ഗമിച്ചീടിന ഗോവുതന്റെ</span></strong></p><p><strong><span style="color:#33cc00;">പിമ്പേ ഗമിയ്ക്കും ബഹുഗോക്കളെല്ലാം</span></strong></p><p><span style="color:#339999;"><strong>20.ഒരുത്തനുണ്ടാക്കിന ദുഷ്പ്രവാദം</strong></span></p><p><span style="color:#339999;"><strong>പരത്തുവാനാളുകളുണ്ടസംഖ്യം</strong></span></p><p><strong><span style="color:#009900;">21. കഷ്ടിച്ചു കൃത്യം കഴിയുന്നവന്നും</span></strong></p><p><strong><span style="color:#009900;">അഷ്ടിയ്ക്കുമുട്ടാതെവസിപ്പവന്നും</span></strong></p><p><strong><span style="color:#009900;">കെട്ടിദ്ധനം നേടിയിരിപ്പവന്നും</span></strong></p><p><strong><span style="color:#009900;">പെട്ടെന്നുതുല്യം ഖലു വൃത്തിദുഃഖം</span></strong></p><p><strong><span style="color:#00cccc;">22. കര്‍മ്മാനുകൂലം ഫല, മിന്നൊഴിപ്പാന്‍</span></strong></p><p><strong><span style="color:#00cccc;">നമ്മാലസാദ്ധ്യം ധരണീസുരേന്ദ്ര!</span></strong></p><p><atomicelement id="ms__id94"><span style="color:#6600cc;"></span></atomicelement></p><p><atomicelement id="ms__id95"><span style="color:#6600cc;"></span></atomicelement></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-7739146528265854324?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-25688387705594364562008-03-04T23:30:00.003+05:302008-03-07T18:55:15.265+05:30<div align="left">ഈ ലോകത്തു് മാറ്റമില്ലാത്തതായി ഒന്നുമില്ല. മാറ്റത്തിനെ എതിര്‍ക്കരുത്, അഥവാ മാറ്റങ്ങള്‍ക്കു പുറംതിരിഞ്ഞുനിന്നിട്ടു കാര്യമില്ല. കാലത്തിനനുസരിച്ച് എല്ലാറ്റിനും മാറ്റം വരും. ശരി.</div><div align="left">ഇനി, ഇന്റര്‍നെറ്റ് എഴുത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍, മലയാളഭാഷയുടെ ‘പരിണാമവും പുരോഗതിയും’ എന്ന വിഷയത്തെപ്പറ്റി എന്റെ ചിതറിയ ചിന്തകള്‍-<br />പരിണാമം എന്നതു സ്വാഭാവികമാവണം. ചിത്രശലഭത്തിന്റെ മുട്ട, പുഴുവായി-പ്യൂപ്പയായി-ശലഭമായി, താരതമ്യേന കൂടുതല്‍ നിലനില്‍ക്കാന്‍ കെല്‍പ്പുള്ള ഒരു ജീവിയായി (ഉള്ള സങ്കേതങ്ങള്‍ കൊണ്ടു പറ്റാവുന്നത്ര വികസിച്ച ഒരു ജീവിയായി) പരിണമിക്കുന്നു. പ്രകൃതി തീരുമാനിച്ച ‘കാലം’ - ‘ഇടവേള’ - ഈ പരിണാമത്തിന്റെ അത്യന്താപേക്ഷിതമായ ഒരു ഘടകമാണു്. രണ്ടുദിവസം നേരത്തേ ശലഭം പുറത്തുവരട്ടേ, ഒന്നു സഹായിച്ചുകൊടുത്തേയ്ക്കാം എന്നു കരുതി, ‘പ്യൂപ്പക്കൂടു‘ പൊട്ടിച്ചുകൊടുക്കുന്നത് ബുദ്ധിപരമായ പ്രവൃത്തിയല്ല. </div><p align="left">സ്വാഭാവിക പരിണാമം (transformation) അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കപ്പെടുന്ന ‘മാറ്റം’ അല്ല. സ്വാഭാവികപരിതസ്ഥിതിയില്‍ കാലത്തിന്റെ മാറ്റം ഉള്‍ക്കൊണ്ട്, കൂടുതല്‍ സ്ഥിരതയോടെ നിലനില്‍ക്കാന്‍ സഹായിക്കുന്ന (balanced ആയ) ഒരു അവസ്ഥയിലേയ്ക്കാണ് എത്തുന്നതെങ്കില്‍ ആ മാറ്റം, ആ പരിണാമം പുരോഗതിയിലേയ്ക്കാണു്. കൂടുതല്‍ ശിഥിലമായ അസ്ഥിരമായ ഒരു അവസ്ഥയിലേയ്ക്കാണു മാറ്റങ്ങള്‍ നയിക്കുന്നതെങ്കില്‍, അതിനെ പുരോഗതി എന്നു വിളിയ്ക്കാനാവില്ല. എന്നാലും എല്ലാറ്റിനും ‘ക്ഷയം’, ‘നാശം’ എന്നീ അവസ്ഥകളുമുണ്ടല്ലോ. അതും പ്രകൃതിനിയമമാണ്. ഒന്നും ഒരിയ്ക്കലും നശിയ്ക്കരുത് എന്നു വിചാരിയ്ക്കുന്നതും വിഡ്ഢിത്തമാവും. എന്നാല്‍ ഒരുകാര്യം നമ്മള്‍ ശ്രദ്ധിയ്ക്കേണ്ടതുണ്ട്. സമൂഹത്തില്‍ നല്ലരീതിയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിയ്ക്കുന്ന, പോരായ്മകളെ അതിജിവിച്ചു മുന്നേറുന്ന ഒരു സംരംഭം നമ്മളായിട്ടു നാശത്തിലേയ്ക്ക്- ശൈഥില്യത്തിലേയ്ക്ക് തള്ളിവിടരുതു്. നമുക്കു കൂടി ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള (പ്രകൃതിയുടെ മാത്രം അധിനതയിലല്ലാത്ത) കാര്യങ്ങളില്‍, വീണ്ടുവിചാരമില്ലാത്ത പ്രവൃത്തികള്‍ നമ്മുടെ ഭാഗത്തുനിന്നുണ്ടാവരുതു്.</p><p align="left">ഭാഷയില്‍ വരുന്ന മാറ്റങ്ങള്‍ സ്വാഭാവികമാവണം. ഭാഷകൊണ്ടു ഏറ്റവും നന്നായി ആശയവിനിമയം നടക്കുന്നത്, വക്താവും ശ്രോതാവും ഒരു പൊതുവായ , അഥവാ സമാനമായ പശ്ചാത്തലം പങ്കിടുമ്പോഴാണു്. </p><p align="left">ഉദാഹരണം പറയാം. ഒരുവയസ്സു പ്രായമായ കുട്ടി സ്വന്തം വീട്ടിനുള്ളില്‍ അഥവാ സ്വന്തം അമ്മയോട്‌ (കൂടുതലത്സ്അമയം അടുത്തുണ്ടാവുന്ന വ്യക്തിയോടു്) ആശയവിനിമയം നടത്തുന്നുണ്ടു്. അവിടെ വ്യാകരണംവേണ്ട, വാക്യങ്ങളോ വാക്കുകളോ വേണ്ട, ചുരുക്കം ചില അക്ഷരങ്ങള്‍ - അതുതന്നെ ധാരാളം. ആ ‘ഠ‘ വട്ടത്തിനുള്ളില്‍ ആശയവിനിമയത്തിനു ‘നിയമാവലികള്‍’ ഉള്ള ഭാഷ അത്യാവശ്യമില്ല. എന്നാല്‍ മറ്റൊരു ചുറ്റുപാടില്‍, മറ്റു ശ്രോതാക്കളോട് ‌അതേ അക്ഷരങ്ങളും ആംഗ്യങ്ങളും കൊണ്ട് ആ കുട്ടിയ്ക്കു ആശയം വിനിമയം ചെയ്യാന്‍ സാധ്യമല്ല. തന്നെ മനസ്സിലാക്കുന്നവരുടെ ഇടയില്‍ ആശയവിനിമയം ചെയ്യാന്‍ അധികം ഔപചാരികതകളും നിയന്ത്രണങ്ങളും ആവശ്യമില്ല. തെറ്റിദ്ധരിയ്ക്കപ്പെടാനുള്ള സാഹചര്യം അവിടെ കുറവായതുകൊണ്ടാണതുസാദ്ധ്യമാവുന്നതു്. എന്തുകൊണ്ടാണങ്ങിനെ എന്നുചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ഒരേ മാനസിക പശ്ചാത്തലം പങ്കിടുന്ന ഘട്ടത്തില്‍ പറയുന്നവള്‍ ഉദ്ദേശിയ്ക്കുന്ന അര്‍ത്ഥം തന്നെ കേള്‍ക്കുന്നവളും(നും) മനസ്സിലാക്കും. ഉദ്ദേശിയ്ക്കുന്ന അര്‍ഥത്തിന്റ്റെ വിപരീതം പറഞ്ഞാല്‍പ്പോലും ഉദ്ദേശിച്ച അര്‍ഥം തന്നെ മനസ്സിലായിക്കോളും. ഈ ‘പൊതുവായ പശ്ചാത്തലം പങ്കിടാത്ത അവസ്ഥയില്‍’ ഭാഷകൊണ്ടു കൂടുതല്‍ കാര്യക്ഷമമായി (എഫിഷ്യന്റ് ആയി), ഫലവത്തായി (ഇഫക്റ്റീവ് ആയി), ആശയവിനിമയം സാദ്ധ്യമാക്കാന്‍‌വേണ്ടിയാണു് ഭാഷാപ്രയോഗത്തില്‍ നിയന്ത്രണങ്ങളും നിയമങ്ങളും ഒക്കെ ഉണ്ടായതു്. </p><p align="left">ഭാഷ ഓരോചെറിയ സമൂഹത്തിലും കാലക്രമേണ- വേണ്ടത്ര സമയമെടുത്ത്, (നിയമസഭ നിയമം പാസാക്കാതെതന്നെ) രൂപപ്പെട്ടുവന്നതാണു്. ഈ സാഹചര്യങ്ങളില്‍ നിന്നെല്ലാം അടര്‍ത്തിമാറ്റി, ഭാഷയെ ‘ആഗോളക്കവല‘യില്‍ നിര്‍ത്തി അന്യഭാഷകളുടെ കടന്നുപിടുത്തത്തിനു വിട്ടുകൊടുക്കരുത്. ഒന്നുകില്‍ ചെറിയ ഒരുസമൂഹത്തിന്റെ ഭാഷയെ (പൂന്തേന്മൊഴിയായ മലയാളത്തെ) ആഗോളക്കവലയില്‍ നിര്‍ത്തരുത്. അല്ലെങ്കില്‍ എല്ലാത്തിനും വഴങ്ങിക്കൊടുക്കേണ്ട-നട്ടെല്ലില്ലാത്ത അവസ്ഥ ഭാഷയ്ക്കുണ്ടാവരുത്. സ്വയം ചില ഉറച്ച നിലപാടുകളും വ്യവസ്ഥകളും ഭാഷയില്‍ ഉണ്ടാവണം. ഉണ്ടാവണമെന്നു ഞാന്‍ പറയുമ്പോള്‍ ഇല്ലാത്ത ഒന്നിനെഉണ്ടാക്കണം എന്ന അര്‍ഥത്തിലല്ല പറയുന്നത്. ഭാഷയ്ക്ക്, ആശയവിനിമയോപാധി എന്ന അവസ്ഥയില്‍, വ്യവസ്ഥകളുണ്ട്, നിയമങ്ങളുണ്ട്. അവ നിലനില്‍ക്കേണ്ടതു അത്യാവശ്യമാണു് എന്ന അര്‍ഥത്തിലാണു്. നിലവിലുള്ള അഥവാ കൂടുതല്‍ കാലം നിലനിന്നുവന്നതായ വ്യവസ്ഥകളെ ‘മാറ്റത്തിനുവേണ്ടി മാറ്റാന്‍ ശ്രമിയ്ക്കരുതു്. ആ നിയമങ്ങളും വ്യവസ്ഥകളും ഉറച്ച നിലപാടുകളും, സ്വന്തം നിലനില്‍പ്പുതന്നെ അപകടത്തിലാവുന്ന അവസ്ഥയില്‍ സ്വരക്ഷയ്ക്കുതകുന്ന രക്ഷാകവചമായി വര്‍ത്തിയ്ക്കും. സംസ്കൃതത്തിനെപ്പോലെ ഉറച്ച നിലപാടുകള്‍ മലയാളത്തിനു വേണ്ടെന്നും ‘പൂന്തേന്‍‌മൊഴി’ യ്ക്കു ദൃഢതയേക്കാള്‍ ‘ലാസ്യഭാവമാണു’ വേണ്ടതെന്നും ധാരാളം മോഡേണ്‍ ലാംഗ്വേജ് ലവേര്‍സ് പറയുന്നുണ്ടു്. അതുകൊണ്ടു്, ഇന്നത്തെ കണ്ടെസ്റ്റന്‍സിന് മലയാളച്ചാനലില്‍, മലയാളപ്പരിപാടിയില്‍, വിത് കോണ്‍ഫിഡെന്‍സ്, ഫ്രീ ആയി, ഫോര്‍മാലിറ്റീസ് ഒന്നുമില്ലാതെ, മ്യൂസിക് പാടാം. (ആടുകയുമാവാം). നോ പ്രോബ്ലം. ഫന്റാസ്റ്റിക് ആയി, എക്സെലെന്റായി പാടിയാടിത്തിമര്‍ത്താല്‍ നഷ്ടപ്പെടാനൊന്നുമില്ല, കിട്ടാനാണെങ്കിലോ ഫ്ലാറ്റ്, എന്നുവെച്ചാല്‍ വെര്‍ട്ടിക്കല്‍ ഹൌസസില്‍ ഒരു ഹൌസ്, എന്താ സംഗതി മോശമാണോ? </p><p align="left">മലയാളത്തെ പൂന്തേന്മൊഴിയെന്നു വിളിയ്ക്കുന്നവര്‍തന്നെ മലയാളഭാഷയില്‍ ഇംഗ്ലീഷിന്റെ അതിപ്രസരം വരുമ്പോഴും, അതിനെ മോശമായി കാണാത്തതെന്താണു്? അതൊക്കെ കാലം വരുത്തുന്ന മാറ്റമാണത്രേ. എന്നാല്‍ "Let us cheththikkaLayuka (or cheththiminukkuka) our feet to wear the ultra modern shoes" എന്നു ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് വാചകം പറയാന്‍ മേല്‍പ്പറഞ്ഞ ലാംഗുവേജ് ലവേര്‍സ് സമ്മതിയ്ക്കുമോ? ഇംഗ്ലീഷ് വാക്കുകളെ മലയാളത്തിലെ പുതിയവാക്കുകളായി കരുതാമെന്നാണു് ചിലരുടെ പക്ഷം. അതുമാത്രമല്ല, ഇംഗ്ലീഷുപദങ്ങളേക്കൂടി ഒട്ടും മാറ്റിനിര്‍ത്താതെ സ്വീകരിച്ചാലേ മലയാളഭാഷയ്ക്കു നൂതനതയും പുരോഗമനവും ഉണ്ടാവൂ എന്നുകൂടി ചിലര്‍ ചിന്തിയ്ക്കുന്നു എന്നു കണ്ടപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അമ്പരന്നു. കയ്യില്‍ക്കിട്ടിയ ഭാഷയെ എന്തും ചെയ്യാന്‍ തയ്യാറായിനില്‍ക്കുന്ന കീചകന്‍‌മാരെക്കരുതിയിരിയ്ക്കാന്‍ പാവം മലയാളഭാഷയോട് ഒരു അമ്മൂമ്മയുടെ, ഒരു അമ്മയുടെ, ഒരു ചേച്ചിയുടെ വാത്സല്യം കലര്‍ന്ന ഉപദേശം പോലെ ഞാനൊരിയ്ക്കല്‍ ഒരു മുക്തകം എഴുതിയിരുന്നു. (ഞാനല്ല, അമ്മൂമ്മയും അമ്മയും. വേണമെങ്കില്‍ സംസ്കൃതഭാഷയാണ് ഉപദേശം കൊടുക്കുന്നതെന്നുകരുതിക്കോളൂ:))</p><p align="left"><strong>“<span style="color:#006600;">പൂന്തേന്മൊഴീയെന്നു“ വിളിച്ചുചുറ്റും</span></strong></p><p align="left"><span style="color:#006600;"><strong>ചാഞ്ചാടിയാടുന്നതു കീചകന്മാര്‍</strong></span></p><p align="left"><span style="color:#006600;"><strong>തനിയ്ക്കുതാനേ തുണയെന്നുകണ്ടാല്‍</strong></span></p><p align="left"><span style="color:#006600;"><strong>കരുത്തുകാട്ടേണമതാണു ബുദ്ധി“</strong></span></p><p align="left">ഇന്നത്തെക്കാലത്തു്, ഒരു പ്രത്യേകഭാഷ സംസാരിയ്ക്കുന്നവരും ഒരേ പ്രാദേശികഭാഷ (ഡയലക്റ്റ്) സംസാരിയ്ക്കുന്നവരും ലോകത്തിന്റെ പല പല കോണുകളില്‍ താമസിയ്ക്കുന്നുണ്ടു്. അതായത് ഓരോ ഭാഷയും പല പല ഭാഷകളുടേയും പശ്ചാത്തലത്തില്‍- സാന്നിധ്യത്തില്‍ ആണു് ഇന്നു നിലനില്‍ക്കുന്നത്. ഓരോ ഭാഷയും ഇന്നു കൂടുതല്‍ ‘എക്സ്പോസ്ഡ്’ ആണെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ കൂടുതല്‍ മനസ്സിലാവും മലയാളിയ്ക്ക് :) അതു് ഒരു തരത്തില്‍ നല്ലതാണു്. എന്നാല്‍ സ്വന്തം ഒരുറച്ച വ്യക്തിത്വവും ഉറച്ചനിലപാടുകളും ഉള്ളവര്‍ക്കേ ആഗോളക്കവലയില്‍ നല്ലരീതിയില്‍ നിലനിലക്കാന്‍ സാധിയ്ക്കൂ. സാഹചര്യങ്ങളുടെ സമ്മര്‍ദ്ദത്തില്‍പ്പെട്ടുഴലാതെ, ഒരുവിധം കാര്യങ്ങളെല്ലാം സ്വന്തം നിയന്ത്രണത്തോടെ ഉള്‍ക്കൊള്ളാനും തള്ളാനുംകഴിയൂ. നിയമങ്ങളും ചിട്ടകളും തനിയ്ക്കുള്ള നിയന്ത്രണങ്ങളാണെന്നു കരുതി, എളുപ്പത്തിനും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും വേണ്ടി നിയമങ്ങളെ ലഘൂകരിച്ചാല്‍ അവസാനം മറ്റുപലതിന്റേയും കടന്നുകയറ്റത്തില്‍ സ്വന്തം വ്യക്തിത്വം തന്നെ പണയപ്പെടുത്തേണ്ട അവസ്ഥവരും. “ഭാഷയ്ക്കു കാലക്രമേണ മാറ്റങ്ങള്‍ വന്നിട്ടുണ്ടല്ലോ, പിന്നെന്താ എനിയ്ക്കുശേഷം ഒന്നും മാറരുത് എന്നൊരു വാശി?“ എന്നു ചിലര്‍ക്കെങ്കിലും മനസ്സില്‍ തോന്നാം. അവരോടുള്ള മറുപടി ആവര്‍ത്തിയ്ക്കാം- മാറ്റം സ്വാഭാവികമാവണം. പറഞ്ഞാല്‍- കേള്‍ക്കാന്‍- പാകത്തിലുള്ള - താരതമ്യേന വ്യാസം കുറഞ്ഞ വട്ടത്തില്‍ നിന്നും ആഗോളപശ്ചാത്തലത്തില്‍ വേണമല്ലോ ഇപ്പോള്‍ ഭാഷയെ നോക്കിക്കാണാന്‍. ചുരുങ്ങിയത് ഇന്റര്‍നെറ്റ് ഭാഷയെയെങ്കിലും. ഇത്തരുണത്തില്‍ ഭാഷയിലെ നിയമാവലികള്‍ക്കു പ്രസക്തി കൂടുകയാനുചെയ്യുന്നത്, എന്നാണെന്റെ അഭിപ്രായം. ഈ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ കൂടുതല്‍ നല്ലതും ശക്തവും സ്ഥിരവും ആയ ഒന്നിനായിരിയ്ക്കും കൂടുതല്‍ കാലം നിലനില്‍ക്കാന്‍ സാധിയ്ക്കുക. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഉള്ള ശക്തി തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, അതിനെ പോഷിപ്പിക്കുകയാണു് വേണ്ടത്. ഫ്ലെക്സിബിലിറ്റിയുടെ പേരില്‍ നട്ടെല്ല്‌ ആവശ്യമില്ലാതെ വളയ്ക്കേണ്ടിവരരുത്. മലയാളഭാഷ്യ്ക്കു, വൈയാകരണരോ പണ്ഡിതരോ കണ്ടെത്തി വ്യവസ്ഥപ്പെടുത്തിയ നിയമാവലികള്‍ വേണ്ടെന്നു പറയുകയും അതെല്ലാം ഭാഷയ്ക്കുള്ള വിലങ്ങുകളാണെന്നു കരുതുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ ഭാഷ ഇത്രയുംകാലം കൊണ്ടു നേടിയെടുത്ത ശക്തിയേത്തന്നെയാണു വിലകുറച്ചുകാണുന്നത്. ഈ ശക്തിയുടെ അഭാവത്തില്‍ മലയാളഭാഷയെ ആഗോളക്കവലയില്‍ കൊണ്ടുനിര്‍ത്തിയാല്‍ മാറ്റങ്ങളുടെ കുത്തൊഴുക്കില്‍, സാഹചര്യങ്ങളുടെ സമ്മര്‍ദ്ദത്തില്‍ നിലയില്ലാക്കയത്തിലേക്കാവും ചെന്നുവീഴുന്നത്. അതിനെന്താ, ഉണ്ടായതെല്ലാം ഒരിയ്ക്കല്‍ നശിയ്ക്കും എന്നാണെങ്കില്‍ പിന്നെ ഒന്നും പറയാനില്ല. ഇക്കൂട്ടര്‍ ഭാഷാസ്നേഹികള്‍ എന്ന പേരുമാറ്റണം എന്നുമാത്രം പറഞ്ഞുവെയ്ക്കാം.<br /></p><p align="left">*[രാജേഷ് വര്‍മയുടെ “പാഞ്ചാലിയെക്കീചകനെന്നപോലെ...” എന്ന ഒരു ശ്ലോകം ഒന്നുകണ്ണോടിച്ചുവായിച്ച്, രണ്ടാമതൊന്നാലോചിക്കാനോ, എന്തര്‍ഥത്തിലാണു കവി ഇതെഴുതിയതെന്നു ചിന്തിയ്ക്കാനോ മിനക്കെടാതെ (അപ്പോഴേയ്ക്കുംഞാന്‍ നാട്ടിലേയ്ക്കുപോകാന്‍ ഓട്ടോയില്‍ കയറിയിരുന്നു) ഒരു ചുട്ടമറുപടി കൊടുക്കണമല്ലോ എന്നു കരുതി. ഒരു അഞ്ചുമിനുട്ടുകള്‍ക്കകം മനസ്സില്‍വന്നതാണ് ഈ വരികള്‍. ഇതെഴുതിയതു ഒരു നിമിഷകവിതയായിട്ടാണെങ്കിലും അക്ഷരശ്ലോകം ഗ്രൂപ്പില്‍ അവതരിപ്പിച്ചത്, ദിവസങ്ങള്‍ക്കുശേഷമാണു് (നാട്ടില്‍ നിന്നും തിരിച്ചെത്തിയിട്ടു്). ‘വാഗ്ജ്യോതിയിലും’ ഈ ശ്ലോകം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. രാജേഷ് വര്‍മ്മയുടെ ശ്ലോകത്തില്‍ പൂന്തേന്‍‌മൊഴി ‘കവിത’ ആയിരുന്നു. എന്റെ ശ്ലോകത്തില്‍ ‘പൂന്തേന്‍‌മൊഴി’ മലയാളഭാഷയാണു്. എന്റെ പ്രസ്തുതശ്ലോകം രാജേഷിന്റെ പ്രസ്തുതശ്ലോകത്തിനോടു ചേര്‍ത്തുവായിക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ ഈ മുകളില്‍ പറഞ്ഞ ചുറ്റുപാടില്‍ വായിയ്ക്കുന്നതാണു് എനിയ്ക്കു കൂടുതലിഷ്ടം. അതുകൊണ്ടു് ലിങ്കു കൊടുക്കുന്നില്ല. ഈ ശ്ലോകരചനയ്ക്കു കാരണക്കാരനായ രാജേഷ് വര്‍മ്മയ്ക്കു നന്ദിയും നമസ്കാരവും].</p><div align="left"></div><p align="justify"></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-2568838770559436456?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-37544790074919008942008-02-06T01:05:00.001+05:302008-03-09T04:07:31.295+05:30<strong>“സംശയം ഇനിയാണ് - ഇത്രയും പ്രാചീനമായ വ്യാകരണം, ഭാഷ അപഗ്രഥിക്കേണ്ടത് വാക്യം വച്ചാണെന്നും ഭാഷണത്തെ ഒഴിവാക്കാനാവില്ലെന്നും തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടും നമ്മുടെ പാരമ്പര്യവ്യാകരണം എഴുത്തിലേയ്ക്കും വാക്കുകളിലേയ്ക്കും തിരിഞ്ഞതെങ്ങനെ?“ </strong><br /><br />വെള്ളെഴുത്ത് എന്ന, സ്വല്‍പ്പം ചിന്തിച്ചാലെന്തെന്നു ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്ന ബ്ലോഗര്‍ എഴുതിച്ചോദിച്ചതാണിത്. എന്റെ ചിന്താ ഡൌട്ട് കോമാ പറയുന്ന മറുപടി-<br /><br />വ്യാകരണമല്ല ഭാഷ. വ്യാകരണത്തിന്റേതുമല്ല ഭാഷ. ഭാഷയുടേതാണു് വ്യാകരണം. ഭാഷയെ വിശകലനം ചെയ്യാനും അപഗ്രഥിച്ചുപഠിയ്ക്കാനുമുള്ള പഠനശാഖയാണു് വ്യാകരണം. നിലവിലുള്ള ഒരു ഭാഷയെ കൂടുതല്‍ കൃത്യതയോടെ മനസ്സിലാക്കാന്‍ അപഗ്രഥിച്ചുപഠിയ്ക്കാന്‍ അതിന്റെവ്യാകരണം പഠിച്ചാല്‍ എളുപ്പമാവും. വിശാലമായ ഒന്നിനെ മനസ്സില്‍‌വെച്ചുകൊണ്ട് അതിലെ ഘടകങ്ങളെ നിരീക്ഷിക്കുക എന്നതാണ് അറിവിനെ ഉള്‍ക്കൊള്ളാനുള്ള - മനസ്സിലാക്കാനുള്ള നല്ലരീതി എന്നാണെന്റെ പക്ഷം. സമഷ്ടിയുടെ ഭാഗമായി വ്യഷ്ടിയെ കണ്ടു് ആകപ്പാടെ ഒരാശയം തെളിഞ്ഞതിനുശേഷം, വ്യഷ്ടിയുടെ വിശകലനത്തിലെയ്ക്കും സൂക്ഷ്മമായ കാര്യങ്ങലിലേയ്ക്കും ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുക എന്ന രീതി.<br /><br /><br />ഉദാഹരണം പറയാം-<br /><br />നാം ഒരു സിനിമ കാണുകയാണെന്നു കരുതുക. ഒന്നാമത്തെ സീനില്‍ നിന്നും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു സീനാണെന്നിരിയ്ക്കട്ടെ രണ്ടാം സീന്‍. സിനിമ കണ്ടുപരിചയമില്ലാത്തവരാണെങ്കില്‍ അപ്പോഴേ അടുത്തിരിയ്ക്കുന്നവരോടു ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിയ്ക്കാ‍ന്‍ തുടങ്ങും. എന്നാല്‍ സിനിമകണ്ടു പരിചയമുള്ളവരാണെങ്കില്‍, മൊത്തമായ ഒരു ‘ഒന്നിന്റെ’ ഭാഗമായി സീനുകളെകാണുകയും, ഓരോ ഭാഗത്തേയും വെവ്വേറെകാണാതിരിയ്ക്കുകയും ചെയ്യും. അപ്പോള്‍ ഒന്നാം സീനിന്റെ തുടര്‍ച്ച നാലാം സീനിലാണെങ്കില്‍പ്പോലും അര്‍ഥം മനസ്സിലാക്കുകതന്നെചെയ്യും. മൊത്തമായ ഒരൊന്നിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ കാണുമ്പോഴാണ് അര്‍ഥം കൂടുതല്‍ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാവുക. ഓരോ സീനിനേയും പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം ഒറ്റയൊറ്റയായി ഉള്‍ക്കൊള്ളുകയാണെങ്കില്‍ കഥയെ മുഴുവനായി മനസ്സിലാവാന്‍ കൂടുതല്‍ പ്രയാസം നേരിടും. മൊത്തമായ ഒരു കാഴ്ചയ്ക്കും മനസ്സിലാക്കലിനും ശേഷം ഓരോ ഘടകത്തേയും കീറിമുറിച്ച് വിശകലനം ചെയ്യാം. അപ്പോള്‍ ഓരോ ഘടകത്തിന്റേയും പ്രാധാന്യവും പ്രത്യേകതയും കൂടുതല്‍ മനസ്സിലാക്കാനും സാധിയ്ക്കും.<br /><br />ഇനി പ്രകൃതത്തിലേയ്ക്കുവരാം- ഭാഷയെ സമഗ്രമായിനിരീക്ഷിച്ച്, ആ വിശാലമായ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ശ്രദ്ധകേന്ദ്രീകരിച്ചുകൊണ്ടാണ് പാണിനിയെപ്പോലുള്ള മഹാവൈയാകരണന്മാര്‍ ഘടകങ്ങളെ അപഗ്രഥിച്ചതും വിശകലനം ചെയ്തതും. പിന്നീടുവരുന്നവര്‍ക്കായി ആ കണ്ടെത്തലുകളെല്ലാം ക്രോഡീകരിച്ചതും ഓര്‍മ്മിയ്ക്കാന്‍ പാകത്തില്‍ സൂത്രങ്ങളാക്കിയതും ഭാഷാപഠനത്തെ സഹായിക്കാനാണു്. ഭാഷാപ്രയോഗത്തില്‍ അസ്വതന്ത്രത വരുത്താനല്ല. എഴുത്ത് എന്നാല്‍ ലിപികളാല്‍ ഭാഷയെ രേഖപ്പെടുത്തുന്ന രീതി. ലിപിയ്ക്കല്ല വ്യാകരണം. ഭാഷണഭാഷയ്ക്കുതന്നെയാണ്, എന്നാണു് എന്റെ മനസ്സിലാക്കല്‍.<br /><br />അതോ “<strong>പാരമ്പര്യവ്യാകരണം എഴുത്തിലേയ്ക്കും വാക്കുകളിലേയ്ക്കും തിരിഞ്ഞതെങ്ങനെ</strong>?“ എന്നതുകൊണ്ട് താങ്കള്‍ ഉദ്ദേശിച്ചത് വാമൊഴിവഴക്കമില്ലാത്ത വരമൊഴിഭാഷയ്ക്കെന്തിനാ ഇത്രയും നിബന്ധനകള്‍ എന്നാണോ? അതിനും അഭിപ്രായം പറയാന്‍ ശ്രമിയ്ക്കട്ടേ-<br /><br />വാമൊഴി എന്നാല്‍ പറയുന്നഭാഷ (പറയപ്പെടുന്ന ഭാഷ). നമ്മള്‍ സാധാരണയായി എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതു് എപ്പോഴാണു്? ആരെങ്കിലും കേള്‍ക്കാനുള്ളപ്പോള്‍. അതായത് വക്താവും ശ്രോതാവും പറഞ്ഞാല്‍കേള്‍ക്കാന്‍ പാകത്തില്‍ അടുത്തുനില്‍ക്കുമ്പോള്‍. ശരിയല്ലേ? ആ അവസ്ഥയില്‍ വക്താവും ശ്രോതാവും പൊതുവില്‍ ഒരേ സമയം- ഒരേ സ്ഥലം, ഒരേ പരിതസ്ഥിതി എന്നീ കണ്ടീഷനുകള്‍ ഷെയര്‍ ചെയ്യുന്നുണ്ടാവും. മിക്കവാറും ഭാഷണത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം ഒന്നുതന്നെയാവാന്‍ സാധ്യത കൂടുതലാണ്. അപ്പോള്‍ പറയുന്നവള്‍ ഉദ്ദേശിയ്ക്കുന്ന അര്‍ഥം തന്നെ കേള്‍ക്കുന്നവനിലേയ്ക്കു വിനിമയം ചെയ്യപ്പെടും. അതായത് വാമൊഴിയ്ക്ക് ഒരു ഏകീകരണത്തിന്റേയോ(സ്റ്റാന്‍ഡേഡൈസേഷന്റേയോ) വ്യവസ്ഥയുടേയോ അധികം ആവശ്യം നേരിടുന്നില്ല.<br /><br />എന്നാല്‍ വരമൊഴിയുടെ സ്ഥിതിയോ?<br /><br />എഴുത്തുകാരി എഴുതുന്നത്, പുസ്തകത്തിലോ ബ്ലോഗിലോ ആവട്ടേ, അവള്‍ എന്തെല്ലാം ആശയങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണു് പറയുന്നതെന്നോ ആധികാരികമായി പറയാന്‍ കഴിയുന്നവളാണെന്നോ, വിദ്യാര്‍ഥിനിയാണെന്നോ, അല്പജ്ഞാനം കൊട്ടിഗ്ഘോഷിയ്ക്കുന്നവളാണെന്നോ ഒന്നും അറിയാത്ത ഒരു വായനക്കാരനിലേയ്ക്ക് (ആ വ്യക്തിയുടെ അറിവിന്റെ പശ്ചാത്തലം എഴുതുന്നവ്യക്തിയ്ക്കും ഉണ്ടാവില്ല) വിനിമയം ചെയ്യാന്‍ ഒട്ടൊക്കെ ഏകീകൃതമായ (സ്റ്റാന്‍ഡേര്‍ഡ് ആയ ജനറലൈസ്ഡ് ആയ), വ്യവസ്ഥാപിതമായ നിയന്ത്രിതമായ ഭാഷ അത്യന്താപേക്ഷിതമാണു്. ഇവിടെയാണു് വ്യാകരണത്തിന്റെ പ്രസക്തി.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-3754479007491900894?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-74238979608631504952008-02-04T15:38:00.002+05:302008-03-28T20:21:17.328+05:30[ ‘ഭാഷയെ അപഗ്രഥിയ്ക്കാനുള്ള ഒരു പദ്ധതി (വ്യാകരണം)‘ എങ്ങനെ രൂപം കൊണ്ടു? അതിലേക്കു നയിച്ച കാരണങ്ങള്‍ എന്താവാം...എന്നൊക്കെ പറയാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണിവിടെ. കാലഗണന ഒഴിവാക്കിയുള്ള ഒരു ചരിത്രം പറച്ചില്‍]<br /><br />വേദങ്ങളാണ് മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ സാഹിത്യം എന്നാണു കരുതപ്പെടുന്നത്. വേദങ്ങള്‍ പരമ്പരയാ അതീവശ്രദ്ധയോടെ ഗുരുമുഖത്തുനിന്നും കേട്ടുകേട്ടു പഠിച്ച് മനനം ചെയ്ത്, ബോധ്യപ്പെട്ട്, ‘വിവരം‘ എന്നത് ‘അറിവ് ‘എന്ന അവസ്ഥയിലേയ്ക്കെത്തണം... അതായിരുന്നു വിദ്യാഭ്യാസരീതി. വേദങ്ങള്‍ “ശ്രുതികള്‍” എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു (കേട്ടുകേട്ട് കിട്ടുന്നത്! എന്നു പറയാം അല്ലേ?)വേദകാലത്തുതന്നെ ഋഷിമാരും മറ്റും ഭാഷയുടെ കാര്യത്തില്‍ ദത്തശ്രദ്ധരായിരുന്നു. ഋക് പ്രാതിശാഖ്യം, വാജസനേയപ്രാതിശാഖ്യം തുടങ്ങിയവ ‘<strong>ശിക്ഷ</strong>’ എന്ന <strong>ഉച്ചാരണശാസ്ത്ര</strong>ത്തിന് അടിത്തറപാകി. നിരുക്തകാരനായ യാസ്കാചാര്യര്‍ പദങ്ങളെ വേര്‍തിരിച്ച്, അടുക്കി ‘നിഘണ്ടു” തയ്യാറാക്കിയിരുന്നു. ഭാരതത്തില്‍ വ്യാകരണക്കാര്‍ മാത്രമായിരുന്നില്ല ഭാഷയെക്കുറിച്ചു പഠിച്ചത്. മീമാംസകരും നൈയായികരും ഒക്കെ ഭാഷയുടെ പ്രത്യേകതകളെ കൂലംകഷമായി അപഗ്രഥിച്ചിരുന്നു. സൂക്ഷ്മനിരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ പല സിദ്ധാന്തങ്ങളും കണ്ടെത്തി ആവിഷ്കരിച്ചിട്ടുണ്ട്.<br /><br />ആശയവിനിമയത്തിനുള്ള ഒരു ഉപാധി(ടൂള്‍) മാത്രമല്ല ഭാഷ. ആശയവിനിമയം ഭാഷയുടെ ഒരു ഭാവം മാത്രമാണെന്നും അവര്‍ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. ഭാഷണഭാഷയെ നിരീക്ഷിച്ചതില്‍നിന്നും വാക്യമാണ് ഭാഷയുടെ അടിസ്ഥാന ഘടകം എന്നു മനസ്സിലാക്കി. വാക്യത്തെ അപഗ്രഥിച്ച് “നാമങ്ങള്‍, ക്രിയകള്‍ എന്നു പദങ്ങളെ വേര്‍തിരിക്കാമെന്നു കണ്ടെത്തി. ഒരു വാക്യത്തില്‍ ക്രിയയാണേറ്റവും പ്രധാനമെന്നും (വാക്യത്തെ പൂര്‍ണ്ണമാക്കാന്‍ ക്രിയ കൂടിയേ തീരൂ എന്ന അര്‍ഥത്തില്‍) ക്രിയയോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്ന തരത്തില്‍ നാമപദങ്ങള്‍ക്കു മാറ്റം വരുന്നുണ്ടെന്നും നിരീക്ഷിച്ചു. കാരകങ്ങളെയും അവയ്ക്കനുസൃതമായി വിഭക്തികളേയും കണ്ടെത്തി, പദത്തെ ധാതുവും പ്രത്യയവും എന്നു രണ്ടാക്കിപ്പിരിക്കാമെന്നു കണ്ടു. ക്രിയാധാതുവിനോടു ചേര്‍ക്കുന്ന പ്രത്യയങ്ങള്‍ക്ക്‌ ‘കാലം,ഭാവം...തുടങ്ങിയ അര്‍ഥങ്ങള്‍ കല്‍പ്പിക്കപ്പെട്ടു, അങ്ങനെ അങ്ങനെ... ഈ അസംഖ്യം കാര്യങ്ങള്‍ മനസ്സില്‍ ഓര്‍മ്മിക്കാന്‍ പാകത്തില്‍ അടുക്കിയടുക്കി സൂത്രങ്ങളാക്കിവെച്ചു, വൈയാകരണന്മാര്‍. പാണിനിയ്ക്കുമുന്‍പ്, ശാകടായനവ്യാകരണം, സാരസ്വതവ്യാകരണം തുടങ്ങി എട്ടോ ഒമ്പതോ വ്യാകരണപദ്ധതികള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. സ്ഫോടായനന്‍, ആപിശലി, ശാകല്യന്‍, ഗാലവന്‍, ഗാര്‍ഗ്യന്‍ തുടങ്ങി പത്തോളം വ്യാകരണാചാര്യന്മാര്‍ പാണിനിയ്ക്കുമുന്‍പേ ഉണ്ടായിരുന്ന വൈയാകരണന്മാരാണ്.<br /><br /><strong>പാണിനി, </strong>എട്ടദ്ധ്യായങ്ങളിലായി നാലായിരത്തോളം സൂത്രങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ഭാഷയിലെ അന്തര്‍ലീനങ്ങളായ സവിശേഷതകളെ <strong>അഷ്ടാധ്യായി</strong> എന്ന ഗ്രന്ഥത്തില്‍ സമഗ്രമായി പ്രതിപാദിച്ചു. അഷ്ടാധ്യായിയുടെ - പാണിനീയത്തിന്റെ- സൂക്ഷ്മതയും സമഗ്രതയും സൂത്രശൈലിയും അത്യന്തം ശ്ലാഘനീയമായതിനാല്‍ പാണിനീയവ്യാകരണപദ്ധതിയ്ക്ക് കൂടുതല്‍ സ്വീകാര്യത ലഭിച്ചു. ഭാഷാപഗ്രഥനത്തില്‍ കാണിച്ച സമഗ്രതയും സൂക്ഷ്മതയും, പാണിനീയവ്യാകരണമാണ് സംസ്കൃതവ്യാകരണം എന്നു ഭാഷാകുതുകികള്‍ തീരുമാനിയ്ക്കാന്‍ സാഹചര്യമൊരുക്കി.<br /><br /><strong>വ്യാഡി</strong>യുടെ <strong>‘സംഗ്രഹം’</strong> അഷ്ടാധ്യായിയ്ക്കുള്ള വിശദമായ ഒരു വ്യാഖ്യാനമായിരുന്നു. ലക്ഷത്തിലധികം ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങുന്ന ‘സംഗ്രഹ‘ത്തില്‍ ഭാഷയുടെ തത്വശാസ്ത്രങ്ങളെപ്പറ്റിയും വിസ്തരിച്ചു പ്രതിപാദിയ്ക്കുന്നുണ്ടത്രേ. എന്നാല്‍ ഈ കൃതി ഇപ്പോള്‍ ലഭ്യമല്ല. പാണിനിയ്ക്കുശേഷം <strong>കാത്യായനന്‍(വരരുചി</strong> എന്നു പേരു പറയാറുണ്ട്) വാര്‍ത്തികമെഴുതി. പാണിനി പറഞ്ഞ ചില കാര്യങ്ങളില്‍ പൂര്‍ണ്ണതപോരാ എന്നു തോന്നിയ ഇടങ്ങളില്‍ പൂര്‍ണ്ണതവരുത്താനുള്ള ശ്രമമായിരുന്നു, കാത്യായനന്റേത്. പാണിനിയ്ക്കു ശേഷം ഭാഷാപ്രയോഗത്തില്‍ വന്ന മാറ്റങ്ങളും കാത്യായനന്‍ കണക്കിലെടുത്ത് ഉള്‍ക്കൊള്ളിച്ചതാവാനും സാധ്യതയുണ്ട്. <strong>പതഞ്ജലി</strong>യാണ് ഈ നിരയിലെ അടുത്ത മഹാശയന്‍. മഹാഭാഷ്യം എന്ന കൃതിയിലൂടെ പാണിനിയുടെ സൂത്രങ്ങളേയും ഭാഷയുടെ പ്രത്യേകതകളേയും ഒരുചര്‍ച്ചയുടെ രൂപത്തില്‍ ലളിതമായ ഭാഷയിലൂടെ ഊട്ടിയുറപ്പിക്കുകയാണ് പതഞ്ജലി ചെയ്തത്.<br /><br />പാണിനി (സൂത്രകാരന്‍); കാത്യായനന്‍(വാര്‍ത്തികകാരന്‍); പതഞ്ജലി(ഭാഷ്യകാരന്‍) ഇവര്‍ വ്യാകരണശാസ്ത്രത്തില്‍ “മുനിത്രയം” എന്നറിയപ്പെടുന്നു.<br /><br />മഹാഭാഷ്യത്തെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി, ഭര്‍തൃഹരി, കൈയടന്‍ , നാഗേശഭട്ടന്‍ തുടങ്ങിയവര്‍ വ്യാഖ്യാനങ്ങള്‍ രചിച്ചു. ചില ഭാഷാസങ്കേതങ്ങളെ കൂടുതല്‍ വെളിച്ചത്തു കൊണ്ടുവരാന്‍ ഈ വ്യാഖ്യാനങ്ങള്‍ വഴിതുറന്നു.<br /><br />അഷ്ടാധ്യായിയെ വ്യാഖ്യാനിച്ചവരില്‍ ഇനിയുള്ള പ്രമുഖര്‍ ജയാദിത്യ വാമനന്മാരാണ്. “കാശികാ” എന്നാണ് അവര്‍ രണ്ടുപേരും ചേര്‍ന്നെഴുതിയ കൃതി. ഈ കാശികയെ ഒന്നുകൂടി പ്രകാശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, രാമചന്ദ്രാചാര്യര്‍ ‘പ്രക്രിയാകൌമുദി’ രചിച്ചു. കാശികയിലെ അപാകതകള്‍ തീര്‍ത്ത് പരിഷ്കരിക്കാനായി ഭട്ടോജി ദീക്ഷിതര്‍ “വൈയാകരണസിദ്ധാന്തകൌമുദി” രചിച്ചു. ഇതാണ് ഇപ്പോള്‍ വ്യാകരണം പഠിക്കുന്നവര്‍ പ്രാഥമികമായി പഠിക്കുന്നത്. വൈയാകരണസിദ്ധാന്തകൌമുദിയുടെ വ്യാഖ്യാനമാണ് , വാസുദേവദീക്ഷിതരുടെ “ബാലമനോരമാ”.<br /><br />[ഇതൊരു ഉപരിപ്ലവമായ എത്തിനോട്ടമേ ആകുന്നുള്ളൂ.]<br /><br />**************************************************<br /><br />ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിയ്ക്കുന്ന ചില ചോദ്യങ്ങളും അവയ്ക്കുള്ള മറുപടിയും-<br /><br />1. <span style="color:#990000;"><strong>വ്യാകരണം ആണോ ആദ്യം ഉണ്ടായത്? വ്യാകരണത്തില്‍നിന്നല്ലേ ഭാഷയുണ്ടായത്?</strong></span><br /><span style="color:#006600;"><strong>അല്ല. നിലവിലുള്ള ഭാഷയെ നിരന്തരം നിരീക്ഷിച്ച് ഭാഷാപ്രയോഗങ്ങള്‍ക്കു പിന്നിലെ നിയമങ്ങള്‍ കണ്ടെത്തിയ ഭാഷാകുതുകികള്‍, ഇനിവരുന്നവര്‍ക്കു ഭാഷാപഠനം എളുപ്പമാക്കാനും ഭാഷയ്ക്ക് കാലംചെല്ലുന്തോറും അപചയം നേരിടാതിരിക്കാനും വേണ്ടി ചിട്ടപ്പെടുത്തിക്രമീകരിയ്ക്കുന്നതാണ് വ്യാകരണം.</strong></span><br /><br /><span style="color:#660000;"><strong>2.<span style="color:#990000;"> പാണിനിയുടെ കണിശമായ നിലപാടുകള്‍ കാരണം ഭാഷയുടെ പിന്നീടുള്ള വളര്‍ച്ച മുരടിച്ചുവോ?</span></strong></span><br /><span style="color:#006600;"><strong>പാണിനി അന്നു നിലവിലുള്ള ഭാഷയെ സമഗ്രമായിത്തന്നെ കൈകാര്യം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. മാറ്റങ്ങളെയും പ്രാദേശികഭേദങ്ങളേയും ഒക്കെ കുറേയൊക്കെ ഉള്‍ക്കൊള്ളിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിനുവേണ്ടി, ഓപ്ഷണല്‍ നിയമങ്ങള്‍ അവിടവിടെ അദ്ദേഹം ചേര്‍ത്തിട്ടുണ്ട്. കൂടാതെ, പ്ണ്ഡിതരായ ആചാര്യന്മാര്‍ (അറിവിനെ ജീവിതത്തില്‍ പ്രാവര്‍ത്തികമാക്കുന്നവര്‍) പ്രയോഗിക്കുന്നവാക്കുകള്‍ സാധുവായിത്തന്നെ കണക്കാക്കണം, എഴുതിവെച്ച വ്യാകരണനിയമത്തെ അതിവര്‍ത്തിക്കുന്നുവെങ്കില്‍പ്പോലും, എന്നായിരുന്നു അന്നത്തെ നിലപാട്. പിന്നീടുള്ള കാലഘട്ടത്തില്‍ സംസ്കൃതജ്ഞര്‍ക്കു വളരെ നിര്‍ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു, പാണിനീയവ്യാകരണാനുസാരം തന്നെ വേണം ഭാഷാപ്രയോഗം എന്നത്. അതു കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യമായിരുന്നിരിയ്ക്കാം. മറ്റുഭാഷകളുടെ കുത്തൊഴുക്കിലും, സംസ്കൃതത്തിന്റെ തനതുരൂപം നശിക്കാതിരുന്നതിന് ആ നിര്‍ബന്ധബുദ്ധി സഹായിച്ചു എന്നുവേണം കരുതാന്‍.3. പാണിനീയവ്യാകരണത്തെ അവലംബിച്ചു പില്‍ക്കാലവാര്‍ത്തികങ്ങളും ഭാഷ്യവുമല്ലാതെ പുതിയ ഒരു വ്യാകരണപദ്ധതി ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ?ചന്ദ്രഗൌമിന്‍ എന്ന പണ്ഡിതന്‍ പാണിനീയത്തില്‍, താഴെപ്പറയുന്ന പരിഷ്കാരങ്ങള്‍ വരുത്തി, പുതിയ കെട്ടും മട്ടും കൊടുക്കാന്‍-൧. വൈദികസംസ്കൃതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മുന്നൂറോളം സൂത്രങ്ങള്‍ എടുത്തുമാറ്റി.൨. കാത്യായനനും പതഞ്ജലിയും വ്യാഖ്യാനത്തില്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളിച്ച ചില കാര്യങ്ങള്‍ കൂടി സൂത്രങ്ങളാക്കി കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു.(ഇതു പക്ഷേ പാണിനീയത്തിന്റെ (അഷ്ടാധ്യായിയുടെ മാറ്റുകുറച്ചില്ല)</strong></span><br /><br /><span style="color:#990000;"><strong>4. പാണിനിയില്‍നിന്നും സംസ്കൃതം പുരോഗമിയ്ക്കാത്തതെന്തുകൊണ്ട്?</strong></span><br /><strong><span style="color:#006600;">പുരോഗമനം എന്നാല്‍ അഭിവൃദ്ധി എന്നാണു പൊതുവേ അര്‍ഥം ധരിക്കുക പതിവ്. ആദ്യം ഉണ്ടായതു പ്രിമിറ്റീവ് ആണെങ്കില്‍ കാലം കഴിയുന്തോറും അതു കൂടുതല്‍ വികസിക്കുകയോ അല്ലെങ്കില്‍ സാഹചര്യങ്ങളെ അതിവര്‍ത്തിക്കാനാവാതെ നശിക്കുകയോ ചെയ്യും. എന്നാല്‍ പാണിനിയുടെ വ്യാകരണപദ്ധതി സമഗ്രവും സൂക്ഷ്മവും സുഘടിതവുമാണ്. പൂര്‍ണ്ണമായതിനെ മനസ്സില്‍ കണ്ടുകൊണ്ടാണ് പാണിനി ഘടകങ്ങളെ നിരീക്ഷിക്കുന്നത് എന്നു വേണം പറയാന്‍.(ഒരു കവിതയോ കഥയോ എഴുതുമ്പോള്‍ എന്തോ ഒരാശയം മനസ്സിലുള്ളത്, പലപലവാക്കുകളിലൂടെ ഉരുത്തിരിഞ്ഞ് ഒരു കൃതിയായി രൂപപ്പെടുന്നില്ലേ? അതുപോലെ പൂര്‍ണ്ണതയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഘടകങ്ങള്‍ പ്രകാശിച്ചത്. അല്ലാതെ, ഒരാശയവുമില്ലാതെ, വെറുതേ കുറേ പദങ്ങള്‍ കൂട്ടിയോജിപ്പിച്ച് ഉണ്ടാക്കിയ കവിതയോ കഥയോ അത്രത്തോളം നന്നാവാനിടയില്ല. പറഞ്ഞുവന്നത്, പാണിനിയുടെ വ്യാകരണം വാക്കുകളെ ഒറ്റയ്ക്കൊറ്റയ്ക്കല്ല വിശകലനം ചെയ്യുന്നത്, പൂര്‍ണ്ണമായ ഒന്നിന്റെ ഘടകം എന്ന നിലയ്ക്കാണ്. ആ ഹോളിസ്റ്റിക് അപ്പ്രോച് ആയിരിക്കാം അതിന്റെ മേന്മയ്ക്കു നിദാനം. (എന്റെ അഭിപ്രായമാണ്)</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30225117-7423897960863150495?l=vakjyothi.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോതിര്‍മയി /ज्योतिर्मयीhttp://www.blogger.com/profile/08344331600801185229noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-30225117.post-83312236657361960642008-01-30T15:40:00.002+05:302008-03-28T20:23:47.868+05:30വാക്കുകള്‍ വിളക്കുകളാണ്. കുറേയേറേ ദൂരത്തേയ്ക്കുവെളിച്ചം വീശുന്ന വാക്കുകളുണ്ട്. കണ്ണടച്ചിരുട്ടാക്കിയാലും കണ്ണിന്നു തിമിരം ബാധിച്ചാലും ആയിരംതിരിതെളിഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്നവാക്കിനെ ചിലപ്പോള്‍ നാം മുനിഞ്ഞുകത്തുന്ന ഒറ്റത്തിരിവിളക്കായി തെറ്റിദ്ധരിയ്ക്കും. ആ ഇത്തിരിവെട്ടത്തില്‍ തിരിയ്ക്കടിയിലെ കരികാണാനേ നമുക്കാവൂ. ഒരു ഉദാഹരണം പറയാം-<br /><strong>ഭഗവാന്‍ </strong>എന്നവാക്കിന്, ‘ധനമുള്ളവന്‍ ധനവാന്‍ എന്നമട്ടില്‍ ‘ഭഗമുള്ളവന്‍ ഭഗവാന്‍‘ എന്നുപറയാം. ഇത്തിരിവെട്ടത്തില്‍ അത്രയേ നാം മനസ്സിലാക്കൂ. എന്നാല്‍ കൂടുതല്‍ അറിയണം എന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ നന്നായി കണ്ണുതുറന്നു നോക്കിയാലോ, അപ്പോള്‍ കാണാം ആ വാക്കിന്റെ വ്യാപ്തി-<br /><br />ഭഗഃ എന്നാല്‍ ഷഡ്ഗുണങ്ങള്‍, സൌഭാഗ്യം, സുഭഗത്വം തുടങ്ങിയ അര്‍ഥങ്ങളുമുണ്ട്. ഷഡ്ഗുണപരിപൂര്‍ണ്ണനെയാണ് ഭഗവാന്‍ എന്നു പറയുന്നത്. ഷഡ്ഗുണങ്ങള്‍ എന്നാല്‍ എന്താണ്?<br /><br /><ol><li>ഐശ്വര്യം, (‍ അഷ്ടൈശ്വര്യങ്ങളും പെടും)</li><li>വീര്യം, </li><li>യശസ്സ്, </li><li>ശ്രീ, </li><li>ജ്ഞാനം, </li><li>വൈരാഗ്യം </li></ol><p>ഈ ആറുഗുണങ്ങളും തികഞ്ഞവന്‍ ഭഗവാന്‍.</p>ഇപ്പറഞ്ഞ ആറും വിസ്തരിച്ചു മനസ്സിലാക്കേണ്ടവയാണ്. ഒറ്റൊറ്റ വാക്കുകൊണ്ട് അര്‍ഥമളക്കാന്‍ പറ്റില്ല.<br /><br />പറഞ്ഞുവന്നതിതാണ്-<br />സ്വയം കണ്ണടച്ചിരുട്ടാക്കിയാലും കണ്ണിന്നു തിമിരം ബാധിച്ചാലും നഷ്ടം വെളിച്ചത്തിനല്ല, വിളക്കിനുമല്ല, നമുക്കുതന്നെയാണ്. വാക്കുകളുടെ കൂട്ടാളിയെന്നു കരുതപ്പെടുന്ന നിഘണ്ടുക്കള്‍ പലപ്പോഴും അവയിലെ സ്നേഹമൂറ്റി, വെളിച്ചം കെടുത്തി നിരത്തിക്കിടത്തി പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുകയാണു ചെയ്യുന്നതെന്ന് ചിലപ്പോഴൊക്കെ തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. ചിറകുവിരുത്തി മാനം‌മുട്ടെപ്പറക്കാന്‍ കെല്‍പ്പുള്ള പക്ഷികളെ ചിറകുവെട്ടിയൊതുക്കി കൂട്ടിലടച്ചു പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നതുകാണുമ്പോഴുള്ള ഒരു വീര്‍പ്പുമുട്ടല്‍ വാക്കുകള്‍ക്ക് നിഘണ്ടുക്കളില്‍ അനുഭവപ്പെടുന്നില്ലേ എന്നത് എന്റെ വേവലാതി. ചില വാക്കുകളെപ്പറ്റിയുള്ള ചിന്തകള്‍ ഇനിമുതല്‍ ഈ താളില്‍ പങ്കുവെയ്ക്കണം എന്നത് എന്റെ ഒരു മോഹം.<br /><br /><span style="color:#339999;"><strong>ആദ്യമായി ഭാഷാ എന്ന വാക്കുതന്നെയാവട്ടേ - </strong></span><span style="color:#339999;"><strong>‘ഭാസിയ്ക്കുന്നതാണ്’ ഭാഷാ. </strong></span><br /><br /><span style="color:#339999;"><strong>പ്രകാശിയ്ക്കുന്നതാണ് ഭാഷ. അതായത്, ഭാഷ ചുറ്റുമുള്ള പലതിനേയുംകാണിച്ചുതരുന്നു. ആശയവിനിമയത്തിനുമാത്രമല്ല, അറിവിനെ അറിവായി അറിയാനുംഭാഷ വേണം. അറിവിനെ മറ്റൊരാളുമായി പങ്കുവെയ്ക്കാനുംഭാഷവേണം. ആശയവിനിമയം എന്നത് ഭാഷയുടെ ഒരു പ്രയോജനം മാത്രമാണ്. പറയാനും/കേള്‍ക്കാനും എഴുതാനും/വായിക്കാനും ഉപകാരപ്പെടുന്നത്, ഭാഷയുടെ ഒരു ഭാവം മാത്രമാണ്. ചിന്തയ്ക്കും ആശയരൂപീകരണത്തിനും അനുഭവമുദ്രണത്തിനും ഭാഷാസങ്കേതത്തിന്റെ മറ്റൊരു തലം ഉള്ളില്‍ പ്രകാശിയ്ക്കുന്നുണ്ടെന്നുവേണംകരുതാന്‍. </strong></span><br /><span style="color:#339999;"><strong>ഒരു മനുഷ്യശിശു തന്റെ സ്വന്തം ചുറ്റുപാടുകളില്‍ നിന്നും നിരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ ഈ ജന്മസിദ്ധസങ്കേതത്തെ പുനരാവിഷ്കരിയ്ക്കുകയാണുചെയ്യുന്നത്. തികച്ചും സ്വാഭാവികമായ ചുറ്റുപാടില്‍, വളരേസാധാരണമായി നടക്കുന്നതാ‍ണല്ലോ ഈപ്രക്രിയ. ധനിയെന്നോ ദരിദ്രനെന്നോ അവര്‍ണ്ണനെന്നോ സവര്‍ണ്ണനെന്നോ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റെന്നോ *ഊണിഷ്ടനെന്നോ ഒരുഭേദത്തിനും പ്രസക്തിയില്ലാതെ ഏതൊരുസാധാരണശിശുവും ആദ്യത്തെ രണ്ടുമൂന്നുകൊല്ലം കൊണ്ട് ഭാഷയുടെ പ്രാഥമികപാഠങ്ങള്‍ സ്വായത്തമാക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. ഈ പറയുന്നതിനു തെളിവുവേണമെങ്കില്‍ എന്റെപക്കലില്ല. ഞാനുംചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്നു. ആരും വിശ്വസിയ്ക്കണമെന്നു നിര്‍ബന്ധമില്ല. എന്നാലും എല്ലാവരും ഒന്നു ചിന്തിച്ചുനോക്കൂ, ആദ്യമേയുള്ള ഒരു അറിവിന്റെ ഭാഗമായല്ലേ നമുക്ക് പുതിയ അറിവുകള്‍ നേടാന്‍ കഴിയൂ? ഉള്ള ഒരറിവിലേയ്ക്ക് വിശേഷണങ്ങള്‍ കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കാനുംകുറയ്ക്കാനും അഴിച്ചുപണിയാനും ഒക്കെയല്ലേ പറ്റൂ? അല്ലാതെ ഒരടിസ്ഥാനവുമില്ലാതെ പുതിയൊരറിവ് നമ്മള്‍ സ്വായത്തമാക്കുന്നുണ്ടോ? </strong></span><br /><span style="color:#339999;"><strong></strong></span><br /><span style="color:#339999;"><strong>[ചിന്തിയ്ക്കുന്നവര്‍ ചിന്ത പങ്കുവെയ്ക്കണേ] </strong></span><br /><strong><span style="color:#339999;"></span></strong><br />ആത്മചൈതന്യത്തിന്റെ പ്രതിഭാസമായി ‘ഭാഷാ’ എന്ന ഒരു അമൂര്‍ത്തസങ്കേതം എല്ലാവരിലും ഉണ്ട്. ആത്മാവിന്റെ ഭാഗമായതുകൊണ്ട് ഇതു ജന്മസിദ്ധമാണ്. ടോര്‍ച്ചിലെ ബള്‍ബിന്, പുറമേയുള്ള ഏതൊരുവസ്തുവിനേയും കാണിച്ചുതരാന്‍‌കഴിയുമെങ്കിലും, ആടോര്‍ച്ചിലെ ബാറ്ററിയെ കാണിച്ചുതരാങ്കഴിയാത്തതുപോലെ, ഭാഷയ്ക്ക് ഈ ലോകത്തെ കാണിച്ചുതരാന്‍ പറ്റും, ആത്മാവിനെഅറിയാന്‍ ഭാഷകൊണ്ടും സാ‍ധ്യമല്ല, ഭാഷാതീതമാ‍യ അവസ്ഥയിലേ ആത്മാനുഭൂതിയുണ്ടാവു (യതോ വാചോ നിവര്‍ത്തന്തേ....). മനസ്സിന്റേയും ബുദ്ധിയുടേയും അപ്പുറത്തെ തലങ്ങളിലേയ്ക്ക് വ്യാപരിയ്ക്കുമ്പോള്‍മാത്രം അറിയാറാകുന്ന ശുദ്ധബോധം ഭാഷാതീതമായ അവസ്ഥയിലായിരിയ്ക്കും. എന്നാല്‍ ‘ശരീരവും മനസ്സും ബുദ്ധിയും ചേര്‍ന്ന യൂണിറ്റിനെ ഒരു വ്യക്തിയായിക്കണക്കാക്കുന്ന സാധാരണക്കാരായ നമുക്കെല്ലാം ഭാഷകൂടാതെയുള്ള ഒരു വ്യവഹാരവുംസാധ്യമല്ല.<br /><br />ശബ്ദം, വാക്ക്, ഭാഷാ എന്നീ വാക്കുകള്‍ സംസ്കൃത**ശബ്ദശാസ്ത്രത്തില്‍ ‘ലാങ്ഗ്വേജ്’ എന്ന അര്‍ഥത്തില്‍ പ്രയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ ഭാഷാസങ്കേതത്തിന് ***നാലവസ്ഥകള്‍ ഉണ്ടത്രേ. ഒരു വക്താവിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി പറയുകയാണെങ്കില്‍, താഴെപ്പറയുന്ന ക്രമത്തിലാണ് വാക്ക് അവസ്ഥാന്തരം പ്രാപിക്കുന്നത്.<br /><strong>പരാ</strong>-മൂലാധാരത്തില്‍ ശബ്ദശക്തി കേന്ദ്രീകൃതമാവുമ്പോള്‍ ഉള്ള (ഭാഷയുടെ) അവസ്ഥ.<br /><strong>പശ്യന്തീ</strong>-നാഭിദേശത്തില്‍ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാന്‍ സാധിയ്ക്കുമ്പോള്‍ തെളിയുന്ന (ഭാഷയുടെ അവസ്ഥ)<br /><strong>മധ്യമാ-</st