|
ഇനി, വാഗ്ദേവിയെ സ്മരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോള് തോന്നിയ ചില വരികള് കുറിച്ചു ശ്ലോകരൂപത്തിലാക്കിയത്-
1. വാഗ്ഭൂഷണം (ഇതു സംസ്കൃതത്തിലാണു രൂപംകൊണ്ടതു്)
प्रवाळप्रभा मञ्जुभूषान्विताङ्गी
रसास्वादतृष्णां समुद्दीपयन्ती
शरच्चन्द्रिकाशीतदात्री च मे वाक्
भवेत्सर्वदा नित्यकामप्रदात्री॥
പ്രവാളപ്രഭാമഞ്ജുഭൂഷാന്വിതാംഗീ
രസാസ്വാദതൃഷ്ണാം സമുദ്ദീപയന്തീ
ശരച്ചന്ദ്രികാശീതദാത്രീ ച മേ വാക്
ഭവേത്സര്വദാ നിത്യകാമപ്രദാത്രീ!
2. വിദ്യാരംഭം കഴിഞ്ഞപ്പോള് തോന്നിയത് (ഇതും സംസ്കൃതത്തില്)
सरसभाषणमावहमन्मुखे
स्वरससेवनभावनया मुदा।
भवतु मे रसना तव वेदिका
नय सरस्वति! वेदविदां पथि॥
സരസഭാഷണമാവഹ മന്മുഖേ
സ്വരസസേവനഭാവനയാ മുദാ
ഭവതു മേ രസനാ തവ വേദികാ
നയ സരസ്വതി! വേദവിദാം പഥി.
3. അടുത്തതു് മലയാളത്തില് രൂപപ്പെട്ട ശ്ലോകമാണ്, ഒരു വിജയദശമി ദിനത്തിലെഴുതിയതു്
മനോദര്പ്പണത്തില്ക്കറുത്തൊട്ടിനില്ക്കും
മഹാരാഗവിദ്വേഷമാലിന്യമെല്ലാം
വെടിഞ്ഞാകില്, വെണ്താമരത്താരിനുള്ളില്-
ത്തെളിഞ്ഞീടുമാ വാണി ചിത്രം! വിചിത്രം!
