അമ്മ നല്കുമൊരുമ്മ, അതാണെ-
ന്നോര്മ്മവച്ചനാള് തൊട്ടു വിഭാതം.
ഉമ്മവച്ചെന്റെ കണ്ണുമിഴിപ്പി-
ച്ചമ്മ മെല്ലെമുഖമുയര്ത്തുമ്പോള്,
നെറ്റിയിലമ്മ തൊട്ട സിന്ദൂര-
പ്പൊട്ടെനിയ്ക്കു കണിയായിടുമ്പോള്,
പൊന്കണിയെന്റെയുള്ളിലും ചുറ്റും
കുങ്കുമപ്രകാശംവിതറുമ്പോള്,
കൈപിടിച്ചു തൊഴുവിച്ചെന് ചിത്തം
കൂപ്പുകൈയ്യില് നിറച്ചമ്മ ചൊല്ലും-
“നിന്മിഴിയ്ക്കു വെളിച്ചം പകരാന്
പൊന്കണിയൊരുക്കീടുവതാരോ
അപ്പരമപ്രകാശത്തെനിത്യം
കൂപ്പിടേണം, സവിത്രേ, നമസ്തേ!”
എഴുതിയത്, ശ്രീ പി. സി. മധുരാജ് (1992 ജൂണില്).
കൃതി: വഴിക്കുറിപ്പുകള്